Η Κοινότητα των Rohingya στον Καναδά

Ελένη Τομπέα — Για πάρα πολλά χρόνια, η διεθνής κοινότητα έχει αποσιωπήσει την τύχη των Rohingya, και παρά την πρόσφατη διεθνή προσοχή για τη δοκιμασία τους, οι βιρμανικές αρχές δεν έδειξαν κανένα σημάδι αλλαγής των τρόπων τους.

Εκτός από τον επίσημο αποκλεισμό τους από την στρατιωτική κυβέρνηση της Βιρμανίας, υπάρχουν μυριάδες λιγότερο εμφανείς λόγοι που οι Rohingya, μια εθνοτική, γλωσσική και θρησκευτική μειονότητα, έχουν περιθωριοποιηθεί, ειδικά σε σχέση με το χρώμα του δέρματός τους, τη θρησκεία τους (Ισλάμ) και την ταυτότητά τους.

Πολλές άλλες εθνοτικές μειονότητες έχουν υποφέρει στα χέρια του στρατιωτικού καθεστώς της Βιρμανίας, όμως όσων αφορά τους Rohingyas, απειλείται η ίδια η ύπαρξη τους. Πρόσφατα, χιλιάδες έχουν διαφύγει με βάρκες, ελπίζοντας να φτάσουν με ασφάλεια σε γειτονικές χώρες, μόνο και μόνο για να βρεθούν αντιμέτωποι με το θάνατο καθώς ωθούνται πίσω στη θάλασσα.

Το 2006, πέντε οικογένειες Rohingya επιλέχθηκαν από την καναδική κυβέρνηση για επανεγκατάσταση. Αυτό που έκανε ο Καναδάς, τον καθιστά την πρώτη χώρα που πραγματοποίησε επίσημη επανεγκατάσταση μελών της Κοινότητας των Rohingya, με πολλές άλλες «ανεπτυγμένες» χώρες να έχουν ακολουθήσει το παράδειγμα. Σήμερα, υπάρχουν πάνω από 300 Rohingyas που ζουν στον Καναδά, με περισσότερο από το ένα τρίτο εξ αυτών να ζουν στην περιοχή Kitchener-Waterloo του Οντάριο.

Η Κοινότητα των Rohingya στον Καναδά θυμάται μια εποχή, περισσότερο από μισό αιώνα πριν, όταν η ζωή στη Βιρμανία ήταν σχετικά ειρηνική και ελεύθερη. Επισκέπτονταν τα σπίτια των βουδιστών γειτόνων τους κατά τη διάρκεια εορτών, και οι βουδιστές επισκέπτονταν τα σπίτια τους κατά τη διάρκεια μουσουλμανικών εορτών. Τα πράγματα σήμερα είναι τελείως διαφορετικά. Πριν από το 2012, λένε πως οι Rohingya μπορούσαν να επιβιώσουν στη Βιρμανία, αλλά από τότε η ζωή έχει γίνει πολύ πιο δύσκολη. Εξηγούν πώς σήμερα στο Arakan State (το παλαιότερο όνομα του σημερινού κράτους Rakhine στη Βιρμανία), οι μόνοι Rohingyas που μπορεί κανείς να βρει είναι εκείνοι που δεν μπορούσαν να ξεφύγουν – οι πολύ μεγάλοι σε ηλικία και οι πολύ μικροί.

Ο Nur Hashim, ο οποίος ηγείται της καναδικής οργάνωσης των Ροχίνγκιας της Βιρμανίας (Canadian Burmese Rohingya Organization) εξηγεί πώς υπάρχουν φήμες ότι μετά το Ραμαζάνι, το Μπαγκλαντές θα τους μετακινήσει στους 2 επίσημους προσφυγικούς καταυλισμούς στο Noakhali Hatiya Para Island και ανησυχεί επειδή την περίοδο των βροχών η περιοχή πλημμυρίζει. Η περιοχή είναι επίσης επιρρεπής σε κυκλώνες και είναι προσβάσιμη μόνο με καραβάκι. Αν πραγματοποιηθεί αυτή η μετακίνηση, πολλοί άνθρωποι θα πεθάνουν.

Οι Rohingyas στον Καναδά είναι μια μικρή κοινότητα με ελπίδες και όνειρα. Δεν έχουν ξεχάσει από που προέρχονται και τι περνούν ακόμα οι άνθρωποι τους και συνεχίζουν να περιμένουν μέχρι την ημέρα που θα αναγνωριστούν ως πολίτες της Βιρμανίας και δεν θα διώκονται.

Φωτογραφικό Ντοκιμαντέρ του Colin Boyd Shafer από το Τορόντο του Καναδά

nur2

Nur Hashim

Συνεχίζω να εργάζομαι για την κοινότητά μου, και εδώ και στη Βιρμανία. Προσπαθώ να είμαι πρέσβης και συνήγορος για την υπόθεσή μας. Είναι σημαντικό η καναδική κοινωνία να γνωρίζει τι συμβαίνει. Θα είμαστε πάντα ευγνώμονες στον Καναδά. Δεν έχουμε λόγια να εκφράσουμε τις ευχαριστίες μας.

 

1 - ayasa

Ayasa

Από τη μία πλευρά, είμαι ευτυχής που βρίσκομαι εδώ, στον Καναδά, και ευτυχής να βλέπω τα 4 παιδιά μου ζωντανά και να λαμβάνουν μια καλή εκπαίδευση, αλλά από την άλλη ανησυχώ πολύ για τους ανθρώπους που πεθαίνουν… στο δρόμο, στη ζούγκλα, στις θάλασσες. Έχω κατάθλιψη από τότε που ήμουν νέα. Έχω δει τόσες πολλές ωμότητες. Εδώ μπορώ να εκφράσω ελεύθερα τη γνώμη μου σχετικά με την ιστορία του λαού μας. Η οικογένειά μου ήταν θύματα καταναγκαστικής εργασίας: φτωχοί άνθρωποι που δουλεύουν τσάμπα.  Πολλοί άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους.

mohamed

Mohamed

Θέλω να ζήσω μια ζωή όπου να μπορώ να βοηθώ τους άλλους… όχι μόνο τους ανθρώπους μας. Η μητέρα μου είναι η σύνδεση μου με αυτό που σήμαινε να είσαι Rohingya στη Βιρμανία. Ήμουν πάρα πολύ μικρός όταν ήμασταν εκεί για να θυμάμαι τίποτα τώρα.

 

Διαβάστε Επίσης  Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παιδικής Εργασίας

 

sajida

Sajida

yonus1

Yonus

Αισθανόμαστε σαν να είμαστε εγκλωβισμένοι μεταξύ δύο μεγάλων ψευτών. Αν πάμε στο Μπαγκλαντές μας λένε ότι είμαστε Rohingya από τη Βιρμανία, και αν πάμε στη Βιρμανία μας λένε ότι είμαστε Μπενγκάλι. Εδώ στον Καναδά, προσπαθώ να φτιάξω τη ζωή μου με τη γυναίκα μου και τα παιδιά μου. Ο 14-χρονος γιος μου Aman Ullah είναι ακόμα στο Μπαγκλαντές, και αυτό μου φέρνει πολλή θλίψη. Κάποια στιγμή είχε απαχθεί για λύτρα C$ 900 (ΗΠΑ $728), τα οποία και πλήρωσα. Το μόνο πράγμα που τον κρατά πίσω να μην έρθει εδώ μαζί μου είναι το γεγονός ότι το Μπαγκλαντές έχει σταματήσει όλες τις επανατακτοποιήσεις.

Kalim

Kalim

Amir Hossan

Amir Hossan

Ήμουν στη φυλακή στο Μπαγκλαντές για 1 χρόνο και 9 μήνες, μόνο και μόνο επειδή δεν ήθελα να σταλώ πίσω στη Βιρμανία. Έχω ακόμα τα σημάδια στο σώμα μου από τα χτυπήματα. Μας στρίμωχναν όλους μαζί σαν τα σταφύλια.. 17 άτομα σε 1 δωμάτιο. Τώρα απλά θέλω να ζήσω ειρηνικά εδώ στον Καναδά.

Rabia

Rabia

Ήταν το 1992 είναι διέφυγα στο Μπαγκλαντές με την οικογένειά μου. Μετά από 3 μήνες, άρχισε ο αναγκαστικός επαναπατρισμός πίσω στη Βιρμανία. Συνέλαβαν τον άντρα μου και το 5-χρονο παιδί μου άρχισε να κλαίει για τον μπαμπά του. Η αστυνομία το χτύπησε με ένα πυροβόλο όπλο, και αργότερα το παιδί μου πέθανε. Έπρεπε να πωλήσω λίγα αντικείμενα για να πληρώσω για την απελευθέρωση του συζύγου μου. Όταν όμως πήγα στην φυλακή δεν ήταν εκεί. Οι φήμες έλεγαν ότι ήταν νεκρός. Στον καταυλισμό προσφύγων Nayapera ήθελαν και πάλι να με στείλουν πίσω στη Βιρμανία. Απηύθυνα έκκληση για να δω αν ο σύζυγός μου ήταν ζωντανός. Μου έδωσαν 2 εβδομάδες, και στη συνέχεια αναγκάστηκα να γυρίσω πίσω στη Βιρμανία με το 40 ημερων παιδί μου. Στη Βιρμανία δεν είχα κανέναν..όσοι είχαν ήταν στους καταυλισμούς προσφύγων. Μετά από 6 μήνες ταξίδεψα για 3 ημέρες πίσω στα σύνορα με το Μπανγκλαντές και τα διέσχισα. Ενώ βρισκόμουν στον καταυλισμό προσφύγων Gondun με την κουνιάδα μου, η κατάσταση αναφέρθηκε στην Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ και μου έδωσαν υποστήριξη, ενώ περίμενα υπομονετικά για το σύζυγό μου. Τέλος, μετά από σχεδόν 2 χρόνια, ανακάλυψα ότι ήταν ζωντανός. Τώρα έχουμε 7 παιδιά. Το πιο μεγάλο είναι 24 ετών και το νεότερο 6.

Πηγή: newint.org

Save

Save

Κράτα το

Κράτα το

There are no comments

Join the conversation

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*


error: Content is protected !!