Το υποκειμενικό αίσθημα φτώχειας επιδρά αρνητικά στο επίπεδο υγείας των ατόμων ηλικίας άνω των 50 ετών

Μετάφραση / Απόδοση: Ντούνης Ανδρέας

Η διαβίωση σε συνθήκες αντικειμενικά χαμηλού εισοδήματος οδηγεί σε χειρότερο επίπεδο υγείας και χαμηλότερο προσδόκιμο ζωής. Αυτό το συμπέρασμα είναι λίγο ως πολύ γνωστό. Όμως η φτώχεια μπορεί να αποτελεί και ζήτημα υποκειμενικού αισθήματος/πρόσληψης. Η οικονομολόγος του WZB Maja Adena και o συνάδελφός της Michal Myck (DIQ Berlin και Κέντρο Οικονομικών Αναλύσεων CenEA, Szczecin) τεκμηρίωσαν τον τρόπο με τον οποίο η υποκειμενική αξιολόγηση της κατάστασης της φτώχειας επηρεάζει το επίπεδο υγείας των ατόμων που ανήκουν στην ηλικιακή ομάδα άνω των 50 ετών.

Μελέτη που διεξήχθη στη Γερμανία και σε 11 ακόμη Ευρωπαϊκές χώρες δείχνει ότι οι ηλικιωμένοι άνθρωποι που αξιολογούν τους εαυτούς τους ως φτωχούς αρρωσταίνουν συχνότερα (38 τοις εκατό) και υποφέρουν περισσότερο από προβλήματα υγείας (48 τοις εκατό) από όσους δεν προβαίνουν σε αυτή την αξιολόγηση. Η πιθανότητα θανάτου σε μικρότερη ηλικία είναι επίσης υψηλότερη – περίπου 40 τοις εκατό για τους άντρες σε αυτή την ηλικιακή ομάδα.

Οι ερευνητές διαφοροποίησαν μεταξύ τριών μορφών φτώχειας, την εισοδηματική φτώχεια, τη (σχετική) έλλειψη πλούτου (wealth poverty) και την υποκειμενική φτώχεια (subjective poverty). Πέραν του αισθήματος φτώχειας, η έλλειψη πλούτου προξενεί επίσης την χειροτέρευση του επιπέδου υγείας του ατόμου. Ένας άνθρωπος άνω των 50 ετών που κατέχει λίγο πλούτο αρρωσταίνει σημαντικά συχνότερα και ανακάμπτει από μία ασθένεια βραδύτερα από κάποιον που τα πηγαίνει καλύτερα οικονομικά. Αντιθέτως, το εισόδημα δεν προκαλεί καμία διαφορά αναφορικά με την υγεία των υποκειμένων σε αυτή την ηλικιακή ομάδα.

Η μελέτη δείχνει ότι η φτώχεια αυτό-αποκαλύπτεται μέσω διαφορετικών τρόπων. Οι ερευνητές βρήκαν μικρές αλληλεπικαλύψεις μεταξύ των διαφορετικών μορφών φτώχειας: μόλις το οχτώ τοις εκατό όσων απάντησαν ήταν φτωχοί βάσει και των τριών ορισμών (εισοδηματική διάσταση, διάσταση του πλούτου και της αυτό-αξιολόγησης). Οι συγγραφείς της μελέτης συνιστούν, έτσι, κατά της εστίασης στο σχετικό εισόδημα ως το μόνο μέσο για τη μέτρηση της φτώχειας. Ευρύτεροι ορισμοί της φτώχειας απαιτούνται ώστε να περιγραφεί με ακρίβεια η φτώχεια κατά τη τρίτη ηλικία καθώς και οι συνέπειες αυτής.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα από αντιπροσωπευτική έρευνα του πληθυσμού ηλικίας άνω των 50 ετών στην Ευρώπη, την Έρευνα για την Υγεία, τη Γήρανση και τη Συνταξιοδότηση στην Ευρώπη (Survey of Health, Aging and Retirement in Europe (SHARE).

Ανέλυσαν δεδομένα από μία επαναληπτική έρευνα (panel), που διεξήχθη μεταξύ των ετών 2006 και 2012. Η μεταβλητή της υγείας προσδιορίστηκε μέσω τεσσάρων παραγόντων: την υποκειμενική κατάσταση υγείας βάσει αυτό-αξιολόγησης, τα συμπτώματα κακής υγείας, οι περιορισμοί στην πραγματοποίηση δραστηριοτήτων της καθημερινότητας, και η θνησιμότητα.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε ως Έγγραφο Συζήτησης του WZB (WZB Discussion Paper) –> http://bibliothek.wzb.eu/pdf/2013/ii13-307.pdf

Πηγή: sciencedaily.com

socialpolicy.gr

Διαβάστε Επίσης  Έμφυλες Διαφοροποιήσεις στους Καθοριστικούς Παράγοντες και Συνέπειες της Υγείας και Ασθένειας

There are no comments

Join the conversation

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*


error: Content is protected !!