Michel Foucault: «Το στρατιωτικό όραμα της κοινωνίας»

Οι ιστορικοί των ιδεών αποδίδουν εύκολα το όραμα μιας τέλειας κοινωνίας στους φιλοσόφους και τους νομομαθείς του 18ου αιώνα – ωστόσο, υπήρξε και ένα στρατιωτικό όραμα της κοινωνίας, το οποίο είχε σαν πλαίσιο αναφοράς όχι τη φυσική κατάσταση του ανθρώπου, αλλά τα επιμελώς υποταγμένα γρανάζια μιας μηχανής, όχι το πρωταρχικό συμβόλαιο αλλά τους μόνιμους καταναγκασμούς, όχι τα θεμελιώδη δικαιώματα αλλά τα όλο και πιο προχωρημένα ατέλειωτα ντρεσαρίσματα, όχι τη θέληση του συνόλου αλλά την αυτόματη υπακοή {…} Το ναπολεόντειο καθεστώς δεν είναι μακριά και μαζί του η κρατική αυτή μορφή που θα απομείνει ύστερα από τούτο το καθεστώς και που, όπως ο καθένας ξέρει, προετοιμάστηκε από νομομαθείς αλλά και από στρατιώτες, από συμβούλους επικρατείας και από κατώτερους αξιωματικούς, από ανθρώπους του νόμου και από ανθρώπους του στρατοπέδου.

Η αναφορά στους Ρωμαίους που συνοδεύει αυτόν το σχηματισμό ενέχει τον διπλό τούτο δείκτη: τους πολίτες και τους λεγεωνάριους, το νόμο και τα γυμνάσια. Και ενώ οι νομομαθείς και οι φιλόσοφοι αναζητούσαν σε αυτό το Συμβόλαιο ένα αρχέγονο πρότυπο για τη δόμηση ή την αναδόμηση του κοινωνικού σώματος, οι στρατιωτικοί και μαζί με αυτούς οι τεχνικοί της πειθαρχίας, εκπονούσαν τις μεθόδους για τον ατομικό και συλλογικό καταναγκασμό των σωμάτων

Πηγή: Η Απραγματοποίητη Δημοκρατία, Συλλογή Κειμένων, Αθήνα Εκδόσεις Futura σελ. 138-139 από το Michel Foucault-Discipline and Punish, Eπιτήρηση και Τιμωρία η Γέννηση της Φυλακής

There are no comments

Join the conversation

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*


error: Content is protected !!