Ομοιοπαθητική και σκλήρυνση κατά πλάκας

Η σκλήρυνση κατά πλάκας (MultipleSclerosis) είναι η πιο κοινή ασθένεια του κεντρικού νευρικού συστήματος που πλήττει κυρίως άτομα μεταξύ των ηλικιών 20-40 ετών.  Πρόκειται για μια χρόνια ασθένεια κατά την οποία το ανοσοποιητικό σύστημα «καταστρέφει» το προστατευτικό περίβλημα που καλύπτει τα νεύρα στον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό. Το αποτέλεσμα αυτού είναι πολλαπλές βλάβες (σκλήρυνση) οι οποίες επιβραδύνουν ή εμποδίζουν την επικοινωνία μεταξύ του εγκεφάλου με το υπόλοιπο σώμα που τελικά αυτό οδηγεί σε επιδείνωση της λειτουργίας των νεύρων, μια διαδικασία που δεν είναι αναστρέψιμη καθώς δεν υπάρχει μια οριστική θεραπεία που μπορεί να αποτρέψει την αναπόφευκτη μείωση της λειτουργίας των νεύρων καθώς και την μελλοντική αναπηρία κατά τη διάρκεια των ετών σε πάσχοντες από τη νόσο.

Τα συμπτώματα ποικίλουν ανάλογα με το μέγεθος της βλάβης και ανάλογα με το ποια νεύρα επηρεάζονται από την ασθένεια. Άτομα με σοβαρές περιπτώσεις σκλήρυνσης κατά πλάκας μπορεί να χάσουν την ικανότητα να περπατούν ή ακόμα και να μιλούν. Η ασθένεια μπορεί να καταστεί δύσκολο να εντοπιστεί νωρίς κατά την εξέλιξη της, επειδή τα συμπτώματα της έρχονται και φεύγουν-σε πολλές περιπτώσεις εξαφανίζονται και για μήνες.

Τα πιο συνηθισμένα αρχικά συμπτώματα που έχουν αναφερθεί είναι: Αλλαγές στην αίσθηση των άκρων ή του προσώπου (33%), ολική ή μερική απώλεια όρασης (οπτική νευρίτιδα) (16%), αδυναμία (13%), διπλή όραση (διπλωπία) (7%), αστάθεια κατά το βάδισμα (5%) και προβλήματα ισορροπίας (3%).

Άλλα κοινά συμπτώματα μπορεί να είναι ακανόνιστες κινήσεις του ματιού (νυσταγμός), δυσκολία στην ομιλία, μυϊκοί σπασμοί, προβλήματα στην ουροδόχο κύστη και στο έντερο, σεξουαλική δυσλειτουργία ακόμα και απώλεια της βραχυπρόθεσμης μνήμης και συναισθηματική αστάθεια (κατάθλιψη, θυμός, άγχος).

homeopathy

Πολλές θεραπευτικές μέθοδοι ακολουθούνται για την καταπολέμηση της νόσου αλλά η ομοιοπαθητική προσέγγιση ειδικότερα έχει αποδειχτεί ιδιαίτερα ωφέλιμη.  Από την φύση της, η ομοιοπαθητική προσέγγιση επιτρέπει την πλήρη εξατομίκευση της θεραπείας λαμβάνοντας υπόψη τις λεπτομέρειες της ζωής του ατόμου που νοσεί.

Η ομοιοπαθητική αντιμετωπίζει το άτομο ως σύνολο. Αυτό σημαίνει πως εστιάζει στον ασθενή ως άτομο καθώς και στην παθολογική του κατάσταση. Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα, επιλέγονται ύστερα από μια πλήρη εξατομικευμένη εξέταση και ανάλυση της συγκεκριμένης περίπτωσης, βασίζονται στο ιατρικό ιστορικό του ασθενούς καθώς και στο σωματικό και ψυχικό του υπόβαθρο. Επιλέγονται βάσει των συμπτωμάτων, το οικογενειακό ιστορικό και φυσικά βάσει του προσώπου που νοσεί. 

Πολλά συμβατικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας έχουν στόχο τη μείωση του αριθμού, της διάρκειας και της σοβαρότητας των υποτροπών της νόσου. Οι ενέσεις ιντερφερόνης, μια από τις νεότερες προσεγγίσεις, μπορούν να μειώσουν τη βαρύτητα των υποτροπών και να μειώσουν την εξέλιξη των σωματικών βλαβών, όμως αυτή η θεραπεία δεν λειτουργεί σε όλους.

Οι λόγοι που πολλοί ασθενείς καταφεύγουν στην ομοιοπαθητική είναι πολλοί. Μερικοί την επιλέγουν ως συμπληρωματική θεραπεία, άλλοι καταφεύγουν σε αυτή λόγω της ανικανότητας των άλλων θεραπειών ή φαρμάκων για την αντιμετώπιση της περίπτωσης τους είτε λόγω των ανεπιθύμητων παρενεργειών που τους δημιουργούν.  Δεν είναι λίγοι που επιλέγουν την ομοιοπαθητική ως μια ολιστική προσέγγιση στο πρόβλημα τους, που θα τους δώσει μεγαλύτερη ισορροπία σε συνδυασμό με ελάττωση των συμπτωμάτων.

Πηγές: ncbi.nlm.nih.gov, vitalitylink.com,  nesh.com

Διαβάστε Επίσης  Παγκόσμια Ημέρα Ξενώνων και Παρηγορικής Φροντίδας 2017: Διεθνής Ιατρική Κάλυψη και Παρηγορική Φροντίδα - Μην αγνοείτε αυτούς που υποφέρουν

There are no comments

Join the conversation

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*


error: Content is protected !!