Η Nestlé κινεί τα νήματα της ιδιωτικοποίησης του νερού

Ελένη Τομπέα-

Είναι το νερό ένα δωρεάν βασικό ανθρώπινο δικαίωμα ή πρέπει όλο το νερό στον πλανήτη να ανήκει σε μεγάλες επιχειρήσεις και να αντιμετωπίζεται ως ένα προϊόν; Πρέπει ο φτωχός πληθυσμός του πλανήτη που αδυνατεί να πληρώσει τις εν λόγω εταιρείες να υποφέρει από ασιτία λόγω της έλλειψης οικονομικών πόρων;

Σύμφωνα με τον πρώην διευθύνοντα σύμβουλο και νυν πρόεδρο μιας απο τις μεγαλύτερες κατασκευαστικές εταιρείες προϊόντων τροφίμων στον κόσμο, της Nestlé ,  οι εταιρείες θα πρέπει να κατέχουν κάθε σταγόνα νερού του πλανήτη και δεν θα πρέπει να επιτρέπεται πρόσβαση σε αυτό εάν δεν πληρώνεται στις εταιρείες.

Πρόκειται για μια εταιρεία που πηγαίνει σε αγροτικές περιοχές και επιδιώκει την εξαγωγή των υπόγειων υδάτων για τα προιόντα του εμφιαλωμένου νερού που εμπορεύεται, καταστρέφοντας εντελώς την παροχή νερού της περιοχής, χωρίς καμιά αποζημίωση. Όπως αναφέρθηκε από την Corporate Watchμια ανεξάρτητη ερευνητική και εκδοτική ομάδα που ασχολείται με τη μη-κερδοσκοπική δημοσιογραφία-, η Nestlé και ο πρώην διευθύνων Σύμβουλος Peter Brabeck-Letmathe, έχουν μακρά ιστορία στην  κατάχρηση του περιβάλλοντος, αγνοώντας τη δημόσια υγεία, λαμβάνοντας ετήσιο κέρδος ύψους 35 δισεκατομμυριών δολαρίων μόνο από τις πωλήσεις εμφιαλωμένου νερού.

Η έκθεση την Corporate Watch αναφέρει:

“Η παραγωγή μεταλλικού νερού της Nestlé περιλαμβάνει την κατάχρηση των ευάλωτων υδάτινων πόρων. Στην περιοχή Serra da Mantiqueira, της Βραζιλίας, όπου τα  υπόγεια ύδατα έχουν υψηλό περιεχόμενο σε ορυκτά και φαρμακευτικές ιδιότητες, η υπερβολική κατάχρηση της εταιρείας έχει οδηγήσει σε εξάντληση των φυσικών αποθεμάτων και σε μακροπρόθεσμη ζημία.»

Η Nestlé έχει επίσης κατηγορηθεί για την σύνδεση των επιχειρήσεών της με μαζική δουλεία. Μια άλλη έκθεση της Corporate Watch αναφέρει:

Το 2001, η Nestlé αντιμετώπισε κριτική για την αγορά του κακάο από την ακτή του Ελεφαντοστού και τη Γκάνα, επιχείρηση η οποία μπορεί να διεξήχθη με παιδιά-σκλάβους. Σύμφωνα με μια ερευνητική έκθεση του BBC, εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά στο Μάλι, Μπουρκίνα Φάσο και το Τόγκο αγοράζονταν από τους άπορους γονείς τους και αποστέλλονταν στην ακτή του Ελεφαντοστού για να πωλούνται ως σκλάβοι στα αγροκτήματα του κακάο.”

Πηγή: trueactivist.com

socialpolicy.gr

 

Κράτα το

Διαβάστε Επίσης  Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών στη «Δημόσια Υγεία-Public Health» ακαδημαϊκού έτους 2019-2020

There are 2 comments

Join the conversation

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*


error: Content is protected !!