Άνθρωποι και πυρηνικά όπλα δεν μπορούν να συνυπάρξουν

Στιγμιότυπο μετά τη ρήψη της ατομικής βόμβας στο Ναγκασάκι το 1945.

Tomihisa Taue
Δήμαρχος του Ναγκασάκι, 9 Αυγούστου 2018

 

Ήταν μια μέρα σαν σήμερα, πριν από 73 χρόνια, στις 11:02 π.μ. Η έκρηξη μίας μόνο ατομικής βόμβας στον μπλε καλοκαιρινό ουρανό συρρίκνωσε την πόλη του Ναγκασάκι σε απίστευτο βαθμό. Άνθρωποι, ζώα, φυτά, δέντρα και όλες οι άλλες μορφές ζωής έγιναν στάχτες. Χιλιάδες πτώματα κείτονταν διάσπαρτα στα διαλυμένα δρομάκια. Τα πτώματα των ανθρώπων που είχαν εξαντληθεί ψάχνοντας για νερό, παρασύρονταν πάνω κάτω στα ποτάμια, μέχρι να φτάσουν στις εκβολές. 150.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν ή  τραυματίστηκαν και όσοι, κατά κάποιο τρόπο, κατάφεραν να επιβιώσουν, υπέστησαν σοβαρές ψυχικές και σωματικές πληγές. Μέχρι σήμερα εξακολουθούν να πλήττονται από τις συνέπειες της έκθεσης στην ακτινοβολία.

Οι ατομικές βόμβες είναι σκληρά όπλα που αφαιρούν ανελέητα από τον άνθρωπο την αξιοπρέπεια να ζει ανθρώπινα.

Το 1946, τα νεοϊδρυθέντα Ηνωμένα Έθνη προέβησαν στο πρώτο ψήφισμα της Γενικής τους Συνέλευσης που προέβλεπε την εξάλειψη των πυρηνικών όπλων και άλλων όπλων μαζικής καταστροφής. Το Σύνταγμα της Ιαπωνίας, που εκδόθηκε το ίδιο έτος, έθεσε την ειρήνη ως έναν από τους ακλόνητους πυλώνες του. Αυτές ήταν σημαντικές στιγμές έκφρασης αποφασιστικότητας να μην ξαναδούμε να επαναλαμβάνονται ούτε η τραγωδία των ατομικών βομβαρδισμών στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, αλλά ούτε και ο πόλεμος που τις προκάλεσε. Η εκπλήρωση αυτής της απόφασης ανατέθηκε στη συνέχεια στις μελλοντικές γενιές.

Οι συνεχείς προσπάθειες για την υλοποίηση αυτών των αποφάσεων που έγιναν από χώρες και ιδιώτες, κυρίως από τους επιζώντες της ατομικής βομβιστικής επίθεσης, ευόδωσαν πέρυσι, όταν τα Ηνωμένα Έθνη ενέκριναν τη Συνθήκη για την Απαγόρευση των πυρηνικών όπλων. Επιπλέον, η Διεθνής Εκστρατεία για την Κατάργηση των Πυρηνικών Όπλων (επίσης γνωστή ως ICAN), που συνέβαλε σημαντικά στις προσπάθειες που οδήγησαν στην υιοθέτηση αυτής της Συνθήκης, έλαβε το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης. Αυτές οι δύο εξελίξεις αποδεικνύουν ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων στη γη συνεχίζουν να αναζητούν έναν κόσμο απαλλαγμένο από πυρηνικά όπλα.

Ακόμα και τώρα, όμως, 73 χρόνια μετά το τέλος του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου, υπάρχουν περίπου 14.450 πυρηνικές κεφαλές στον κόσμο. Επιπλέον, και προς μεγάλη ανησυχία των ανθρώπων που βίωσαν τις ατομικά-βομβαρδισμένες πόλεις, υπάρχει μια ροπή προς την τάση που υποστηρίζει ότι τα πυρηνικά όπλα είναι απαραίτητα και ότι η χρήση τους θα μπορούσε να οδηγήσει σε αύξηση της βιομηχανίας του στρατού.

Απευθύνω έκκληση στους ηγέτες των κρατών που έχουν πυρηνικά όπλα αλλά και των εθνών που εξαρτώνται από την πυρηνική ενέργεια – ομπρέλα τους: μην ξεχνάτε την αποφασιστικότητα του πρώτου ψηφίσματος της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών για την εξάλειψη των πυρηνικών όπλων. Σας παρακαλώ να εκπληρώσετε την υπόσχεση που υποβλήθηκε πριν από 50 χρόνια, στη Συνθήκη για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων και του πυρηνικού αφοπλισμού με καλή πίστη. Σας ζητώ θερμά να αλλάξετε τις πολιτικές ασφαλείας που εξαρτώνται από τα πυρηνικά όπλα, προτού η ανθρωπότητα επαναλάβει για άλλη μια φορά ένα λάθος που θα κοστίσει ακόμη περισσότερες απώλειες από ατομικούς βομβαρδισμούς.

Το μήνυμά μου απευθύνεται και προς τους λαούς του κόσμου: ζητήστε από τις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια στις χώρες σας να υπογράψουν και να επικυρώσουν τη Συνθήκη για την Απαγόρευση των Πυρηνικών Όπλων, ώστε να τεθεί σε εφαρμογή το συντομότερο δυνατόν.

Η κυβέρνηση της Ιαπωνίας έχει πάρει θέση υπέρ της μη υπογραφής της Συνθήκης για την Απαγόρευση των Πυρηνικών Όπλων. Απαντώντας σε αυτό, περισσότερες από 300 τοπικές συνελεύσεις εξέφρασαν την επιθυμία τους να δουν τη Συνθήκη υπογεγραμμένη και επικυρωμένη από το Ιαπωνικό Κοινοβούλιο. Ζητώ από την κυβέρνηση της Ιαπωνίας, την μόνη χώρα που έχει υποστεί την πολεμική χρήση πυρηνικών όπλων, να στηρίξει τη Συνθήκη και να εκπληρώσει την ηθική υποχρέωση που ιστορικά έχει να οδηγήσει τον κόσμο προς την αποπυρηνικοποίηση.

Επί του παρόντος, έχει προκύψει ένα νέο κίνημα για την ειρήνη και την αποπυρηνικοποίηση στην Κορεατική Χερσόνησο. Εμείς, από τις ατομικά βομβαρδισμένες πόλεις, παρακολουθούμε προσεκτικά αυτή την εξέλιξη και έχουμε εναποθέσει μεγάλες ελπίδες στις επίμονες διπλωματικές προσπάθειες που ξεκίνησαν με τη Διακήρυξη Panmunjom, οι αρχηγοί της Βόρειας και Νότιας Κορέας καθώς και στην πρώτη διάσκεψη κορυφής Ηνωμένων Πολιτειών-Βόρειας Κορέας, ότι οι ενέργειες αυτές θα οδηγήσουν σε μη αναστρέψιμη αποπυρηνικοποίηση. Ελπίζω ότι η ιαπωνική κυβέρνηση θα αδράξει αυτή τη μεγάλη ευκαιρία να εργαστεί για την υλοποίηση μιας βορειοανατολικής Ασιατικής ζώνης ελεύθερης από πυρηνικά, που θα περιλάμβανε τόσο την Ιαπωνία όσο και ολόκληρη την κορεατική χερσόνησο.

Λόγια από δύο Hibakusha* που πέθαναν πέρσι

(* Ιαπωνική λέξη για τα επιζώντα θύματα από τη ρίψη ατομικών βομβών στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι το 1945. Η λέξη κυριολεκτικά μεταφράζεται ως «άνθρωποι που επηρεάστηκαν από την έκρηξη» και συνηθίζεται να αναφέρεται στους ανθρώπους που εκτέθηκαν σε ακτινοβολία από τους βομβαρδισμούς). 

Ο κ. Hideo Tsuchiyama, είχε δηλώσει για τους ηγέτες των χωρών που έχουν πυρηνικό οπλοστάσιο: 

«Δεν υπάρχει τίποτα για να καυχηθείτε αν κατέχετε πυρηνικά όπλα ή κάνετε προσπάθειες να κατέχετε στο μέλλον. Μάλλον, είναι κάτι που πρέπει να σας κάνει να νιώθετε ντροπή αλλά και τον κίνδυνο να σας καταστήσουμε υπεύθυνους εγκλημάτων εναντίον της ανθρωπότητας».

O δεύτερος hibakusha, ο κ. Sumiteru Taniguchi, επίσης είχε πει: «Τα ανθρώπινα όντα και τα πυρηνικά όπλα δεν μπορούν να συνυπάρξουν. Η δυστυχία που περάσαμε είναι περισσότερο από αρκετή. Προκειμένου οι άνθρωποι να ζουν πραγματικά ως άνθρωποι, δεν μπορούμε να επιτρέψουμε ούτε ένα πυρηνικό όπλο στη γη”.

Ο δήμαρχος του Ναγκασάκι συνεχίζει και καταλήγει: Αυτοί οι δύο hibakusha ήταν εξαιρετικά ανήσυχοι για το ότι άνθρωποι που δεν είχαν την εμπειρία της καταστροφής που έφεραν οι ρίψεις ατομικής βόμβας ενδέχεται να οδηγήσουν την ανθρωπότητα σε λανθασμένα μονοπάτια. Λαμβάνοντας υπόψη ότι έφυγαν από τη ζωή, αισθάνομαι εκ νέου την ανάγκη να μεταβιβαστεί στην επόμενη γενιά το μήνυμα της απόρριψης του πολέμου, που περιλαμβάνεται στο Σύνταγμα της Ιαπωνίας.

Η μέση ηλικία των hibakusha εν ζωή είναι πλέον άνω των 82 ετών. Ζητώ από την κυβέρνηση της Ιαπωνίας να βελτιώσει τις προσπάθειές της για υποστήριξη στους επιζώντες που εξακολουθούν να υποφέρουν από τις επιπτώσεις των βομβιστικών επιθέσεων και να προσφέρει ανακούφιση όσο το δυνατόν συντομότερα για όσους έζησαν τις βομβιστικές επιθέσεις, αλλά δεν έχουν ακόμη λάβει επίσημη αναγνώριση ότι είναι hibakusha.

Την ίδια στιγμή που εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια σε όσους έχασαν τη ζωή τους στις ατομικές βομβιστικές επιθέσεις, εμείς, οι πολίτες του Ναγκασάκι δηλώνουμε με την παρούσα διακήρυξη ειρήνης ότι θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε ακούραστα με την υπόλοιπη ανθρωπότητα για την επίτευξη αιώνιας ειρήνης και την υλοποίηση ενός κόσμου απαλλαγμένου από πυρηνικά όπλα.

 

Πηγή: pressenza.com

 

Διαβάστε Επίσης  Χ. Κουλούρη: "H συμφιλίωση μεταξύ των λαών δεν μπορεί να επιτευχθεί ούτε με σιωπές ούτε με διαστρεβλώσεις"

There are no comments

Join the conversation

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*


error: Content is protected !!