Ο άνθρωπος που έσωσε 200 Σύριους πρόσφυγες

Ο Jim Estill συγκέντρωσε 1,5 εκατομμύριο δολάρια για να φέρει 58 οικογένειες στον Καναδά. Τους βρήκε σπίτια, τους έδωσε δουλειές, αγόρασε ακόμα και ένα κατάστημα σε έναν άντρα. Έτσι από ήπιος Διευθυντής εταιρείας οικιακών συσκευών έγινε ο Σίντλερ του Guelph.

Όταν ο Jim Estill αποφάσισε να χρηματοδοτήσει 50 οικογένειες Σύριων προσφύγων,  στην αρχή δεν το είπε σε κανέναν, ούτε στον λογιστή του, ούτε στους φίλους του, ούτε καν στη σύζυγο  του. Ήταν καλοκαίρι του 2015, και ο αριθμός των νεκρών στη Συρία είχε φτάσει τους 250.000 ανθρώπους, ενώ άλλα τέσσερα εκατομμύρια είχαν εγκαταλείψει τη χώρα. Όλο το καλοκαίρι, οι ειδήσεις ανέφεραν ιστορίες τρόμου Σύρων να πνίγονται στη Μεσόγειο και προγραμμάτων ανθρωπιστικής βοήθειας που είχαν διακοπεί σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.

«Δεν ήθελα να φτάσω τα 80 μου χρόνια και να ξέρω ότι δεν έκανα τίποτα κατά τη διάρκεια της μεγαλύτερης ανθρωπιστικής κρίσης της εποχής μου», είπε.

Ο Estill είχε ενοχληθεί πολύ από το κύμα ξενοφοβίας που είχε προκύψει κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του Harper. Ήθελε να αποδείξει πως οι πρόσφυγες θα μπορούσαν να βοηθήσουν στον εμπλουτισμό της κοινωνίας. Ένας από τους καλύτερους φίλους του, ο Franz Hasenfratz, ήταν πρόσφυγας ο οποίος είχε διαφύγει από την κομμουνιστική Ουγγαρία.  Ο Hasenfratz στη συνέχεια ίδρυσε τη Linamar, μια κατασκευαστική εταιρεία εξαρτημάτων αυτοκινήτου, η οποία αποτελεί τον μεγαλύτερο εργοδότη του Guelph, με σχεδόν 10.000 εργαζόμενους. “Προσπαθούσα να καταπνίξω τις φωνές των ξενοφοβικών” είπε ο Estill. “Όταν σκεφτόμαστε τους Ιταλούς ή τους Ιρλανδούς, δεν τους σκεφτόμαστε ως μετανάστες. Είναι απλά άνθρωποι».

Έτσι έκανε κάποιους υπολογισμούς. Έλεγξε πόσα διαμερίσματα νοικιάζονταν στο Guelph, πραγματοποίησε διαδικτυακή αναζήτηση για τις φορολογικές ελαφρύνσεις για παιδιά (child tax benefits) και GST/HST εκπτώσεις στο Οντάριο, και σχημάτισε ένα μηνιαίο προϋπολογισμό για τρόφιμα. Υπολόγισε πως 30.000 δολάρια θα μπορούσαν να υποστηρίξουν μια πενταμελή οικογένεια για ένα χρόνο. Ύστερα πολλαπλασίασε αυτόν τον αριθμό με το 50 και συνειδητοποίησε πως το τελικό ποσό—1.5 εκατομμύρια δολάρια—ήταν ένα ποσό που μπορούσε εύκολα να διαθέσει.

Ο Estill είναι ο Διευθύνων Σύμβουλος της Danby, μιας εταιρείας οικιακών συσκευών με ετήσιες πωλήσεις τα 400 εκατομμύρια δολάρια.

Ο Jim Estill έχει δημιουργήσει ένα πρόγραμμα που ονομάζεται Ευκολία στον Καναδά (Ease Into Canada), το οποίο παρέχει σε πρόσφυγες από τη Συρία θέσεις εργασίας στην Danby και τακτικά μαθήματα Αγγλικών ως δεύτερη γλώσσα – ESL (English as Second Language). Στη φωτογραφία εδώ μαζί με τέσσερις από τους προστατευόμενους του (από αριστερά): Fida, Youssef, Mohamed και Kawa. Photography by Dave Gillespie

 

Ο Estill κάλεσε μια πληθώρα από τοπικές θρησκευτικές οργανώσεις, μεταξύ των οποίων τρεις εκκλησίες, ένα τζαμί, ένα ινδουιστικό ναό και μια συναγωγή, καθώς και ανθρωπιστικούς οργανισμούς όπως τον Στρατό της Σωτηρίας και έκανε μια παρουσίαση που είχε τον τίτλο Refugees: The Right Thing to Do.

Μια ώρα μετά, το project ξεκίνησε. Η μουσουλμανική κοινωνία του Guelph θα μπορούσε να δημιουργήσει την υποδομή, να χειριστεί την γραφειοκρατία και να καθοδηγήσει τους εθελοντές. Ο Estill θα στήριζε το πρόγραμμα με μηνιαίες δωρεές. Η ομάδα συνεργάστηκε με το ισλαμικό ίδρυμα του Τορόντο, το οποίο κατείχε συμφωνία χορηγίας και αυτό σήμαινε ότι ο Estill θα μπορούσε να επιλέξει ποιους πρόσφυγες ήθελε να υποστηρίξει.

Στις 24 Νοεμβρίου του 2015,  μια ιστορία για το έργο του Estill εμφανίστηκε στην εφημερίδα Guelph Mercury. Μέσα σε λίγες μέρες, το άρθρο έχει μεταφραστεί στα αραβικά και κυκλοφόρησε στη Μέση Ανατολή. Οι πρόσφυγες που είχαν περάσει χρόνια παγιδευμένοι στο αδιέξοδο στο Λίβανο, την Ιορδανία και την Τουρκία άρχισαν ξαφνικά να βλέπουν το πρόσωπό του Estill στα κοινωνικά δίκτυα, μαζί με την υπόσχεση για μια ήσυχη ζωή και σταθερή απασχόληση. Σύντομα, άρχισαν να αποστέλλουν στον ίδιο ηλεκτρονικά μηνύματα, παρακαλώντας τον να φέρει αυτούς και τις οικογένειες τους στον Καναδά.

Στην αρχή άρχισε να λαμβάνει μερικά σποραδικά μηνύματα. «Επιτρέψτε μου να συστηθώ,» έγραφαν. «Έχασα τα πάντα …. Μπορώ να δουλέψω.» Τους επόμενους μήνες, οι επιστολές άρχισαν να έρχονται πρώτα κατά εκατοντάδες και, στη συνέχεια, κατά χιλιάδες. «Κύριε Jim Estill» του έγραφε κάποιος, «Είμαστε μια οικογένεια από τη Συρία, τώρα είμαστε στην Ιορδανία ως πρόσφυγες θέλουμε βοήθειά να έρθουμε στον Καναδά έχουμε 2 ξαδέλφια που σκοτώθηκαν από τη συριακή κυβέρνηση και έχουμε 1 αδελφό που αγνοείται και 2 αδέρφια που έχουν συλληφθεί  … Παρακαλώ βοηθήστε μας . »  

Ο Estill πρωτοτυπεί με ένα φιλόδοξο πρόγραμμα χορηγίας που ελπίζει ότι θα εξελιχθεί σε ένα πρότυπο ανθρωπιστικής κίνησης πλήρους κλίμακας. Θέλει να δείξει σε άλλους πλούσιους επιχειρηματίες σε όλη τη χώρα πώς αυτοί μπορούν να βάλουν τα χρήματα, να θέσουν εθελοντές σε κίνηση και να χρησιμοποιούσουν τα επαγγελματικά τους δίκτυα για να βρουν θέσεις εργασίας για τους πρόσφυγες.

Ο Youssef είναι 32 ετών, πρώην πωλητής αυτοκινήτων από τη Δαμασκό. Στη φωτογραφία βρίσκεται στο Quebec Street Mall, , ένα εμπορικό κέντρο στο κέντρο του Guelph όπου ο Jim Estill του αγόρασε το franchise γνωστού καταστήματος, (a dollar store). Photography by Dave Gillespie

Η επιλογή των πρώτων 100 προσφύγων ήταν εύκολη: πολλοί Σύριοι που ζούσαν ήδη στην Guelph παρακαλούσαν τον Estill να τους βοηθήσει να φέρουν τις οικογένειές τους στον Καναδά. Μερικοί άλλοι στάθηκαν τυχεροί και επιλέχτηκαν από τα email που έστειλαν στον Estill αμέσως μόλις δημοσιεύτηκε η ιστορία στην Guelph Mercury.

Καθώς τα αιτήματα συνέχιζαν να καταφτάνουν, ο Estill βρέθηκε αντιμέτωπος με βασανιστικά διλήμματα, παίρνοντας αποφάσεις ζωής και θανάτου για το ποιον θα μπορούσε να σώσει και ποιον όχι. «Οι ιστορίες τους άγγιξαν τις ευαίσθητες χορδές μου με κάθε τρόπο,» ανέφερε.

Μετά από πολύ περίσκεψη και πολλές άγρυπνες νύχτες, ο τελικός αριθμός ανήρθε στις 58 οικογένειες, ή περίπου 220 άτομα. Καθώς οι πρόσφυγες άρχισαν να φτάνουν, ανέφεραν στον Estill τους συγγενείς τους που ήθελαν να φέρει στον Καναδά. Δεν θα μπορούσε ποτέ να ακούσει τον εαυτό του να λέει «όχι».

Η μεγαλύτερη πρόκληση, όπως ο ίδιος παραδέχεται, είναι η ζήτηση. Κάθε μέρα, το μόνο που μπορεί να σκεφτεί είναι πως μπορεί να φέρει περισσότερους πρόσφυγες στον Καναδά και πώς να παρακινήσει τους άλλους επιχειρηματίες να κάνουν το ίδιο. Συναντήθηκε με τον υπουργό Μετανάστευσης John McCallum και τον βουλευτή της εκλογικής περιφέρειας του Guelph Lloyd Longfield, πιέζοντας τους να αυξήσουν τα ανώτατα όρια σχετικά με τη μετανάστευση. «Ξέρω ότι κάνουμε κάτι καλό, αλλά δεν είμαι ποτέ ικανοποιημένος. Έχω βοηθήσει 200 άτομα και τώρα σκέφτομαι τα επόμενα 200.»

Πηγή: torontolife.com

Απόδοση / Επιμέλεια άρθρου: Τομπέα Ελένη

socialpolicy.gr

Κράτα το

Κράτα το

There are no comments

Join the conversation

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*


error: Content is protected !!