Γλώσσα και Κατανόηση-Νόημα

 

Alan Finlayson –

Τείνουμε να φανταζόμαστε ότι τα μυαλά μας παράγουν σκέψεις για τον κόσμο, οι οποίες στην συνέχεια μετατρέπονται σε λέξεις οι οποίες εν συνεχεία μπορούν να γίνουν κατανοητές από άλλους.

Μία παρόμοια υπόθεση βρέθηκε στο προσκήνιο του μεγαλύτερου τμήματος της Δυτικής Φιλοσοφίας.

Ο Αριστοτέλης, για παράδειγμα, εξέλαβε μία ισοδυναμία μεταξύ της λεκτικής έκφρασης, μίας σκέψης και της ουσίας ή οντότητας στην οποία η σκέψη αυτή εστίαζε. Κατά τη διάρκεια του εικοστού αιώνα, ένας αριθμός σχολών σκέψης έθεσε ως προβληματικό ένα τέτοιο «σχήμα», υποδεικνύοντας αντιθέτως, ότι, η γλώσσα ουσιαστικά δομεί τον τρόπο σκέψης μας αντί να αποτελεί ένα απλό όχημα για την μεταφορά της σκέψης.

Ο Wittgenstein, ένα ακόμη παράδειγμα, ήταν σκεπτικός σχετικά με οποιαδήποτε υπόθεση που έθετε τις έννοιες «πρόταση, γλώσσα, σκέψη, κόσμος σε διαδοχική σειρά και πλήρη ισοδυναμία μεταξύ τους». Από την δική του οπτική, η γλώσσα δεν αποτελεί έναν ουδέτερο επικοινωνιακό μηχανισμό που εκφράζει το νόημα, αλλά παράγει ή στοιχειοθετεί το νόημα καθαυτό. Αυτή η τοποθέτηση οδηγεί σε σημαντικότατες θεωρητικές συνέπειες:

Υπονοεί ότι το νόημα δεν βρίσκεται απλώς «εκεί έξω» περιμένοντας εμάς να το ανακαλύψουμε, αλλά αντιθέτως αποτελεί το έργο της ανθρώπινης δημιουργικής δραστηριότητας. Αυτό, ασφαλώς, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει «πραγματικός κόσμος», αλλά αυτό που σημαίνει για εμάς αυτός ο κόσμος, ο τρόπος που τον ερμηνεύουμε, και πώς τον κατανοούμε εξαρτώνται από την γλώσσα.

Πηγή: Contemporary Social & Political Theory, An Introduction, p. 48,  Alan Finlayson, Open University Press.

socialpolicy.gr

Διαβάστε Επίσης  Mary Evans: Για τον έμφυλο εαυτό

There are no comments

Join the conversation

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*


error: Content is protected !!