Οι πρόσφατες αλλαγές στις ρυθμίσεις των αγορών εργασίας ανά τον κόσμο

Μετάφραση/ Επιμέλεια: Ντούνης Ανδρέας

Σύμφωνα με νέο κείμενο εργασίας του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας με τίτλο: «Μεταρρυθμίσεις στις αγορές εργασίας από την στιγμή της εκκίνησης της κρίσης: αίτια και συνέπειες» -> «Labour Market Reforms since the crisis: Drivers and Consequences» η ανάπτυξη της απασχόλησης παραμένει υποτονική τόσο στις ανεπτυγμένες όσο και στις αναπτυσσόμενες χώρες και τα επίπεδα ανεργίας αναμένεται να αυξηθούν παγκοσμίως κατά τα ερχόμενα έτη.

Το συγκεκριμένο κείμενο εργασίας αναλύει τους προσδιοριστικούς παράγοντες και τα αποτελέσματα των μεταρρυθμίσεων στις νομοθεσίες της προστασίας της απασχόλησης {employment protection legislation (EPL)}, χρησιμοποιώντας ένα καινοτόμο εργαλείο σύνοψης που καλύπτει 111 ανεπτυγμένες και αναπτυσσόμενες χώρες μεταξύ των ετών 2008 και 2014. Η ανάλυση έχει ως εύρημα ότι στις ανεπτυγμένες οικονομίες, οι μεταρρυθμίσεις κατευθύνθηκαν κυρίως προς την χαλάρωση των ρυθμίσεων της αγοράς εργασίας ως αποτέλεσμα των υψηλών επιπέδων ανεργίας και των χαμηλών ρυθμών μεγέθυνσης του ΑΕΠ. Αντιθέτως, στις αναπτυσσόμενες οικονομίες οι μεταρρυθμίσεις έτειναν να αυξάνουν τα επίπεδα προστασίας για τους εργαζόμενους και ήταν πιο πιθανόν να συμβούν σε χώρες που σημείωναν υψηλά επίπεδα μεγέθυνσης του ΑΕΠ – ενώ παράλληλα αυτό το πλαίσιο δεν είχε επίδραση στα επίπεδα ανεργίας. Επιπρόσθετα, ελέγχθηκαν οι επιδράσεις αυτών των μεταρρυθμίσεων στα αποτελέσματα της αγοράς εργασίας

  • Οι συγγραφείς του κειμένου εργασίας βρήκαν ότι η απορρύθμιση μειώνει τα επίπεδα ανεργίας τόσο στις ανεπτυγμένες όσο και στις αναπτυσσόμενες χώρες στο έτος που ακολουθεί αυτό της εφαρμογής.
  • Η απορρύθμιση αυξάνει, επίσης, βραχυπρόθεσμα τα επίπεδα ανεργίας στις ανεπτυγμένες οικονομίες – η επίδραση όμως αυτή δεν είναι στατιστικά σημαντική για τις ανεπτυγμένες χώρες. 

Επιπρόσθετα, ενυπάρχουν σημαντικές ανισότητες στις ευκαιρίες πρόσβασης στην αγορά εργασίας εντός των χωρών μεταξύ διαφορετικών κοινωνιακών ομάδων – π.χ. γυναίκες και νέοι άνθρωποι – όπως και μεταξύ των χωρών (ILO 2015c).

Σύμφωνα με τους συγγραφείς του κειμένου εργασίας:

«Η προσοχή που δίδεται στις μεταρρυθμίσεις των αγορών εργασίας έχει αυξηθεί κατά τη διάρκεια της κρίσης καθώς οι παρεμβάσεις αυτές έχουν ειδωθεί ως σημαντικά εργαλεία πολιτικής για την αντιμετώπιση των αναδυόμενων προκλήσεων των αγορών εργασίας».

Ένας (σημαντικός) αριθμός αλλαγών στις ρυθμίσεις των αγορών εργασίας έχουν πραγματοποιηθεί από την αρχή της κρίσης τόσο στις ανεπτυγμένες όσο και στις αναπτυσσόμενες οικονομίες.

Η σύνοψη διακρίνει μεταξύ διαφορετικών τομέων ρυθμίσεων στις αγορές εργασίας – ενώ παράλληλα επιδιώκει να παράσχει μία συνολικότερη κάλυψη όλων των γεωγραφικών περιοχών. Συγκρίθηκαν τα εθνικά και τα διεθνή δεδομένα και πραγματοποιήθηκε επανέλεγχος των πληροφοριών που συλλέχθηκαν μέσω πρωτογενών και δευτερογενών πηγών. Για κάθε αλλαγή στην ρύθμιση της αγοράς εργασίας, σημειώθηκε μαζί το περιεχόμενο της μεταρρύθμισης, το αντίστοιχο έτος της έγκρισης, το πεδίο πολιτικής όπου η αλλαγή αυτή παρενέβη καθώς και αν η συγκεκριμένη ρύθμιση της αγοράς εργασίας αύξησε ή μείωσε τα υφιστάμενα επίπεδα ρυθμίσεων. Αν μία και μοναδική μεταρρύθμιση εισήγαγε αρκετές αλλαγές στη νομοθεσία (οι επονομαζόμενοι ως νόμοι-ομπρέλα ή τα «πακέτα μεταρρυθμίσεων»), αυτές οι αλλαγές κωδικοποιήθηκαν ξεχωριστά.

* Για τους σκοπούς της ανάλυσης, οι παρεμβάσεις πολιτικών που μειώνουν (ή αντιθέτως αυξάνουν) τα υφιστάμενα επίπεδα ρύθμισης των αγορών εργασίας θεωρούνται ως αυτές που καθιστούν τις διαδικασίες προσλήψεων και απολύσεων λιγότερο (ή αντιθέτως περισσότερο) κοστοβόρες και περισσότερο ή/λιγότερο περίπλοκες ως διαδικασίες. Για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, μία μεταρρύθμιση θεωρείται ότι μειώνει (ή αντιθέτως αυξάνει) τις ρυθμίσεις εάν αποκεντρώνει (ή αντιθέτως συγκεντρώνει) τις συλλογικές διαπραγματεύσεις προς το επίπεδο της επιχείρησης (ή αντιθέτως σε πιο κεντρικό) επίπεδο. Αναφορικά με τις ώρες εργασίας, οι μεταρρυθμίσεις που αυξάνουν (ή αντιθέτως μειώνουν) την ικανότητα των εργοδοτών να θέτουν και να αλλάζουν το ωράριο εργασίας θεωρούνται ως μείωση (ή αντιθέτως αύξηση) της ρύθμισης της αγοράς εργασίας. 

 
– ΓΡΑΦΗΜΑ 1 – Αριθμός αλλαγών στις ρυθμίσεις της αγοράς εργασίας ανά έτος εφαρμογής 
 
Number of changes in labour market regulation by year of implementation

Παρόλο που η εστίαση στη μεταρρύθμιση των ρυθμίσεων της αγοράς εργασίας ήταν κοινός τόπος για τις διαφορετικές χώρες,  ενυπάρχουν διαφοροποιήσεις τόσο ως προς την «ένταση» της μεταρρυθμιστικής διαδικασίας τόσο ως προς τους τομείς πολιτικής παρέμβασης όσο και στις γεωγραφικές περιφέρειες.

Η ταξινόμηση, με στόχο να «αντιμετωπισθούν» αυτές οι διαφοροποιήσεις αφορούσε σε διακριτές νομοθετικές αλλαγές που αφορούσαν σε:

(i)   ομαδικές απολύσεις

(ii)  συμβάσεις μόνιμης απασχόλησης 

(iii) συμβάσεις προσωρινής απασχόλησης 

(iv) ώρες εργασίας

(v)  έτερες μορφές απασχόλησης – όπως οι περιστασιακά εργαζόμενοι και οι εξαρτώμενοι αυτο-απασχολούμενοι

και (vi) συλλογικές διαπραγματεύσεις

ΠΙΝΑΚΑΣ – Αριθμός αλλαγών στις ρυθμίσεις των αγορών εργασίας ανά γεωγραφική περιοχή και τομέα παρέμβασης της πολιτικής

 
Number of changes in labour market regulation by geographical region and area of policy intervention

Σύμφωνα με τους συγγραφείς του working paper, οι επιδράσεις της χαλάρωσης των ρυθμίσεων στις αγορές εργασίας σε μακροπρόθεσμο επίπεδο, και ειδικότερα ως προς τα επίπεδα ανεργίας, δεν μπορούν να προσδιοριστούν εξαιτίας του περιορισμού στα διαθέσιμα δεδομένα.

Πηγή: Dragos Adascalitei – Clemente Pignatti Morano, Labour Market Reforms since the crisis: Drivers and Consequences», International Labour Office, Research Department Working Paper No. 5, October 2015.

socialpolicy.gr

Διαβάστε Επίσης  Οι πολυδιάστατες συνέπειες της παγκοσμιοποίησης στην απασχόληση και την ΕΕ

There are no comments

Join the conversation

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*


error: Content is protected !!