Πως η μουσική θα μπορούσε να φέρει την επανάσταση στην φροντίδα της άνοιας

Μια νέα παγκόσμια μελέτη του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης, παρουσιάζει τη μουσική ως φάρμακο για τη θεραπεία ατόμων με άνοια και κατάθλιψη.

Σήμερα, οι περισσότεροι από εμάς αποδεχόμαστε το γεγονός πως η μουσική, με τις πάρα πολλές μορφές της, έχει τη δύναμη να συγκινεί και να μας κάνει να νιώθουμε δυνατά συναισθήματα. Όμως, η μεγαλύτερη μελέτη μουσικοθεραπείας στον κόσμο προχωράει ένα βήμα παραπέρα, για να φέρει τη μουσική στην πρώτη γραμμή των θεραπευτικών επιλογών για άτομα με άνοια.

«Τα τραγούδια μπορούν να αντιπροσωπεύουν την ταυτότητά σου και όταν κανείς γράφει τραγούδια, αυτά είναι ικανά να πουν την ιστορία σου», αναφέρει η καθηγήτρια Felicity Baker, η οποία είναι η επικεφαλής της έρευνας. «Ένα από τα όμορφα πράγματα σχετικά με την μουσική είναι ότι μεταφέρει τους συμμετέχοντες και τις συμμετέχουσες από μια κατάσταση αναστάτωσης, πίσω σε ασφαλείς και ευχάριστες αναμνήσεις, βοηθώντας τους να γίνουν πιο κοινωνικοί». 

Η καθηγήτρια Baker είναι ειδική στην νευροαποκατάσταση και την άνοια, επικεφαλής της Μουσικοθεραπείας στο Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης και Διευθύντρια των Διεθνών Ερευνητικών Συμπράξεων για τη Μονάδα Ερευνών Δημιουργικής Τέχνης και Μουσικοθεραπείας.

Το επίκεντρο της τελευταίας έρευνάς της είναι η κατάθλιψη που συχνά συμβαδίζει με την άνοια. Σύμφωνα με την Dementia Australia, τα συμπτώματα κατάθλιψης εμφανίζονται σε περίπου 40% έως 50% των ατόμων με νόσο Αλτσχάιμερ και τα άτομα που βρίσκονται σε μακροχρόνια ιδρυματική φροντίδα φαίνεται ότι διατρέχουν ιδιαίτερο κίνδυνο.

Η νέα παγκόσμια μελέτη περιλαμβάνει 1.500 συμμετέχοντες/συμμετέχουσες από εννέα χώρες που σήμερα ζουν με άνοια. Το ένα τρίτο αυτών των συμμετεχόντων θα προέρχεται από την Αυστραλία, ενώ το Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης θα έχει 500 συμμετέχοντες από 40 ιδρύματα ηλικιωμένων στη Μελβούρνη, το Σίδνεϊ και το Μπρίσμπεϊν – κανένα από τα οποία δεν προσφέρει δομημένη μουσικοθεραπεία ως μια επιλογή θεραπείας.

«Η μελέτη αποτελείται από τέσσερα τμήματα. Το πρώτο τμήμα εξετάζει την τρέχουσα βασική φροντίδα. Στη συνέχεια, έχουμε αυτό που αποκαλούμε τμήμα «μικρής ομάδας μουσικοθεραπείας» – αυτές είναι ομάδες των οκτώ έως δέκα ατόμων με άνοια που πάσχουν επίσης από κατάθλιψη.

Σε αυτές τις ομάδες, ο μουσικοθεραπευτής χρησιμοποιεί εξειδικευμένες τεχνικές με επίκεντρο τη μουσική για να μπορέσει να συνδεθεί συναισθηματικά και να αναπτύξει μια σχέση με τους συμμετέχοντες και τις συμμετέχουσες.  Αυτές οι μουσικές εμπειρίες μπορεί να περιλαμβάνουν τραγούδια και στη συνέχεια συζήτηση για τη σημασία τους καθώς και ποιες μνήμες μπορούν να φέρουν στο νου, όπως και το παίξιμο μουσικών οργάνων. Μπορεί επίσης να υπάρχει κάποια απαλή κίνηση με τη μουσική.

Στη συνέχεια έχουμε μια ψυχαγωγική χορωδία, μια μεγάλη ομάδα με περίπου 20 άτομα που τραγουδούν χωρίς την παρουσία μουσικοθεραπευτή αλλά με τη βοήθεια ενός μουσικού της κοινότητας και τέλος υπάρχει το τέταρτο τμήμα, που είναι ένας συνδυασμός μιας μικρής ομάδας μουσικοθεραπείας και μιας μεγάλης χορωδίας.«

Περίπου 40% έως 50% των ατόμων με νόσο Αλτσχάιμερ έχουν συμπτώματα κατάθλιψης. Εικόνα: Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης

Η ερευνητική ομάδα, η οποία περιλαμβάνει έναν νευροψυχολόγο που εργάζεται μαζί με τους θεραπευτές, θα συνεχίσει με τις ίδιες ομάδες για περίπου 12 μήνες για να μετρήσει τις επιπτώσεις της μουσικοθεραπείας με την πάροδο του χρόνου. Όπως κάθε ιατρική θεραπεία, θα παρακολουθείται επίσης η επίδραση της θεραπευτικής παρέμβασης, συμπεριλαμβανομένου του αποτελέσματος όταν η μουσικοθεραπεία σταματήσει.

Η νέα διεθνής μελέτη ακολουθεί μια προηγούμενη πιλοτική μελέτη της ερευνητικής ομάδας της καθηγήτριας Baker που είχε διενεργήσει στο Caladenia Dementia Care στη Μελβούρνη για μια περίοδο δέκα εβδομάδων. Πολλοί ασθενείς που διέμειναν στο Κέντρο Φροντίδας για μια μόνο ημέρα, ανταποκρίθηκαν θετικά στη μουσικοθεραπεία, συχνά μέσα σε μόλις λίγα λεπτά.

Η μουσικοθεραπεία έχει τη δυνατότητα να φέρει την επανάσταση στη φροντίδα των ηλικιωμένων τόσο στην Αυστραλία όσο και σε όλο τον κόσμο. Από την ελάφρυνση των συμπτωμάτων της κατάθλιψης έως τη δυνατότητα επανασύνδεσης με την κοινότητα, δίνεται η ευκαιρία σε ορισμένους ασθενείς να ανακαλύψουν εκ νέου αυτό που έχουν απολέσει, το άτομο πίσω από την άνοια.

Ένα βασικό ζήτημα που περιλαμβάνεται στη νέα μελέτη είναι μια ανάλυση κόστους-οφέλους, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν η μουσικοθεραπεία θα μπορούσε να προσφέρει έναν πιο οικονομικό τρόπο βελτίωσης της ποιότητας ζωής στην ιδρυματική φροντίδα, μειώνοντας ιδανικά την προεπιλογή για φαρμακευτική αγωγή καθώς και το κόστος που συνδέεται με το άγχος που προκαλούν τόσο το κλινικό προσωπικό όσο και η οικογένεια που επισκέπτεται.

Η καθηγήτρια Felicity Baker εργάζεται με ασθενείς ως μέρος της μουσικοθεραπείας. Βίντεο: Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης

 

Ruby Gill and Imogen Crump, University of Melbourne

Πηγή: unimelb.edu.au

 

Απόδοση/Επιμέλεια: Τομπέα Ελένη

socialpolicy.gr

 

Διαβάστε Επίσης  Έρευνα: Η εξέταση των αντιλήψεων του γενικού πληθυσμού σε σχέση με τον αντρικό βιασμό

There are no comments

Join the conversation

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*


error: Content is protected !!