Το κίνημα κοινωνικής αλληλεγγύης αύριο

Βρισκόμαστε σε μια νέα περίοδο, ελπιδοφόρα σε ό,τι αφορά το τοπίο ανάπτυξης συλλογικών δράσεων αλληλεγγύης, παρεμβάσεων στο θεσμικό πλαίσιο και αξιοποίησης πόρων. Μια περίοδο νέων προκλήσεων για το κίνημα κοινωνικής αλληλεγγύης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, μέσα από το πρόγραμμα της ΔΕΘ αλλά και από τις συνολικές επεξεργασίες του και τη μέχρι σήμερα ενεργή στήριξη στα κινήματα αλληλεγγύης, έχει καταστήσει προτεραιότητα την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, αντιτάσσοντας την υπεράσπιση της κοινωνίας στις όποιες “επιταγές” των διεθνών δανειστών – εκβιαστών, αλλά και προτείνοντας μια σειρά από άμεσα μέτρα.

Η συλλογική μας εμπειρία
Τα προηγούμενα χρόνια αναπτύχθηκε ένα πολύμορφο κίνημα αλληλεγγύης μέσα από εκατοντάδες δομές με ποικίλα χαρακτηριστικά, οι οποίες ήρθαν ώς τώρα σε επαφή με πολλές χιλιάδες ανθρώπους, οι οποίοι τους απευθύνθηκαν ζητώντας βοήθεια ή θέλοντας να συμβάλουν με την προσφορά τους. Μέσα από αυτή την προσπάθεια η δουλειά των δομών υπήρξε σημαντική, γιατί ανταποκρίθηκαν στις άμεσες ανάγκες, κατέγραψαν προβλήματα αλλά και τις αιτίες τους και προσπάθησαν να κινητοποιήσουν τους ανθρώπους που είχαν χάσει το κουράγιο και την ελπίδα για ένα θετικό αποτέλεσμα στην όποια προσπάθεια. Οι άνθρωποι που συμμετείχαν στις δομές αξιοποίησαν στο έπακρο ιδέες και δεξιότητες, συχνά ανέπτυξαν και καινούργιες, έτσι ώστε σήμερα να έχουμε ένα σπουδαίο δυναμικό στο πεδίο αυτού που με όρους τυπικών προσόντων θα ονομάζαμε κοινωνική εργασία. Ταυτόχρονα όμως και στο επίπεδο της επικοινωνίας, της διαχείρισης ενός έργου και σε επιμέρους εξειδικευμένες εργασίες. Την ίδια στιγμή, μέσα από τη δουλειά πεδίου, όλες αυτές οι δεξιότητες παραμένουν διαρκώς εξελισσόμενες, δημιουργώντας χώρους ελευθερίας και αυτενέργειας, μακριά από τον κίνδυνο στασιμότητας και γραφειοκρατικοποίησης. Ως τέτοιοι χώροι, οι δομές αλληλεγγύης αποτελούν συλλογικότητες ενίσχυσης της κοινωνικής συμμετοχής, της ισοτιμίας, του κοινωνικού ελέγχου και εμβάθυνσης της δημοκρατίας μέσα από διαδικασίες αυτοοργάνωσης.

Η “Αλληλεγγύη για Όλους” αυτά τα χρόνια συνέβαλε στην ανάπτυξη του αυτοοργανωμένου κινήματος αλληλεγγύης και ανέπτυξε κοινά εγχειρήματα με τις δομές αλληλεγγύης ανταποκρινόμενη στις ανάγκες τους. Υποστήριξε συστηματικά την οριζόντια δικτύωσή τους με σεβασμό στην αυτόνομη δημοκρατική λειτουργία τους και μέσα από αυτή τη διαδικασία εντοπίστηκαν τα κοινά προβλήματα και αναζητήθηκαν, και πολλές φορές βρέθηκαν, λύσεις μέσα από συντονισμένες κοινές καμπάνιες. Εργάστηκε για την ορατότητα των δομών στην κοινωνία, έτσι που όσοι έχουν ανάγκη να μπορούν χωρίς εμπόδια να τους απευθυνθούν, ενώ η ίδια η “Αλληλεγγύη για Όλους” αποτέλεσε παράθυρο επικοινωνίας με πολλές χιλιάδες ανθρώπους που ζήτησαν στήριξη σε διάφορα προβλήματά τους. Ενίσχυσε την κοινωνικοποίηση της γνώσης και των πρακτικών αλληλεγγύης, διευκολύνοντας τη δημιουργία νέων δομών από ομάδες ανθρώπων που της απευθύνθηκαν. Ταυτόχρονα οργάνωσε τη διεθνή καμπάνια αλληλεγγύης στην πληττόμενη κοινωνία, φέροντας τις δομές αλληλεγγύης σε άμεση επαφή με αλληλέγγυες πρωτοβουλίες από όλο τον κόσμο που τις στήριξαν με πολλούς τρόπους.

Στα τέσσερα αυτά άγρια χρόνια της χειρότερης επίθεσης στην κοινωνία, την εργασία και στα δικαιώματα, οι δομές αλληλεγγύης αποτέλεσαν βασικό πυλώνα στήριξης κρατώντας την κοινωνία όρθια. Σε σύγκριση με τις κοινωνικές πολιτικές που ασκήθηκαν από την Αυτοδιοίκηση, άμεσα ή σε συνεργασία με ΜΚΟ, αλλά και από παραδοσιακά φιλανθρωπικές δομές (Εκκλησία κ.λπ.), που συχνά αποτύγχαναν από κακή οργάνωση, έλλειψη πόρων, γραφειοκρατική αντίληψη και ενίοτε διαφθορά, οι δομές αλληλεγγύης παρουσίασαν ένα διαφορετικό μοντέλο οργάνωσης και συμμετοχής, με σοβαρά ποιοτικά και ποσοτικά αποτελέσματα. Η συσσωρευμένη αυτή γνώση και εμπειρία έχουν κατά καιρούς αποτιμηθεί μέσα από πανελλαδικές συντονιστικές συναντήσεις κοινωνικών ιατρείων, δομών αλληλεγγύης τροφής και συνεταιριστικών εγχειρημάτων. Αλλά χρειάζεται ακόμη πολλή δουλειά για την κατανόηση, τη γενίκευση των συμπερασμάτων και την ανάπτυξη νέων ιδεών και προτάσεων, ώστε αυτή η πείρα να γίνει άμεσα αξιοποιήσιμη στο πεδίο των κοινωνικών αναγκών. Και αυτή η δουλειά δεν μπορεί να είναι αντικείμενο ενός εξωτερικού ως προς τα προβλήματα παρατηρητή, αλλά να απορρέει και να ανατροφοδοτείται από τη συνεχή δράση του κινήματος κοινωνικής αλληλεγγύης.

Οι νέες προκλήσεις
Ανάπτυξη των κινημάτων και μεγαλύτερη ακόμα σύνδεση με την κοινωνία, διαρκής προγραμματική επεξεργασία και διατύπωση προτάσεων, συμβολή και έλεγχος στην άσκηση κυβερνητικών πολιτικών συνιστούν σήμερα μια πολυεπίπεδη πρόκληση. Για το κίνημα αλληλεγγύης τα πεδία των προκλήσεων που ανοίγονται αφορούν την ανταπόκρισή τους:

  • Στην ενδυνάμωση της λαϊκής συμμετοχής σε όλα τα επίπεδα: δράσης, αποτίμησης και προτάσεων, ώστε να δημιουργήσουμε το πλέον ευρύ δίκτυο υποδοχής και αναγνώρισης των προβλημάτων, αλλά και κοινωνικής αυτενέργειας.
  • Στη δυνατότητα στήριξης μιας κοινωνίας που έχει πληγεί βαθιά από την εφαρμογή των μνημονιακών πολιτικών, βοηθώντας τη μεγαλύτερη και ασφαλέστερη πρόσβαση σε όσους/ες έχουν πραγματικές ανάγκες, που θα συνεχίσουν να υπάρχουν στην πορεία συγκρότησης δημόσιων κοινωνικών πολιτικών, άρσης των αποκλεισμών και της αδικίας.
  • Στην καταγραφή των ποσοτικών, αλλά κυρίως των ποιοτικών δεδομένων και επιπτώσεων της φτώχειας.
  • Στον εντοπισμό των δυσλειτουργιών της άσκησης των κοινωνικών πολιτικών από την κεντρική και την αποκεντρωμένη διοίκηση (περιφέρειες, δήμοι κ.λπ.), τη διατύπωση προτάσεων άμεσων διορθωτικών παρεμβάσεων και θέσπισης διαδικασιών κοινωνικού ελέγχου.
  • Στη διερεύνηση νέων πρακτικών στην ανεύρεση και αξιοποίηση πόρων, μέσω της ενδυνάμωσης και κινητοποίησης του ανθρώπινου δυναμικού στο πλαίσιο της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας, και του ρόλου της στη συνολική διαδικασία της παραγωγικής ανασυγκρότησης που ξεκινάει από σήμερα.
  • Στην συμβολή σε ένα ολοκληρωμένο και διαφορετικής αντίληψης πρόγραμμα κοινωνικής πολιτικής, με δημοκρατική συμμετοχική διαδικασία εκπόνησης και σεβασμό στους αποδέκτες των όποιων παρεμβάσεων.
  • Στη δημιουργία νέων οριζόντιων, αντι-ιεραχικών θεσμών οργάνωσης της κοινωνίας στην πορεία για μια κοινωνία χειραφέτησης, ισονομίας και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Για όλα τα παραπάνω η “Αλληλεγγύη για Όλους” θα συμβάλλει στο άμεσο άνοιγμα ενός διαλόγου ανάμεσα στις δομές αλληλεγγύης με αντικείμενο τον ρόλο τους στη νέα περίοδο, την παραπέρα ανάπτυξη και ενίσχυσή τους, την ενθάρρυνση νέων πρωτοβουλιών, την ανάπτυξη της μεταξύ τους δικτύωσης, τη δημιουργία διαύλων συνομιλίας των κινημάτων αλληλεγγύης με τους φορείς άσκησης πολιτικής. Θα στηρίξει τη δημιουργία νέων δομών όπου προκύψει ανάγκη και ενδιαφέρον, με ορίζοντα την παρέμβαση όχι μόνο στην κάλυψη των άμεσων αναγκών αλλά και στο άνοιγμα νέων πεδίων στον χώρο της αντιμετώπισης της ανεργίας, που αποτελεί και αφετηρία των προβλημάτων αλλά και αίτημα της πλειοψηφίας όσων απευθύνονται στις δομές.

Οι άμεσες επιτακτικές ανάγκες της πληττόμενης κοινωνίας και ο χρόνος είναι οι αντίπαλοί μας σ’ αυτή την προσπάθεια. Σύμμαχός μας είναι ο ενθουσιασμός και η διαθεσιμότητα ενός κόσμου που όλα αυτά τα χρόνια έδωσε δύσκολες μάχες μέσα σε συνθήκες γενικευμένης επίθεσης, πέτυχε πολλά, κρατώντας ζωντανή την αξιοπρέπεια και την ελπίδα και σήμερα πλέον ελπίζει σε μια πραγματική ανατροπή μέσα από μία συνέργεια κοινωνίας – πολιτείας.

* Το κείμενο είναι συλλογική επεξεργασία της “Αλληλεγγύης για Όλους”

solidarity4all.gr

Κράτα το

Διαβάστε Επίσης  Η «σχεδία» της οικονομίας και των εκπλήξεων

There are no comments

Join the conversation

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*


error: Content is protected !!