«My Anxious Heart»: Συλλαμβάνοντας τον πόνο της αγχώδους διαταραχής (φωτογραφίες)

Ελένη Τομπέα-

H φωτογράφος Katie Crawford, 23 ετών, που υποφέρει από αγχώδη διαταραχή τα τελευταία δέκα χρόνια, έχει δημιουργήσει μια σειρά από φωτογραφίες συλλαμβάνοντας το σωματικό και συναισθηματικό πόνο που βιώνει κατά τη διάρκεια μιας κρίσης πανικού.

Η Crawford επέλεξε την προσωπική της δεκάχρονη εσωτερική μάχη με μια γενικευμένη αγχώδη διαταραχή ως βάση για την διατριβή της στο Πανεπιστήμιο της Λουιζιάνα που φοιτεί.

Για το project της, το οποίο έχει τον τίτλο «My Anxious Heart» , η Katie ήθελε να διερευνήσει τα ποικίλα συμπτώματα που βιώνει κάθε φορά που αντιμετωπίζει μια κρίση πανικού, τόσο όσον αφορά την πάλη μέσα το μυαλό της, «εκεί όπου γεννιέται το άγχος», όσο και τις σωματικές εκδηλώσεις του.

«Οι σωματικές επιπτώσεις της διαταραχής, όπως η ταχυκαρδία, η ζάλη, η δύσπνοια και η ζαλάδα, συχνά περνούν απαρατήρητες ή παρερμηνεύονται από εκείνους που ποτέ δεν έχουν υποφέρει από το άγχος», εξηγεί η Katie. «Αν και τα σωματικά συμπτώματα αποτελούν ένα μεγάλο μέρος της διαταραχής, το συναισθηματικό αποτέλεσμα της διαταραχής είναι και αυτό εξαιρετικά δύσκολο να το αντιμετωπίσεις. Το άγχος εμποδίζει τον πάσχοντα να βιώσει το ρίσκο της  ανακάλυψης, τον εμποδίζει να νιώσει την επιθυμία να εξερευνήσει νέες ιδέες, και δεν του δίνει την δυνατότητα να βγει από τις καταστάσεις και τους χώρους που νιώθει ασφάλεια. Σιγουρεύεται ότι ποτέ δεν θα είναι μόνο. Σε βρίσκει όταν βιώνεις χαρούμενες στιγμές, ή όταν είσαι μόνος με τις σκέψεις σου. Είναι ήσυχο και σταθερό, υπενθυμίζοντας σου τις προηγούμενες αποτυχίες σου, και κατασκευάζοντας τα μελλοντικά αποτελέσματα.»

28B0B56800000578-0-image-a-53_1431724246778

Εσωτερική πάλη: Η Katie Crawford (στη φωτογραφία) έχει δημιουργήσει μια σειρά πορτρέτων του εαυτού της που απεικονίζουν τα διάφορα συμπτώματα που αντιμετωπίζει σε μια κρίση πανικού. Η ίδια λέει για αυτή την εικόνα: «Το κεφάλι μου γεμίζει με ήλιον. Χάνεται η συγκέντρωσή μου. Μια μικρή απόφαση. Μια απάντηση σε μια εύκολη ερώτηση. Το μυαλό μου δεν με αφήνει. Είναι σαν  να με διαπερνούν χιλιάδες ηλεκτρικά κυκλώματα ταυτόχρονα »

28B0B57A00000578-0-image-a-52_1431724246746

«Αισθάνομαι μουδιασμένη. Πόσο οξύμωρο. Μπορείς πραγματικά να αισθανθείς μούδιασμα; ή μήπως είναι η ανικανότητα να αισθάνεσαι; Μήπως είμαι τόσο συνηθισμένη στο να είμαι μουδιασμένη που το έχω εξομοιώσει με μια πραγματική αίσθηση; »

28B0B55C00000578-0-image-m-56_1431724317422

Συντριβή: «Ένα ποτήρι με νερό δεν είναι βαρύ. Δεν χρειάζεται καν να σκεφτείς για να το σηκώσεις. Εάν όμως δεν μπορούσες να το αδειάσεις ή να το τοποθετήσεις κάπου; Κι αν έπρεπε να κουβαλάς το βάρος του για μέρες…… μήνες, χρόνια; Το βάρος του δεν αλλάζει, αλλάζει όμως το φορτίο. Κάποια στιγμή, δεν θα μπορείς να θυμηθείς πόσο ελαφρύ ήταν. Μερικές φορές θα κάνεις τα πάντα για να προσποιηθείς ότι δεν είναι εκεί. Και άλλες φορές θα πρέπει απλά να το αφήσεις να πέσει »

28B0B54400000578-0-image-m-64_1431724408416

Τικ τοκ : «Φοβάμαι να ζήσω και φοβάμαι να πεθάνω. Τι τρόπος και αυτός να υπάρχεις!»

28B0B56000000578-0-image-m-79_1431725016761

Wide Awake: «Φοβόμουν να κοιμηθώ. Ένιωσα τον πιο ισχυρό πανικό στο απόλυτο σκοτάδι. Στην πραγματικότητα, δεν ήταν το απόλυτο σκοτάδι που ήταν τρομακτικό. Ήταν το λιγοστό φως που θα δημιουργούσε μια τρομακτική σκιά »

28B0B54000000578-0-image-m-80_1431725033061

Ραγισμένη: «Κοψίματα τόσο βαθιά, που φαίνεται σαν να μην πρόκειται να επουλωθούν. Ο πόνος είναι τόσο πραγματικός, είναι σχεδόν αφόρητος. Έχω γίνει ένα με αυτό… το κόψιμο, αυτή η πληγή. Το μόνο που ξέρω είναι αυτόν τον πόνο: Κομμένη ανάσα, αδειανό βλέμμα, τρεμάμενα χέρια. Αν είναι τόσο οδυνηρό, γιατί το αφήνεις να συνεχίζει; Εκτός εάν… είναι το μόνο που ξέρεις»

28B0B54900000578-0-image-m-84_1431725150497

Άφωνη: «Δεν έχει σημασία πόσο πολύ αντιστέκομαι, θα είναι πάντα εδώ να με κρατάει με απόγνωση, να με κυριεύει, να καταρρεύσει μαζί μου. Κάθε μέρα παλεύω μαζί του, «δεν είσαι καλό για μένα και ποτέ δεν θα είσαι». Αλλά να το πάλι να με περιμένει όταν ξυπνάω και πρόθυμο να με κρατήσει καθώς κοιμάμαι. Μου κόβει την ανάσα. Με αφήνει άφωνη»

28B0B58000000578-0-image-m-85_1431725164469

Συννεφιασμένη: «Αιχμαλωσία του μυαλού μου. Υποκινητής των σκέψεων μου. Όσο περισσότερο σκέφτομαι, τόσο χειρότερο γίνεται. Όσο λιγότερο σκέφτομαι, τόσο χειρότερο γίνεται. Ανάσανε. Απλά ανάσανε. Αφέσου. Θα περάσει σύντομα »

28B0B55500000578-0-image-m-62_1431724389535

«Κατάθλιψη είναι όταν δεν μπορείς να αισθανθείς καθόλου. Άγχος είναι όταν αισθάνεσαι πάρα πολύ. Έχοντας και τα δύο είναι σαν ένας συνεχής πόλεμος μέσα στο μυαλό σου. Έχοντας και τα δύο σημαίνει πως δεν νικάς ποτέ»

28B0B55000000578-0-image-a-63_1431724398751

Παγιδευμένη: «Δημιουργήθηκες για μένα και από μένα. Δημιουργήθηκες για την απομόνωση μου. Δημιουργήθηκες από μια δηλητηριώδη άμυνα. Είσαι φτιαγμένο από φόβο και ψέματα. Φόβο για ανεκπλήρωτες υποσχέσεις και χάσιμο εμπιστοσύνης, που δίδεται σπάνια. Εσύ σχημάτισες όλη τη ζωή μου. Γινόμενο όλο και πιο ισχυρό ».

28B0B53C00000578-0-image-m-78_1431725003232

«Είναι περίεργα – μέσα στο λάκκο του στομάχου σου. Είναι όπως όταν κολυμπάς και θέλεις να πατήσεις τα πόδια σου στο βυθό, αλλά το νερό είναι βαθύτερο από ό, τι νόμιζες. Δεν μπορείς να πατήσεις κάτω και η καρδιά σου σταματά για μια στιγμή»

28B0B57000000578-0-image-m-75_1431724976591

Χωρίς ανάσα: «Μου λένε συνεχώς να παίρνω ανάσες. Νιώθω το στήθος μου να κινείται πάνω-κάτω. πάνω-κάτω. πάνω-κάτω. Αλλά γιατί αισθάνομαι σαν να πνίγομαι; Κρατώ το χέρι μου κάτω από τη μύτη μου για να σιγουρευτώ πως υπάρχει αέρας. Ακόμα δεν μπορώ να αναπνεύσω»

Πηγή: dailymail.co.uk

socialpolicy.gr

 

Διαβάστε Επίσης  Πως ο ερχομός ενός παιδιού στον κόσμο επηρεάζει τη ζωή ενός ζευγαριού

Κράτα το

There are no comments

Join the conversation

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*


error: Content is protected !!