Οι γυναίκες που διαμόρφωσαν την Οικουμενική Διακήρυξη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Ο ηγετικός ρόλος της Eleanor Roosevelt ως Προεδρίνα της επιτροπής σύνταξης της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είναι καλά τεκμηριωμένος. Όμως, και άλλες γυναίκες έπαιξαν επίσης βασικό ρόλο στη διαμόρφωση αυτής της Διακήρυξης. Ορισμένες από αυτές, καθώς και η συμβολή τους στη συμπερίληψη των δικαιωμάτων των γυναικών στην Οικουμενική Διακήρυξη, παρουσιάζονται παρακάτω:

 

Η Eleanor Roosevelt των Ηνωμένων Πολιτειών κρατά μια αφίσα της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Lake Success, Νέα Υόρκη, Νοέμβριος 1949. Φωτογραφία του ΟΗΕ

 

ELEANOR ROOSEVELT

Η πρώτη κυρία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής από το 1933 έως το 1945, Έλινορ Ρούζβελτ ορίστηκε, το 1946, ως εκπρόσωπος στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, από το Πρόεδρο των ΗΠΑ Harry S. Truman. Υπηρέτησε ως η πρώτη Προεδρίνα της Επιτροπής για τα ανθρώπινα δικαιώματα και έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην εκπόνηση της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Σε μια περίοδο αυξανόμενων εντάσεων μεταξύ Ανατολής και Δύσης, η Eleanor Roosevelt χρησιμοποίησε το τεράστιο κύρος και την αξιοπιστία της και με τις δύο υπερδυνάμεις για να κατευθύνει τη διαδικασία σύνταξης προς την επιτυχή ολοκλήρωσή της. Το 1968 της απονεμήθηκε μετά θάνατον το Βραβείο των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

 

Η Hansa Mehta από την Ινδία (αριστερά) με τον Carlos Garcia Bauer, εκπρόσωπο της Γουατεμάλα, πριν από τη συνεδρίαση της Επιτροπής του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Lake Success, Νέα Υόρκη, Ιούνιος 1949. Φωτογραφία του ΟΗΕ / Marvin Bolotsky

 

HANSA MEHTA

Η Hansa Mehta από την Ινδία, η μόνη έτερη γυναίκα εκπρόσωπος στην Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για τα ανθρώπινα δικαιώματα το 1947-48, ήταν μια αφοσιωμένη / ένθερμη μαχήτρια για τα δικαιώματα των γυναικών στην Ινδία και στο εξωτερικό. Της πιστώνεται ευρέως η αλλαγή της φράσης «All men are born free and equal» σε «All human beings are born free and equal»στο άρθρο 1 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

 

Η Minerva Bernardino της Δομινικανής Δημοκρατίας (αριστερά) με την Way Sung New από την Κίνα, μέλη της υποεπιτροπής για το καθεστώς των γυναικών της Επιτροπής για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Νέα Υόρκη, Απρίλιος 1946. Φωτογραφία του ΟΗΕ

 

MINERVA BERNARDINO

H διπλωμάτισσα και ηγέτιδα των φεμινιστριών από τη Δομινικανή Δημοκρατία, Minerva Bernardino έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην επιχειρηματολογία για την ένταξη της «ισότητας των ανδρών και γυναικών» στο προοίμιο της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Μαζί με άλλες γυναίκες της Λατινικής Αμερικής (Bertha Lutz από τη Βραζιλία και Isabel de Vidal από την Ουρουγουάη), έπαιξε επίσης καθοριστικό ρόλο στην προάσπιση της συμπερίληψης των δικαιωμάτων των γυναικών και της μη διάκρισης βάσει του φύλου στον καταστατικό Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, που το 1945 έγινε η πρώτη διεθνής συμφωνία που αναγνώρισε ίσα δικαιώματα μεταξύ ανδρών και γυναικών.

 

Η Begum Shaista Ikramullah, εκπρόσωπος του Πακιστάν στην Τρίτη Επιτροπή του ΟΗΕ. Στη φωτογραφία βρίσκεται στην αίθουσα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ το Δεκέμβριο του 1956, Νέα Υόρκη. Φωτογραφία του ΟΗΕ

 

BEGUM SHAISTA IKRAMULLAH

Ως εκπρόσωπος στην Τρίτη Επιτροπή της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ για κοινωνικά, ανθρωπιστικά και πολιτιστικά θέματα, που το 1948 χρειάστηκε 81 συναντήσεις για να συζητήσει το προσχέδιο της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η Begum Shaista Ikramullah από το Πακιστάν υποστήριξε πώς πρέπει να δοθεί έμφαση στην ελευθερία, την ισότητα και την επιλογή στη διακήρυξη. Προασπίστηκε τη συμπερίληψη του άρθρου 16, για τα ίσα δικαιώματα στο γάμο, ως ένα μέσο για την καταπολέμηση του παιδικού και του εξαναγκαστικού γάμου.

 

Η Bodil Begtrup από τη Δανία (στα αριστερά), με την Dorothy Kenyon από τις Ηνωμένες Πολιτείες, πριν από την έναρξη της Δεύτερης Συνόδου της Επιτροπής σχετικά με το Καθεστώς των Γυναικών. Lake Success, Νέα Υόρκη, Ιανουάριος 1948. Φωτογραφία του ΟΗΕ/Kari Berggrav

 

BODIL BEGTRUP

Ως Προεδρίνα της υποεπιτροπής σχετικά με το Καθεστώς των Γυναικών, το 1946, και στη συνέχεια της Επιτροπής για το Καθεστώς των Γυναικών το 1947, η Bodil Begtrup από τη Δανία υποστήριξε πώς η Οικουμενική Διακήρυξη πρέπει να αναφέρεται σε «όλους» («all» or «everyone») ως κατόχους δικαιωμάτων, αντί σε «all the men». Πρότεινε, επίσης, τη συμπερίληψη των δικαιωμάτων των μειονοτήτων στο άρθρο 26 σχετικά με το δικαίωμα στην εκπαίδευση, αλλά οι ιδέες της ήταν πολύ αμφιλεγόμενες εκείνη την εποχή. Η Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δεν κάνει καμία ρητή αναφορά στα δικαιώματα των μειονοτήτων, αλλά εγγυάται ίσα δικαιώματα στον καθένα/καθεμία.

 

Η Marie-Hélène Lefaucheux από τη Γαλλία (στα αριστερά), Προεδρίνα της Επιτροπής για το καθεστώς των γυναικών, η Mary Sutherland από το Ηνωμένο Βασίλειο (Κέντρο) και η Olive Remington Goldman από τις Ηνωμένες Πολιτείες (δεξιά). Lake Success, Νέα Υόρκη, Ιανουάριος 1948. Φωτογραφία του ΟΗΕ/MB

 

MARIE-HÉLÈNE LEFAUCHEUX

Ως Προεδρίνα της Επιτροπής για το καθεστώς των γυναικών το 1948, η Lefaucheux Hélène Marie από τη Γαλλία υποστήριξε με επιτυχία την αναφορά της μη διάκρισης βάσει του φύλου ώστε να συμπεριληφθεί στο άρθρο 2. Το τελικό κείμενο του άρθρου ορίζει ότι, «Κάθε άνθρωπος δικαιούται να επικαλείται όλα τα δικαιώματα και όλες τις ελευθερίες που προκηρύσσει η παρούσα Διακήρυξη, χωρίς καμία απολύτως διάκριση, ειδικότερα ως προς τη φυλή, το χρώμα, το φύλο, τη γλώσσα, τις θρησκείες, τις πολιτικές ή οποιεσδήποτε άλλες πεποιθήσεις, την εθνική ή κοινωνική καταγωγή, την περιουσία, τη γέννηση ή οποιαδήποτε άλλη κατάσταση.»

 

Πριν από την πρώτη συνάντηση της δεύτερης συνόδου της Επιτροπής για το καθεστώς των γυναικών, η Begum Hamid Ali από την Ινδία (αριστερά) μιλάει στην Evdokia I. Uralova, από τη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Λευκορωσίας (κέντρο) και την διερμηνέα της. Lake Success, Νέα Υόρκη, Ιανουάριος 1948. Φωτογραφία του ΟΗΕ/ Kari Berggrav

 

EVDOKIA URALOVA

Η Evdokia Uralova από τη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Λευκορωσίας ήταν η εισηγήτρια της Επιτροπής για το Καθεστώς των Γυναικών στην Επιτροπή των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων το 1947. Υποστήριξε σθεναρά την ίση αμοιβή για τις γυναίκες. Χάρη σε αυτήν, το άρθρο 23 ορίζει ότι «Όλοι, χωρίς καμία διάκριση, έχουν το δικαίωμα ίσης αμοιβής για ίση εργασία.» Μαζί με την Fryderyka Kalinowska από την Πολωνία και την Elizavieta Popova της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών, τόνισε επίσης τα δικαιώματα των ανθρώπων σε μη αυτόνομα εδάφη (άρθρο 2).

 

Στο Palais De Chaillot, η Lakshmi Menon από την Ινδία απευθύνεται στη Γενική Συνέλευση πριν από την υιοθέτηση της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Παρίσι, Γαλλία 9 Δεκεμβρίου 1948. Φωτογραφία του ΟΗΕ/MB

 

LAKSHMI MENON

Η Lakshmi Menon, εκπρόσωπος της Ινδίας στην Τρίτη Επιτροπή της Γενικής Συνέλευσης το 1948, υποστήριξε σθεναρά την επανάληψη της απαγόρευσης των διακρίσεων βάσει του φύλου σε όλη την Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καθώς και την αναφορά των «ίσων δικαιωμάτων ανδρών και γυναικών» στο προοίμιο. Ήταν επίσης μια ανοικτή υποστηρίκτρια της «οικουμενικότητας» των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μαχόμενη σθεναρά απέναντι στην έννοια του «αποικιοκρατικού σχετικισμού», που επιδίωκε την άρνηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε ανθρώπους από χώρες υπό αποικιοκρατία.

 

 

Πηγή: Women and the Universal Declaration of Human Rights, Rebecca Adami, Routledge, 2018 / un.org

Μετάφραση / Απόδοση: Τομπέα Ελένη

socialpolicy.gr

Διαβάστε Επίσης  Παγκόσμια Ημέρα Αυτοχθόνων Πληθυσμών 2019: Αυτόχθονες Γλώσσες

There are no comments

Join the conversation

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*


error: Content is protected !!