Γιατί είναι σημαντικό να θυμόμαστε το Ολοκαύτωμα των Ρομά;

Του Benjamin Ignác

 

Υπολογίζεται πως κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος χάθηκαν μεταξύ 11 και 17 εκατομμύρια ζωές. Με πάνω από 6 εκατομμύρια χαμένες ζωές, οι Εβραίοι ήταν εκείνη η ομάδα που διώχτηκε περισσότερο με διαφορά και έχασε περίπου τα δύο τρίτα από τον συνολικό Ευρωπαϊκό πληθυσμό της. Το γεγονός πως οι Ρομά έγιναν επίσης στόχος φυλετικής γενοκτονίας από τους Ναζί δεν ερευνήθηκε (αγνοήθηκε) από τους ιστορικούς για δεκαετίες. Άλλες ομάδες που στοχοποιήθηκαν ήταν οι Σλαβικοί λαοί, οι ομοφυλόφιλοι, οι μάρτυρες του Ιεχωβά, και άλλοι πολιτικοί αντίπαλοι. Η τραγωδία πολλών από αυτές τις ομάδες είναι ότι οι απώλειες τους συχνά ευτελίζονται, λησμονούνται ή  αγνοούνται κατάφωρα.

Ο λαός των Ρομά σε ολόκληρη την Ευρώπη έχει επινοήσει διάφορους όρους για το Ολοκαύτωμα των Ρομά. Ορισμένοι χρησιμοποιούν την λέξη Porrajmos που σημαίνει “Καταβροχθίζοντας” ή “Καταστροφή”. Οι Βαλκάνιοι Ρομά χρησιμοποιούν τη λέξη Samudaripen που σημαίνει “Μαζική Σφαγή”. Ορισμένοι Ρομά στην Ανατολική Ευρώπη χρησιμοποιούν τη λέξη Kali Traš που σημαίνει «Μαύρος Φόβος” ή Berša Bibahtale «Τα Δυσάρεστα Χρόνια”. Κάθε χρόνο οι Ρομά τιμούν τα θύματα του Porrajmos στις 2 Αυγούστου – την ημερομηνία όπου πάνω από 3.000 Ρομά εκτελέστηκαν στο “Στρατόπεδο Συγκέντρωσης των Ρομά” στο Auschwitz – Birkenau το 1944.

Οι γενοκτονίες των Ρομά έλαβαν χώρα όχι μόνο στη Ναζιστική Γερμανία αλλά επίσης σε καθεστώτα-μαριονέτες που συνεργάστηκαν με το Τρίτο Ράιχ  και σε τρομερές σφαγές που διεπράχθησαν από τη Γερμανία και τους συμμάχους της σε χώρες όπου είχαν εισβάλει οι Ναζί. Σύμφωνα με τους ιστορικούς του Αμερικανικού Ιστορικού Μουσείου του Ολοκαυτώματος ο αριθμός των νεκρών Ρομά κυμαίνεται μεταξύ 200.000 και 500.000, αλλά ορισμένοι ακαδημαϊκοί υποστηρίζουν πως ο αριθμός θα πρέπει να είναι κοντά στο 1,5 εκατομμύριο εξαιτίας όλων των πρόσθετων μη καταγεγραμμένων φόνων των Ρομά που έλαβαν χώρα σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Στην πατρίδα μου – Κροατία – μεταξύ 16,000 και 40,000 Ρομά σφαγιάστηκαν από την Ustaše – μια Κροατική φασιστική τρομοκρατική οργάνωση που αποδεκάτισε Σέρβους, Ρομά και Εβραίους στο Γιασένοβατς στις αρχές του 1940. Η Κροατία στην ουσία εξόντωσε όλον τον πληθυσμό των Ρομά της χώρας. Μια γενοκτονία, κυριολεκτικά.

 

Δείτε επίσης: Διεθνής Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος των Ρομά

 

 

Γιατί χρειάζεται να με απασχολεί ακόμη; 

Έχουν περάσει πάνω από 70 χρόνια από το Ολοκαύτωμα, οπότε δεν πρόκειται να προσποιηθώ πως γνωρίζω πως ήταν να ζεις εκείνα τα σκοτεινά χρόνια της Ευρωπαϊκής ιστορίας. Όμως το 1940 είναι σχετικά πρόσφατο και η γενιά των παππούδων μου σίγουρα γνωρίζει πως ήταν, ειδικότερα επειδή ήταν Ρομά. Ως Ρομά και εγώ, είμαι υπόχρεος σε αυτούς που αντιστάθηκαν και νίκησαν τους Ναζί διότι η απελευθέρωση έφερε το Porrajmos στο τέλος του, και διότι εξαιτίας αυτού, εγώ, η οικογένεια μου και πολλοί από τους φίλους μου είμαστε ζωντανοί σήμερα.

Πολλοί άνθρωποι δεν κατανοούν ποια είναι η τόση μεγάλη σημασία της μνήμης του Ολοκαυτώματος ή σε ορισμένες περιπτώσεις δεν γνωρίζουν καν τον όρο «Ολοκαύτωμα». Μια μελέτη υπέδειξε πως τα δύο τρίτα των Millenials από τις ΗΠΑ δεν γνώριζαν τι ήταν το Auschwitz και υποτίμησαν σε τεράστιο βαθμό τον αριθμό των θυμάτων του Ολοκαυτώματος. Αυτή η έρευνα υπογραμμίζει:  1) πόσο αδαής μπορεί να είναι η γενιά μου, και 2) πόσο σημαντική είναι μια κατάλληλη εκπαίδευση για το Ολοκαύτωμα.

Η Ευρώπη δεν αποτελεί επίσης ένα λαμπρό παράδειγμα. Η Ουγγαρία επαναφέρει στην κοινωνία τους εγκληματίες πολέμου και πρόσφατα τίμησε έναν δημοσιογράφο που περιέγραψε τους Ρομά ως «ζώα που δεν θα έπρεπε να τους επιτρέπεται να υπάρχουν”. Οι Κροάτες εκθειάζουν τους αρχηγούς της φιλοναζιστικής Ustaše και ευτελίζουν ή αναθεωρούν ιστορικά γεγονότα σχετικά με τη γενοκτονία που έπραξαν. Η Ιταλία αιτήθηκε μητρώο των πληθυσμού των Ρομά. Η Ουκρανία παρέβλεψε ριζοσπαστικές ομάδες που δίωξαν Ρομά βάζοντας φωτιά στους καταυλισμούς τους ακόμη και σκοτώνοντας τους. Διάφοροι Ευρωπαίοι πολιτικοί και ηγέτες κρατών σε πολλές περιστάσεις αναφέρθηκαν στους Ρομά ως “παράσιτα” ή “αρρώστια”. Συχνά χρησιμοποιούν τις μειονότητες ως αποδιοπομπαίους τράγους και διαχέουν προπαγάνδα μίσους σχετικά με «αυτούς τους επικίνδυνους άλλους» στα μέσα μαζικής ενημέρωσης.  

Όλα αυτά τα προειδοποιητικά σημάδια θυμίζουν πάρα πολύ τα πράγματα που συνέβησαν κατά τη διάρκεια της μεσοπολεμικής κατάρρευσης της δημοκρατίας ενώπιον του φασισμού, που κατέληξε σε παγκόσμιο πόλεμο και την βιομηχανοποιημένη σφαγή του Ολοκαυτώματος. Η ιστορία έχει την τάση να επαναλαμβάνεται, ειδικότερα σε κοινωνίες που αρνούνται να μάθουν από το παρελθόν γιατί ξαναγράφουν την ιστορία ή ξεχνούν ό,τι συνέβη. Όμως το Ολοκαύτωμα δεν είναι κάτι το οποίο έχουμε το περιθώριο να ξεχάσουμε. Δεν συνέβη στον μεσαίωνα, συνέβη μόλις λίγες δεκαετίες πριν. Ορισμένοι από τους/τις επιζήσαντες/επιζήσασες ζουν ακόμη.  Δεν συνέβη κάπου μακριά, κάπου πολύ μακριά. Συνέβη ακριβώς εδώ στις δικές μας «δυτικές πολιτισμένες κοινωνίες» που κυβερνώνται από έξυπνους και μορφωμένους ανθρώπους. Τα θύματα δεν ήταν εγκληματίες. Ήταν δάσκαλοι, καλλιτέχνες, οικογένειες, αθώοι άνθρωποι όπως εγώ και εσύ. Είναι στο χέρι μας να το αποτρέψουμε ώστε να μην ξανασυμβεί ποτέ.

 

Πηγή: errc.org

Απόδοση/Επιμέλεια: Τομπέα Ελένη

socialpolicy.gr

 

Διαβάστε Επίσης  Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας 2019: "Μετασχηματίζοντας την Εκπαίδευση"

There are no comments

Join the conversation

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*


error: Content is protected !!