Το Κράτος Πρόνοιας και η οικογένεια σε αντίθετη τροχιά

Του Αθανασόπουλου Γιώργου,

Απόφοιτος του Τμήματος Κοινωνικής Πολιτικής,

Πάντειο Πανεπιστήμιο

 

Παρόλο που ο θεσµός της οικογένειας αµφισβητείται, αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο, ότι πρέπει να στηριχθεί. Η συνεχιζόμενη, όμως, και χωρίς φραγμούς κρίση του Κράτους Πρόνοιας, έχει οδηγήσει στην διάρρηξη αυτού του θεσμού. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με μια σειρά. Η οικογένεια, ανέκαθεν,  αποτελούσε ένα από τα βασικότερα στοιχεία μιας κοινωνίας, αποτελώντας και έναν από τους βασικότερους κρίκους σύνδεσης των μελών της μεταξύ τους.

Διαβάστε Επίσης  Κ. Κούνεβα: Να πιέσουμε για αναμόρφωση των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων υπέρ της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας

Με τον όρο οικογένεια  εννοούμε μια θεσμοθετημένη βιο-κοινωνική μονάδα που αποτελείται από δύο τουλάχιστον ενήλικα άτομα μη συγγενικά εξ αίματος που έχουν συζευχθεί καθώς και τα τέκνα αυτών, η καλούμενη έτσι και «πυρηνική οικογένεια». Υπάρχουν διάφοροι τύποι οικογένειας που εναλλάσσουν ο ένας τον άλλο ανάλογα με τις ανάγκες και της συνθήκες της κοινωνίας. Για παράδειγμα, στη σημερινή εποχή συχνό φαινόμενο αποτελεί η μονογονεϊκή οικογένεια λόγω της ραγδαίας, κατά τα τελευταία χρόνια, αύξησης του αριθμού των διαζυγίων. Η οικογένεια, όντας το πιο ζωντανό κύτταρο της κοινωνίας, συναντά πολλά εμπόδια ως θεσμός.

Η κατάρρευση του Κοινωνικού Κράτους ως εγγυητή της σήμανε και την διάβρωση του περιεχομένου της. Η έλλειψη κρατικής μέριμνας και η διαρκώς μειούμενη πρόνοια σε μέλη οικογενειών που χρειάζονται βοήθεια έχει επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό την υπόσταση της ως κοινωνικό δρώντα. Οι εφαρμοζόμενες πολιτικές λιτότητας ενόψει του νεοφιλελευθερισμού και των προσπαθειών για δημοσιονομική πειθαρχία και προσαρμογή έχουν αποστραγγίσει τα Κρατικά Ταμεία, κάτι που οδηγεί στην αδυναμία λειτουργίας πολλών φορέων. Το υγειονομικό σύστημα περίθαλψης καταρρέει, ενώ και οι υπόλοιποι φορείς, όπως η παιδεία υπολειτουργούν. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το Κοινωνικό Κράτος  να καθίσταται πλήρως αναποτελεσματικό και ανήμπορο να εκπληρώσει τα καθήκοντά του, έχοντας στην ουσία επικουρικό ρόλο.

Η οικογένεια ερχόμενη αντιμέτωπη με την χαλεπή κοινωνικοοικονομική κατάσταση και τις διαφόρων ειδών δυσκολίες αδυνατεί να ανταπεξέλθει στο νέο κλίμα. Με αυτό τον τρόπο οδηγείται σε διάλυση. Συμπερασματικά, η οικογένεια και το Κράτος Πρόνοιας παρουσιάζουν αδυναμίες και τρωτά σημεία. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να μην σκεφτόμαστε σαν μονάδες αλλά ως συλλογικές οντότητες, ξεπερνώντας έτσι κάθε εμπόδιο.

There are no comments

Join the conversation

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*


error: Content is protected !!