Οι κρυφοί άστεγοι της Μεγάλης Βρετανίας

homelessness6

Κοινόχρηστη αίθουσα ξενώνα. Σχεδόν κανείς δεν επισκέπτεται τους ανθρώπους που διαμένουν εκεί.      Mr. Nikkunj, 2013.

Η άνοδος των  «κρυφών αστέγων» αντιπροσωπεύει μια κρίση που η κυβέρνηση της Μεγάλης Βρετανίας αγνοεί με περαιτέρω περικοπές της πρόνοιας. Η Cinzia D’Ambrosi -φωτορεπόρτερ που το έργο της επικεντρώνεται σε εκείνους που περιθωριοποιούνται από την κοινωνία- συλλάμβάνει με τον φωτογραφικό της φακό ζωές που πορεύονται στην αβεβαιότητα.

Η έλλειψη στέγης είναι ένα τεράστιο πρόβλημα στη Βρετανία που επιδεινώνεται από την αυξανόμενη φτώχεια και την έλλειψη επαρκών χώρων στέγασης. Έχοντας πουθενά να πάνε, χιλιάδες άνθρωποι αναγκάζονται να ζουν σε προσωρινά υπερπλήρη καταλύματα με ανεπαρκείς συνθήκες στέγασης, ενώ βρίσκονται σε λίστες αναμονής για κοινωνική στέγαση.

homelessness

O κύριος Nikkunj ήταν ακόμα άρρωστος. Το ψωμί που του είχα φέρει τρεις μέρες νωρίτερα ήταν στο τραπέζι ανέγγιχτο. Κανείς δεν ήξερε ότι ήταν άρρωστος. Κάλεσα ασθενοφόρο. Mr. Nikkunj, 2013.

Το project «Transitional» παρουσιάζει μια ζοφερή πραγματικότητα και ρίχνει φως στη ζωή των κρυφών αστέγων της Βρετανίας: άνθρωποι εγλωβισμένοι σε ξενώνες, B & B (bed and breakfast) και προσωρινά διαμερίσματα. Αντιπροσωπεύει μια δραματική κρίση, μιας και πολλοί Βρετανοί μένουν σε αυτή τη προσωρινή μεταβατική κατάσταση για μεγάλο χρονικό διάστημα. Μερικοί βρίσκονται σε εκκρεμότητα για δύο χρόνια ή και περισσότερο, γεγονός που φέρει σωματικές και ψυχολογικές συνέπειες. Η επίπτωση είναι μεγάλη.

homelessness3

«Για να ζει κανείς φυσιολογικά δεν πρέπει να σκέφτεται την έλλειψη στέγης, αλλά εμείς το σκεφτόμαστε όλη την ώρα.» Alison, 2012.

homelessness1

«Ζούμε σε αυτό το διαμέρισμα 8 χρόνια περιμένοντας να μετακομίσουμε σε ένα μεγαλύτερο σπίτι. Εκείνη την εποχή, ο Ralph ήταν ενός έτους και η Ollie ήταν μόλις δύο εβδομάδων…» Alison, 2012.

homlessness2

Η Tasha είναι 19 ετών και είναι άστεγη εδώ και τρία χρόνια. Δεν της αρέσει το μικρό της δωμάτιο, αλλά είναι ευγνώμων που δεν είναι στο δρόμο. Tasha, 2014.

homelessness5

«Μετακόμισα σε αυτό το διαμέρισμα την περιόδο των Χριστουγέννων, το 2008. Ήταν μάλλον μια ανακούφιση, γιατί ζούσαμε προσωρινά σε διάφορα μέρη και δεν μπορούσαμε να βρούμε βοήθεια για μεγάλο χρονικό διάστημα». Linda, 2012.

homelessness9

«Δεν έχω το δικό μου χώρο γιατί ζω με τη μαμά μου (Sandy). Αυτό με τρελαίνει κάθε μέρα. Κάθε φορά που γυρίζω είναι εκεί. Όχι ότι δεν θέλω να τη βλέπω ή να έχω επαφή μαζί της, αλλά μερικές φορές χρειάζομαι το χώρο μου». Η Sandy πάσχει από διαβήτη και δεν μπορεί να περπατήσει. Κοιμάται και παραμένει στο σαλόνι το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας. Linda και Sandy, 2012.

homelessness4

«Κράτησα δύο έπιπλα, ένα διπλό κρεβάτι που μοιράζομαι με την κόρη μου και μια συρταριέρα. Έπρεπε να τακτοποιήσω τα πράγματα για να είναι σε θέση να χωρέσει ένα μικρό τραπέζι, το οποίο τώρα βρίσκεται στο διάδρομο». Daniela, 2013.

newint.org

socialpolicy.gr

 

Διαβάστε Επίσης  Ρητορική Μίσους: Νέο Σχέδιο Δράσης για την αναγνώριση, πρόληψη και αντιμετώπιση της αναπτυσσόμενης μάστιγας

Κράτα το

There are no comments

Join the conversation

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*


error: Content is protected !!