Οικονομική Ανάπτυξη για ποιον; | Η αυξανόμενη ανισότητα εμπόδιο για την μείωση της φτώχειας

Θεωρητικά, έχουμε κάθε λόγο να είμαστε αισιόδοξοι. Μετά από χρόνια οικονομικών αναταραχών, η παγκόσμια οικονομία επανήλθε σε μια πορεία με θετική ανάπτυξη της τάξεως του 3%, η ακραία φτώχεια μειώθηκε δραματικά τα τελευταία 20 χρόνια και η ανεργία μειώνεται σε πολλά μέρη του κόσμου. Ωστόσο, μεγάλα τμήματα του παγκόσμιου πληθυσμού θα δυσκολευτούν να δουν αντίστοιχη πρόοδο στην προσωπική οικονομική τους κατάσταση.

Τόσο στις αναπτυσσόμενες όσο και στις ανεπτυγμένες χώρες, η παγκόσμια οικονομική ανάκαμψη μεταφράζεται με αργούς ρυθμούς σε υψηλότερους μισθούς και σε μείωση της φτώχειας. Μια σημαντική αιτία είναι η βάθυνση των εισοδηματικών ανισοτήτων. Στοιχεία από αρκετές ανεπτυγμένες χώρες δείχνουν ότι η πρόσφατη αύξηση των μισθών ωφελεί κυρίως τους υψηλόμισθους. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, όπου πολλοί αναλυτές έχουν συνδέσει την αυξανόμενη ανισότητα με τη δημοτικότητα των εσωστρεφών πολιτικών.

Οι αναπτυσσόμενες χώρες έχουν βιώσει μια εξίσου απότομη αύξηση των εισοδηματικών ανισοτήτων. Το 1980, το 10% των υψηλότερων εισοδημάτων στην Ινδία συγκέντρωσε λίγο περισσότερο από το 30% του εθνικού εισοδήματος. Το 2016, ήταν ήδη στο 55%.  Το 2014, περισσότερες από μία στις πέντε ρουπίες του εθνικού εισοδήματος έφθασαν μόνο στο 1% του πληθυσμού – ένα ποσοστό ρεκόρ για την Ινδία.

Ομοίως, το 1% των νοτιοαφρικανών κερδίζει το ένα πέμπτο του συνόλου των μισθών που καταβάλλονται, ενώ το κατώτατο 50% λαμβάνει μόνο το 12%. Οι έμφυλες ανισότητες είναι εξίσου διαδεδομένες. Στην Τανζανία, το 42% των γυναικών εργαζομένων λαμβάνει λιγότερο από τα δύο τρίτα του μέσου ωριαίου μισθού. 

Όμως οι μισθολογικές ανισότητες είναι μόνο μια πτυχή του προβλήματος. Για δεκαετίες, οι μισθωτοί και υπάλληλοι στο σύνολό τους, είδαν το μερίδιο τους από το εθνικό εισόδημα να συρρικνώνεται προς όφελος των εργοδοτών και των κεφαλαιούχων και για την κάλυψη του κόστους παραγωγής. Αυτό έχει τροφοδοτήσει περαιτέρω την άνοδο των παγκόσμιων ανισοτήτων στα σημερινά μη βιώσιμα επίπεδα.

Ο ρόλος των κυβερνήσεων είναι πολύ σημαντικός. Η αυξανόμενη ανισότητα απαιτεί πιο αποτελεσματικές πολιτικές για την αγορά εργασίας, συμπεριλαμβανομένων πιο προοδευτικών φορολογικών συστημάτων, καλύτερης κοινωνικής προστασίας και αναθεώρησης των κατώτατων μισθών.

Καμία από αυτές τις πολιτικές δεν είναι εύκολο να εφαρμοστεί, αλλά χωρίς να αναληφθεί επείγουσα δράση για να περιοριστεί το αυξανόμενο χάσμα μεταξύ των πλουσίων και των φτωχών, η εξάλειψη της φτώχειας μέχρι το 2030 θα καταστεί αδύνατη.

 

Πηγή: WORLD ECONOMIC SITUATION AND PROSPECTS: APRIL 2018 BRIEFING, NO. 113

un.org

Απόδοση/Επιμέλεια: Τομπέα Ελένη

socialpolicy.gr

 

There are no comments

Join the conversation

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*


error: Content is protected !!