Θετική Ψυχολογία δια μέσου του πολιτικού φάσματος: εξερευνώντας την ποικιλία των πολιτικών ιδεολογιών μεταξύ των μαθητών της ευτυχίας

Του Daniel Horowitz Ph.D.

Δημοσιεύθηκε στις 06 Φεβρουαρίου 2018

Μετάφραση: Οδυσσέας Διαμάντης

 

Οι επικριτές της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης καταδεικνύουν ότι η αριστερά κυριαρχεί στις μεγάλες επιστημονικές προσπάθειες. Αυτό δεν ισχύει για τη θετική ψυχολογία, ένα πεδίο που έχει διαμορφώσει τα τελευταία είκοσι χρόνια όχι μόνο την σπουδή αλλά και τις ευρύτερες δημόσιες επιδιώξεις της ευτυχίας. Εάν οι επικριτές εκτός του πεδίου βασίζονται στον Μαρξ ή στον Φουκώ, είναι δυνατόν να εντοπιστεί ένα φάσμα πολιτικών θέσεων στο πεδίο.

Στο ένα άκρο βρίσκεται ο βρετανός σοσιαλδημοκράτης και οικονομολόγος Richard Layard. Υπέδειξε τα σκανδιναβικά έθνη που κατέγραψαν υψηλά ποσοστά ευτυχίας μαζί με υψηλούς φόρους, ένα ισχυρό εκπαιδευτικό σύστημα και μια κουλτούρα εμπιστοσύνης. Οι συστάσεις που προέκυψαν από την ανάλυση του ήταν σαφείς: ανάπτυξη φιλικών προς την οικογένεια κοινωνικών πολιτικών, στήριξη της ανάπτυξης της κοινωνικής ζωής, δραματική μείωση της ανεργίας, παροχή σημαντικής χρηματοδότησης για την αντιμετώπιση του συναισθηματικού και οικονομικού κόστους των ψυχικών ασθενειών, χρήση κοινωνικών πολιτικών που θα αντιμετωπίσουν τη συνεχή ανάπτυξη των αναγκών και την ενθάρρυνση της εκπαίδευσης που τονίσει την δέσμευση με τον κόσμο έξω από του εαυτού μας.

Αν ο Layard αναπαριστά την σοσιαλδημοκρατική αριστερά ανάμεσα στους μελετητές της ευτυχίας, η πολιτισμική αριστερά εμφανίζεται πιο εμφανώς στο έργο του καθηγητή ψυχολογίας του Berkeley Dacher Keltner και του Κέντρου Μεγαλύτερης Καλής Επιστήμης του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας. Αν, όταν μιλάμε για χαρακτηριστικά πιο συντηρητικούς θετικούς ψυχολόγους, τονίζουν την άμμο και την ανθεκτικότητα, ο Keltner υπογράμμισε τη σημασία της αγάπης και της συμπόνιας. Επιπλέον, αν οι περισσότεροι θετικοί ψυχολόγοι ήταν ασαφείς για το πώς να μεταβούν από το προσωπικό στοιχείο στο κοινωνικό και πολιτικό, ο Keltner και οι συνάδελφοί του διερεύνησαν πληρέστερα τέτοιες συνδέσεις. Μεταξύ των θεμάτων στα οποία επικεντρώθηκαν, αλλά οι πιο πολλοί θετικοί ψυχολόγοι απέφευγαν, ήταν η δυναμική του ρατσισμού, της κοινωνικής τάξης, της ηθικής συμπεριφοράς σε μεγάλη κλίμακα, της περιβαλλοντικής υποβάθμισης, της ειρηνικής συμφιλίωσης και της άσκησης της εξουσίας.

Μια συντηρητική προοπτική της ελεύθερης αγοράς εμφανίστηκε στο βιβλίο του Arthur C. Brooks «Εθνική Ακαθάριστη Ευτυχία: Γιατί η ευτυχία έχει σημασία για την Αμερική – και πώς μπορούμε να πάρουμε περισσότερα από αυτήν», το οποίο εμφανίστηκε το 2008, το ίδιο έτος που ο συντάκτης της έγινε πρόεδρος του American Enterprise Institute λίγα χρόνια πριν από την ένταξή του στο συμβουλευτικό συμβούλιο της Well-Being Initiative  του Charles Koch. Ο Brooks ισχυρίστηκε ότι τα στοιχεία αποκάλυψαν πως οι γενικώς συντηρητικοί ήταν πιο ευτυχισμένοι από τους φιλελεύθερους λόγω της ποιότητας των γάμων τους, της σοβαρότητας των θρησκευτικών δεσμεύσεών τους και της δύναμης του ατομικισμού τους. Όταν πρόκειται για ηθικές ελευθερίες, όπως ο έλεγχος για τον ποιο μπορούσαμε να παντρευτούμε ή οι συνθήκες που καθιστούσαν εύκολη ή δύσκολη την άμβλωση, δεν ήταν η κυβέρνηση αλλά «τα άτομα, οι οικογένειες και οι κοινότητες» που θα έπρεπε να καθορίσουν πώς συμπεριφερόμαστε, οι κανόνες ήταν περιοριστικοί.

Ο Μπρουκς σημείωσε ότι το «κράτος νταντά» εξάλειψε την ελευθερία και έτσι την ευτυχία. Υπονόμευε τη φιλοδοξία των φτωχών και κατέπνιξε το πνεύμα τους για να τους πει ότι -επειδή η Αμερική δεν ήταν πλέον ένα έθνος όπου η ισότητα των ευκαιριών ήταν δυνατή- θα πρέπει να ακολουθήσουν το Δημοκρατικό Κόμμα στην καταπολέμηση των αναδιανεμητικών πολιτικών. Αντ ‘αυτού, οι φιλανθρωπικές δοξασίες και η επιτυχία κάτω από τον καπιταλισμό ήταν οι σημαντικότεροι πάροχοι.

Παρ ‘όλα αυτά, τα σχήματα που ενσωματώνουν τη θετική ψυχολογία είναι ένας πολιτισμικός συντηρητισμός που βασίζεται στην αύξηση της υποκειμενικής ευημερίας των ανθρώπων, δίνοντας έμφαση στα χαρακτηριστικά γνωρίσματα όπως το θάρρος και η ανθεκτικότητα. Ο βασικός παράγων εδώ είναι ο Martin Seligman του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια, ο οποίος το 1998 ξεκίνησε τη θετική ψυχολογία ως οργανωμένη προσπάθεια και έκτοτε ενθάρρυνε δυναμικά την ανάπτυξή της. Η έμφαση του Seligman στον τρόπο με τον οποίο η επιλογή του χαρακτήρα έναντι της προσωπικότητας ως αντίθετο στοιχείο προς την πολιτική ορθότητα, τον σχετικισμό και τον μεταμοντερνισμό παρέχει τις βάσεις για την επίδραση της θετικής ψυχολογίας στα σχολικά συστήματα, στις επιχειρήσεις και στον στρατό. Σε αυτόν, ο αυτοέλεγχος και το θάρρος ήταν πιο σημαντικοί και μετασχηματιστικοί παράγοντες παρά οι πολιτικοί δεσμοί ή οι οργανώσεις.

Η ανάλυση αυτή τελειώνει με μία ειρωνική σημείωση. Θετικοί ψυχολόγοι με επιρροή θρηνούν το γεγονός ότι σε μια βαθιά διαιρεμένη Αμερική, οι άνθρωποι δεν ασχολούνται με αυτούς που βρίσκονται στα ιδεολογικά όρια της πολιτικής ζωής. Ωστόσο, έχοντας μελετήσει την θετική ψυχολογία για τέσσερα χρόνια, αυτό που μου φαίνεται είναι ότι στο πεδίο υπάρχει αξιοσημείωτα λίγη αναγνώριση ή συζήτηση που είτε αναγνωρίζει είτε φτάνει στο πολιτικό φάσμα. Ήρθε η ώρα να ξεκινήσει αυτή η συζήτηση.

 

Ο Daniel Horowitz, Ph.D., είναι ο Πρόεδρος του Ιδρύματος Mary Huggins Gamble και καθηγητής Αμερικανικών Μελετών στο Smith College. Έχει δημοσιευτεί το βιβλίο του «Πιο ευτυχισμένοι: Η ιστορία ενός πολιτισμικού κινήματος που φιλοδοξεί να μεταμορφώσει την Αμερική».

 

Πηγή: psychologytoday.com

socialpolicy.gr

Διαβάστε Επίσης  ΕΣΑμεΑ: "Ο νέος ΕΚΠΥ υποβαθμίζει τις ζωές και την υγεία των ατόμων με αναπηρία"

There are no comments

Join the conversation

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*


error: Content is protected !!