Michel Beaud: «Η ανισότητα είναι εγγενής στις καπιταλιστικές κοινωνίες»

{..} Η ανάπτυξη της μαζικής παραγωγής επέφερε επιδείνωση της μόλυνσης. Πρώτοι που πλήττονται – οι αγρότες, ψαράδες, φίλοι της φύσης, κάτοικοι – διαμαρτύρονται, οργανώνονται και καταφέρνουν όλο και περισσότερο να εφαρμοστούν νόμοι κατά της ρύπανσης. Μερικές φορές οι εργαζόμενοι, φοβούμενοι για τη δουλειά τους, είναι επιφυλακτικοί ή και εχθρικοί προς τους οικολόγους. Άλλοτε, αντιλαμβάνονται ότι είναι οι πρώτοι που μολύνονται και, στο πλαίσιο του ίδιου κινήματος, επιτυγχάνουν τη βελτίωση της υγιεινής και των συνθηκών εργασίας τους. Σε όλες τις περιπτώσεις, όλα αυτά είναι πρόσθετα βάρη για τις επιχειρήσεις.

Δηλαδή, αυτές οι μειώσεις απόδοσης, αυτές οι επιβαρύνσεις κόστους συμβαίνουν κάποια στιγμή που ο ανταγωνισμός σκληραίνει και το μοντέλο κατανάλωσης των δεκαετιών του πενήντα και του εξήντα διαβρώνεται. Αρχίζει το μεγάλο κύμα ανασυγκρότησης, και στη συνέχεια αυτό της κατασκευής νέων κατοικιών. Παρατηρείται κορεσμός στους εξοπλισμούς των νοικοκυριών. Βεβαίως, μετά από το ψυγείο, υπάρχει ο καταψύκτης και μετά από την ασπρόμαυρη τηλεόραση υπάρχει η έγχρωμη. Αλλά έχουμε φτάσει σε ένα όριο.

Επιπλέον, τα κινήματα καταναλωτών καταγγέλουν τα προϊόντα που φθείρονται υπερβολικά γρήγορα. Είναι πολλοί οι αγοραστές που προσέχουν την ποιότητα και τη διάρκεια ζωής του προϊόντος που αγοράζουν.

Σε αυτό το στάδιο, μόνο μια μαζική και διαρκής αύξηση της αγοραστικής δύναμης των λιγότερο ευνοημένων στρωμάτων μπορούσε να προκαλέσει καινούργια κατανάλωση. Η ανισότητα φαίνεται ότι είναι εγγενής στις καπιταλιστικές κοινωνίες. Στις ΗΠΑ, σύμφωνα με τα κριτήρια της αμερικανικής διοίκησης, οι φτωχοί ανέρχονταν σε τριάντα πέντε εκατομμύρια, δηλαδή στο ένα πέμπτο του πληθυσμού. Στη Γαλλία, το 1970, δέκα εκατομμύρια άτομα κλεισμένα στον απαίσιο κύκλο της φτώχειας, δηλαδή πάλι το ένα πέμπτο του πληθυσμού. Στις ΗΠΑ, το 1966, το πλουσιότερο 10% έχει σύνολο εισοδημάτων που αντιπροσωπεύει το εικοσιπενταπλάσιο του φτωχότερου 10%. Στη Γαλλία, τον ίδιο χρόνο, η αναλογία είναι το δεκαοκταπλάσιο. Έτσι, η καπιταλιστική ανάπτυξη της οικονομίας, που προκαλεί και συντηρεί αυτή την ανισότητα, σκοντάφτει στον ίδιο της τον εαυτό.

_____

Πηγή: Michel Beaud, Η Ιστορία του Καπιταλισμού – Από το 1500 μέχρι το 2000, Εκδόσεις Ηλέκτρα, σελ. 320-321, Μετάφραση: Σπύρος Δάμτσας, Μαρία Αλεβίζου

Κράτα το

Διαβάστε Επίσης  Zygmunt Bauman: Πόλη των φόβων, πόλη των ελπίδων: Μέρος Β'

There are no comments

Join the conversation

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*


error: Content is protected !!