Το μεταβαλλόμενο πλαίσιο ανάλυσης της κοινωνικής πολιτικής

Η επέκταση του κράτους πρόνοιας στην Δυτική Ευρώπη στην περίοδο που ακολούθησε έπειτα από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου υλοποιήθηκε στο πλαίσιο της πλήρους απασχόλησης (για τους άντρες), της αυξανόμενης ευμάρειας και της επέκτασης των κοινωνικών δικαιωμάτων για την πλειονότητα του πληθυσμού (Kennett, 2001).

Σύμφωνα με την Στασινοπούλου, (Στασινοπούλου, 2006) η μεταπολεμική περίοδος ανοικοδόμησης και μεγάλης συσσώρευσης δεν αφορούσε μόνο την οικονομία, τη βιομηχανία, την υποδομή στα αστικά κέντρα, αλλά, σε μεγάλο βαθμό, και την άμεση αντιμετώπιση αναγκών περίθαλψης και προστασίας των θυμάτων του πολέμου και την καλλιέργεια θετικού ιδεολογικού κλίματος κοινωνικής συνεργασίας.

Ο κυρίαρχος Λόγος  της μεταπολεμικής περιόδου σε σχέση με το κράτος πρόνοιας αφορούσε στον κεντρικό ρόλο του κράτους για την διασφάλιση ενός συγκεκριμένου ελάχιστου επιπέδου διαβίωσης για τους πολίτες, και για την εξασφάλιση της οικονομικής πρόνοιας και ασφάλειας ως δικαίωμα των πολιτών. Τα εθνικά προνοιακά καθεστώτα βοήθησαν στο να επεκταθεί ένα παγκόσμιο σύστημα αλληλεπίδρασης των εθνικών οικονομιών με κύρια χαρακτηριστικά την μαζική παραγωγή και την μαζική κατανάλωση. Το συγκεκριμένο μοντέλο της θεσμοποιημένης, γραφειοκρατικής παροχής και των κοινωνικών δικαιωμάτων εκλαμβανόταν ως το αναπόφευκτο αποτέλεσμα μία «σύγχρονης» ή ανεπτυγμένης κοινωνίας (Kennett, 2001).

Το στάδιο από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1960 έχει χαρακτηρισθεί ως η χρυσή εποχή του κράτους πρόνοιας ή η περίοδος εδραίωσης του κλασικού κράτους πρόνοιας. Η οικοδόμησή του στηρίχθηκε στο συνδυασμό του κεϋνσιανικού μοντέλου οικονομικής ανάπτυξης και του μοντέλου κοινωνικής πολιτικής του Μπέβεριτζ, μέσα στο μεταπολεμικό κλίμα πολιτικής συναίνεσης στις καπιταλιστικές χώρες, ανάμεσα στο κράτος, το κεφάλαιο και το οργανωμένο εργατικό κίνημα (Στασινοπούλου, 2006).

Πλέον, η απόρριψη της μεταπολεμικής συναίνεσης και του κοινωνικού κεϋνσιανισμού/κεϋνσιανικού μοντέλου οικονομικής ανάπτυξης και η ολοένα και αυξανόμενη επιρροή των υπερεθνικών παραγόντων στην αρένα της διαμόρφωσης πολιτικής συνοδεύθηκαν από υψηλότερα επίπεδα ανεργίας, αυξανόμενες ανισότητες και την επαναδιαπραγμάτευση του κοινωνικού συμβολαίου μεταξύ του κράτους και του πολίτη (Kennett, 2001).

Οι μεγάλες αυτές αλλαγές, σε συνδυασμό με την πλήρη επικράτηση των νεοφιλελεύθερων πολιτικών στον τομέα της οικονομίας και της πρόνοιας, οδήγησαν στην αναθεώρηση των θεωρητικών και αναλυτικών σχημάτων μελέτης του κράτους πρόνοιας καθώς και στην θεμελιώδη επανεκτίμηση των υποθέσεων που ενυπάρχουν στην έρευνα της κοινωνικής πολιτικής (Kennett, 2001).

Επιμέλεια: Ντούνης Ανδρέας

socialpolicy.gr

________________

Πηγές: Kennett Patricia, Comparative Social Policy, Theory and Research, Open University Press, 2001.

Στασινοπούλου Β. Όλγα, Κράτος Πρόνοιας, Ιστορική Εξέλιξη – Σύγχρονες Θεωρητικές Προσεγγίσεις, Εκδόσεις Gutenberg, Αθήνα 2006.

Διαβάστε Επίσης  Κοινωνική Ευρώπη: ποια η κοινωνική πολιτική της ΕΕ;

There are no comments

Join the conversation

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*


error: Content is protected !!