Ανήλικοι και Προσωρινή Δικαστική Προστασία

Πρόσφατα εκδόθηκαν από το Διοικητικό Εφετείο Αθήνας και το Διοικητικό Εφετείο Πειραιά αντίστοιχα δύο πολύ σημαντικές αποφάσεις σε επίπεδο προσωρινής δικαστικής προστασίας που αφορούν υποθέσεις ανηλίκων, των οποίων η αίτηση διεθνούς προστασίας είχε απορριφθεί και στο δεύτερο βαθμό από την Αρχή Προσφυγών. Πρόκειται για ένα ασυνόδευτο παιδί από το Μαρόκο και για ένα άλλο παιδί από το Πακιστάν το οποίο βρίσκεται πλέον υπό την επιμέλεια και φροντίδα του πατέρα του.

Πρόκειται για πολύ σημαντικές αποφάσεις, γιατί αμφισβητούν την υπόθεση ότι το παιδί μετά την ενηλικίωσή του παύει να είναι αυτομάτως ευάλωτο. Επίσης, αξιολογούν την ειδική κατάσταση του κάθε παιδιού σε σχέση με το τι έχει υποστεί, αλλά και σε συνδυασμό με το τι θα αντιμετωπίσει με την επιστροφή στη χώρα καταγωγής του, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη την έλλειψη του αναγκαίου υποστηρικτικού πλαισίου καθώς και την έλλειψη διασφάλισης ενός κρατικού πλαισίου παιδικής προστασίας.

Οι συγκεκριμένες αποφάσεις εξετάζουν δηλαδή τη βλάβη σε συνάρτηση με τις διαδικαστικές και ουσιαστικές εγγυήσεις που έχουν τεθεί εκ του νόμου για την προστασία των παιδιών, κάτι το οποίο, δυστυχώς, παρατηρούμε, ανησυχητικά συχνά, να μην κάνει ούτε η Υπηρεσία Ασύλου, αλλά ούτε κι η Αρχή Προσφυγών.

Τέλος, η ΑΡΣΙΣ – Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων και η Νομική Υπηρεσία του Κέντρου Υποστήριξης Νέων της οργάνωσης αισθάνεται για ακόμη μια φορά δικαιωμένη για την επιμονή της να στηρίζει και να συνδράμει παιδιά από χώρες, το προσφυγικό προφίλ των οποίων δεν χαρακτηρίζεται από τις Αρχές ως ιδιαίτερα υψηλό.

Βασική αρχή και κέντρο της δουλειάς της ΑΡΣΙΣ θα εξακολουθεί να είναι το παιδί και τα δικαιώματα του και όχι η χώρα καταγωγής του. Οι δύο αυτές θετικές αποφάσεις μας δίνουν δύναμη για να φέρουμε νίκες και για άλλες υποθέσεις ωφελούμενων μας.

Ακολουθεί παράρτημα με αποσπάσματα των δύο αποφάσεων

Διαβάστε Επίσης  Δέκατη επέτειος της εφαρμογής του Χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων: Το Συμβούλιο επιβεβαιώνει τη σημασία των κοινών αξιών της ΕΕ

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ:

Παρατίθενται αποσπάσματα των δύο αποφάσεων:

Α. Υπ’ αριθ. 31/2019 Απόφαση του Ι΄ Τμήματος του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών (Προεδρική Διαδικασία): « […] 5. Eπειδή, με την κρινόμενη αίτηση, όπως αναπτύσσεται με το από 18-1-2019 υπόμνημα, ο αιτών υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, ότι από την εκτέλεση της προσβαλλόμενης απόφασης θα υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη, καθώς, έχοντας μόλις ενηλικιωθεί, εξακολουθεί να ανήκει στην ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα των παιδιών σε απόλυτη ανέχεια, θύματα καταναγκαστικής εργασίας και εκμετάλλευσης και σε περίπτωση επιστροφής του στο Πακιστάν, όπου δεν διαθέτει υποστηρικτικό περιβάλλον, καθόσον η οικογένειά του ζει σε κατάσταση ακραίας φτώχειας και ο πατριός του δεν ενδιαφέρεται γι’ αυτόν , θα ζήσει ξανά σε συνθήκες δυσμενούς διάκρισης σε βάρος του – δεδομένου ότι είχε αναγκαστεί να διακόψει το σχολείο – και θα εκτεθεί σε εργασιακές συνθήκες που ισοδυναμούν με δουλεία. Περαιτέρω, ο αιτών προβάλλει ότι είναι αναγκαία η παραμονή του στη χώρα, όπου υπάρχει ήδη υποστηρικτικό περιβάλλον γι’ αυτόν, που του παρέχει ασφάλεια και προστασία, την οποία δεν έχει βρει στη χώρα καταγωγής του, καθόσον, μετά το πέρας της διοικητικής διαδικασίας, ήλθε σε επαφή – μέσω της ΜΚΟ «ΑΡΣΙΣ» – με τον πατέρα του, που διαμένει και εργάζεται νομίμως στην Ελλάδα εδώ και πολλά έτη και έχει, ήδη, αναλάβει την φροντίδα και επιμέλειά του και με τον οποίο ήδη διαμένει επί της οδού … στην Αθήνα.

Παράλληλα, δε, ο αιτών παρακολουθεί μαθήματα ελληνικών, στο Κέντρο Υποστήριξης Νέων της «ΑΡΣΙΣ» στην Αθήνα, απασχολούμενος και σε δημιουργικές δραστηριότητες της ως άνω Δομής. Προσκομίζει δε σχετικώς τα εξής στοιχεία: […]

6. Επειδή, υπό τα ανωτέρω δεδομένα και ενόψει της παρατιθέμενης στην προηγούμενη σκέψη ειδικής κατάστασης του αιτούντος, ο οποίος, αν και ήδη ενηλικιώθηκε, βρίσκεται σε μετεφηβική ηλικία – και ως εκ τούτου ανήκει σε ευάλωτη κοινωνική ομάδα – φαίνεται δε, ότι στερείται του αναγκαίου υποστηρικτικού περιβάλλοντος στη χώρα του, κατά τους διαλαμβανόμενους ανωτέρω ισχυρισμούς του, ενώ, ήδη, βρίσκεται υπό την επιμέλεια και φροντίδα του πατέρα του, ο οποίoς διαμένει και εργάζεται νομίμως στη χώρα, συντρέχει στην υποκείμενη περίπτωση, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, και για τη διασφάλιση της ασφάλειας και αξιοπρεπούς διαβίωσής του αιτούντος, ενόψει της μικρής ηλικίας του, εξαιρετικός λόγος να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση για την αποτροπή δυσεπανόρθωτης βλάβης του, σε περίπτωση αναγκαστικής απομάκρυνσής του από την Ελλάδα και επιστροφής του στο Πακιστάν. Για το λόγο αυτό, πρέπει να διαταχθεί, σύμφωνα με το άρθρο 52 παρ. 8 του π.δ. 18/1989: α) η αποχή της Διοίκησης από κάθε ενέργεια, που θα είχε ως αποτέλεσμα την εξαναγκασμένη αναχώρησή αυτού από τη Χώρα, κατ’ επίκληση αποκλειστικά της προσβαλλόμενης απόφασης, μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης του Διοικητικού Εφετείου επί της εκκρεμούς αίτησης ακύρωσης κατ’ αυτής, και β) η χορήγηση ή επαναχορήγηση σ΄ αυτόν του «δελτίου αιτούντος διεθνή προστασία» κατά το άρθρο 41 παρ. 1 περ. δ΄ του ν. 4375/2016 ( Α΄ 51 ), καθώς και η ανανέωση της ισχύος του, αν συντρέχει περίπτωση.»

Β. Υπ’ αριθ. Ν.13/2019 Απόφαση του Α3 Τμήματος του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά (Προεδρική Διαδικασία): «4. […] Περαιτέρω, με την κρινόμενη αίτηση, ο αιτών ζητάει την αναστολή της προσβαλλόμενης απόφασης έως ότου εκδοθεί οριστική απόφαση επί της αίτησης ακύρωσης, προβάλλοντας ότι, σε περίπτωση εκτέλεσης της προσβαλλόμενης, θα υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη, καθόσον από την εξαναγκασμένη επιστροφή του στο Μαρόκο κινδυνεύει η ζωή και η σωματική ακεραιότητά του από την προαναφερόμενη συμμορία διακίνησης ναρκωτικών. Επίσης, υποστηρίζει ότι κινδυνεύει να εκτεθεί σε συνθήκες απόλυτης ένδειας, θα ζήσει ως άστεγος στους δρόμους του Μαρόκου και θα υποστεί κακομεταχείριση και εκμετάλλευση. Επίσης, υποστηρίζει ότι η εξαναγκασμένη επιστροφή του στο Μαρόκο θα οδηγήσει στην ανατροπή των βιοτικών και κοινωνικών δεδομένων της ζωής του, καθώς έχει εναποθέσει στην Ελλάδα τις ελπίδες του για το μέλλον του και στο Μαρόκο δεν έχει υποστηρικτικό πλαίσιο.

5. […] Εξάλλου, λαμβανομένων υπόψη: α) ότι η προσβαλλόμενη απόφαση της Επιτροπής Προσφυγών είναι τελεσίδικη (άρθρο 34 στοιχείο ε΄ του ν. 4375/2016, όπως το στοιχείο αυτό αντικαταστάθηκε από την παρ. 6 του άρθρου 29 του ν. 4540/2018), β) ότι στο Μαρόκο υπάρχει έντονο το πρόβλημα των άστεγων παιδιών, που ονειρεύονται μια καλύτερη ζωή στην Ευρώπη[1], γ) ότι στο Μαρόκο υπάρχει μια έλλειψη σχεδιασμού, οργάνωσης και σαφών πολιτικών της κυβέρνησης και οι ειδικοί στον τομέα δηλώνουν ότι κανένα πρόγραμμα δεν μπορεί να επιτύχει αν δεν βασίζεται σε επιστημονική αξιολόγηση της κατάστασης των παιδιών, και αν δεν δίνεται προσοχή στις βασικές ανάγκες τους[2], δ) ότι ο αιτών είναι πλέον ενήλικος νέος που φαίνεται να επιδιώκει να μεταβάλει τρόπο ζωής, έχοντας εγγραφεί στην Α΄ Τάξη του 1ου ημερήσιου ΕΠΑΛ Λαυρίου, όπου παρακολουθεί κανονικά τα μαθήματα (βλ. την προσκομιζόμενη 2150/17.12.2018 βεβαίωση φοίτησης) και ε) ότι ο ίδιος παρακολουθεί θεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησης του ΚΕΘΕΑ (MOSAIC) συμμετέχοντας σε ατομικές συναντήσεις συμβουλευτικής και ενημέρωσης (Α΄ Φάση Απεξάρτησης), όπως προκύπτει από την από 5.11.2018 προσκομιζόμενη βεβαίωση, κρίνεται ότι πιθανολογείται ο κίνδυνος επέλευσης σε βάρος του ανεπανόρθωτης ή δυσχερώς επανορθώσιμης βλάβης από την επιστροφή του στο Μαρόκο. Επομένως, είναι δυνατή η χορήγηση της αιτούμενης αναστολής.

 

[1] https://www.tovima.gr/2018/01/11/world/dw-ta-astega-paidia-sto-maroko-oneireyontaitin-ee/

[2] https://www.moroccoworldnews.com/2012/08/52050/street-children-in-morocco-nospace-or-time-for-childhood/

 

Διαβάστε Επίσης  Δικηγόρος στην ΑΡΣΙΣ | Αθήνα

There are no comments

Join the conversation

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*


error: Content is protected !!