Χαρτογραφώντας και κατανοώντας τον Αποκλεισμό: Έκθεση Mental Health Europe

Μετάφραση / Απόδοση: Ντούνης Ανδρέας

Η συγκεκριμένη έκθεση που έχει ως πλήρη τίτλο «Χαρτογραφώντας και Κατανοώντας τον Αποκλεισμό: Ιδρυματικές, Εξαναγκαστικών Μέτρων και Βασισμένες στην Κοινότητα υπηρεσίες και πρακτικές στην Ευρώπη» (Mapping and Understanding Exclusion – Institutional, coercive and community based services and practices across Europe’’) αποτελεί μία νέα και διευρυμένη έκδοση της Έκθεσης της Mental Health Europe σχετικά με την Χαρτογράφηση του Αποκλεισμού [Έτος Έκδοσης το 2012] (2012 Mapping Exclusion report).

Η Έκθεση συγγράφηκε από το Πανεπιστήμιο του Kent και την Mental Health Europe (MHE), με την συνεργασία μελών της MHE και οργανώσεις – εταίρους, με την υποστήριξη της Open Society Mental Health Initiative και το Πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα Δικαιώματα, την Ισότητα, και την Ιδιότητα του Πολίτη (European Union’s Rights Equality and Citizenship Programme).

Η έκθεση στοχεύει στην καταγραφή και παρουσίαση ανανεωμένων και περισσότερο ολοκληρωμένων πληροφοριών αναφορικά με τις νομοθεσίες περί ψυχικής υγείας σε Ευρωπαϊκές χώρες, τη χρήση μη-ηθελημένων ή εξαναγκαστικών εισαγωγών και θεραπειών, την πρακτική της απομόνωσης ή περιορισμού, καθώς και σε αναδυόμενα ζητήματα στο πεδίο της ψυχικής υγείας στην Ευρώπη. Μέσω της χαρτογράφησης των συστημάτων ψυχικής υγείας στην Ευρώπη, η έκθεση αποκαλύπτει, επίσης, την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για τους χρήστες υπηρεσιών ψυχικής υγείας και τους ανθρώπους με ψυχοκοινωνικές αναπηρίες.

Μέσω της συγκεκριμένης έκδοσης της Έκθεσης δίδεται ιδιαίτερη βαρύτητα στις ιστορίες των ανθρώπων με βίωμα ιδρυματοποίησης και εξαναγκασμού σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας, για τα οποία οι συντελεστές της Έκθεσης ευελπιστούν πώς θα συνεισφέρουν σε μία περισσότερο ουσιαστική κατανόηση του κοινωνικού αποκλεισμού που βιώνουν οι συγκεκριμένοι άνθρωποι.

Η έκθεση δείχνει πώς παρότι η κατάσταση που περιγράφηκε για το έτος 2012 έχει αλλάξει ως ένα βαθμό, υφίσταται ουσιαστικά ένας σημαντικός αριθμός ανθρώπων με προβλήματα ψυχικής υγείας που συνεχίζουν να ζουν σε ιδρύματα στην Ευρώπη, άνθρωποι που έχουν ανάγκη υπηρεσιών με βάση την κοινότητα. Παρότι έχουν πραγματοποιηθεί μεταρρυθμίσεις, η έκθεση δείχνει πώς υφίστανται αρκετά εμπόδια, όπως η κακή συνεργασία μεταξύ κοινωνικών και υγειονομικών αρχών, η έλλειψη υπηρεσιών στην κοινότητα που να συμβαδίζουν με τα πρότυπα προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η απλή μεταστέγαση και όχι απο-ιδρυματοποίηση (trans-institutionalisation) και η λιτότητα.

Επιπρόσθετα, ενώ κατά την διάρκεια των τελευταίων ετών η απο-ιδρυματοποίηση χαρακτηρίστηκε ως ένα ζήτημα που αφορά κυρίως την Κεντρική και την Ανατολική Ευρώπη, παρόλα αυτά ιδρύματα εξακολουθούν να υπάρχουν και σε πολλές Δυτικές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας, του Βελγίου, της Ιρλανδίας, της Ολλανδίας, της Πορτογαλίας και της Γερμανίας όπου δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι με προβλήματα ψυχικής υγείας εξακολουθούν να βρίσκονται σε ιδρύματα με λίγες ενέργειες να γίνονται για τη διόρθωση της κατάστασης.

Στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, η εφαρμογή προγραμμάτων απο-ιδρυματοποίησης που χρηματοδοτήθηκαν από την Ε.Ε. είναι αργή, και τα δεδομένα σχετικά με τα πραγματικά αποτελέσματα αυτών των προγραμμάτων για τους ανθρώπους με προβλήματα ψυχικής υγείας είναι περιορισμένα

Οι προσωπικές μαρτυρίες, οι οποίες προήλθαν από ανθρώπους με βίωμα/ βιώματα εξαναγκαστικών μέτρων ιδρυματικής ψυχιατρικής και που συλλέχθηκαν για τους σκοπούς αυτής της έκθεσης δείχνουν πώς η μη-ηθελημένη εισαγωγή και θεραπεία μπορεί να οδηγήσουν σε μακρο-χρόνιες και καταστροφικές επιδράσεις στις ζωές των ανθρώπων.

Η έλλειψη πληροφόρησης πριν και κατά τη διάρκεια της εισαγωγής, οι κακές συνθήκες, η εξαναγκαστική φαρμακευτική αγωγή με σοβαρές παρενέργειες, η απουσία νομικής συνδρομής, οι σωματικές και συναισθηματικές βλάβες, η κοινωνική και σωματική απομόνωση, και το στίγμα περιγράφηκαν όλα στις προσωπικές μαρτυρίες των πρώην χρηστών υπηρεσιών ψυχικής υγείας.

Στην προηγούμενη Έκθεση για την Χαρτογράφηση του Αποκλεισμού της Mental Health Europe για το 2012, αρκετές χώρες σχεδίαζαν ή εφάρμοζαν προοδευτικές – και υποσχόμενες – νομικές μεταρρυθμίσεις. Παρόλα αυτά, η Έκθεση του 2017 δείχνει πώς μερικές μόνο χώρες έχουν πράγματι αλλάξει τους σχετικούς νόμους και η πρακτική εφαρμογή της υποστηριζόμενης λήψης απόφασης παραμένει απούσα σχεδόν παντού.

Συνολικότερα, τα στοιχεία που συλλέχθησαν σε αυτή την Έκθεση δείχνουν πώς τα ζητήματα παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων που βιώνουν οι άνθρωποι με προβλήματα ψυχικής υγείας και ψυχοκοινωνικές αναπηρίες τόσο εντός όσο και εκτός των υπηρεσιών ψυχικής υγείας θα πρέπει να συνεχίσουν να αποτελούν ζήτημα ιδιαίτερου προβληματισμού.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΕΚΘΕΣΗ

 

Διαβάστε Επίσης  Τελειομανία & Νεοφιλελευθερισμός: Η κρυφή επιδημία μεταξύ των νέων

There are no comments

Join the conversation

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*


error: Content is protected !!