Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας 2019: «Ενεργώντας μαζί για να ενδυναμώσουμε τα παιδιά, τις οικογένειές τους και τις κοινότητες για να τερματίσουν τη φτώχεια»

Η φετινή χρονιά σηματοδοτεί την 30η επέτειο της υιοθέτησης της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού (UNCRC) στις 20 Νοεμβρίου του 1989. Αυτή η συνθήκη-ορόσημο για τα ανθρώπινα δικαιώματα καθορίζει τα πολιτειακά, πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα κάθε παιδιού, ανεξάρτητα από την φυλή, θρησκεία ή τις ικανότητες τους. 

Ειδικότερα, η Σύμβαση αναγνωρίζει το δικαίωμα του κάθε παιδιού για ένα επίπεδο διαβίωσης επαρκές για την σωματική, ψυχική, πνευματική, ηθική και κοινωνική ανάπτυξη του. Η φτώχεια βλάπτει την ανάπτυξη των παιδιών και, έπειτα, οδηγεί σε χαμηλότερο εισόδημα και κακή υγεία κατά την ενηλικίωση. Όταν η παιδική φτώχεια αναγνωρίζεται ως άρνηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των παιδιών, τότε οι άνθρωποι που βρίσκονται σε θέσεις ευθύνης δεσμεύονται νομικά να προάγουν, να προστατεύσουν και να εκπληρώσουν τα δικαιώματα των παιδιών. Πάνω από όλα, είναι επιτακτική η ανάγκη για αναγνώριση και αντιμετώπιση συγκεκριμένων διακρίσεων που βιώνουν τα κορίτσια.  

Τα παιδιά θα πρέπει να αναγνωριστούν πλήρως ως υπεύθυνοι δρώντες για την ευημερία τους παρά ως παθητικά αντικείμενα επιλογών που γίνονται για εκείνα. Πραγματικά, η συμμετοχή των παιδιών αποτελεί μια από τις βασικές αρχές της Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Παιδιού, η οποία διαβεβαιώνει πως τα παιδιά και οι νέοι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα να εκφράσουν ελεύθερα τις απόψεις τους και να συμμετάσχουν, όπως και να έχουν πρόσβαση σε όλες τις σχετικές πληροφορίες, σε σχέση με τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων που επηρεάζουν τις ζωές τους. 

Η συμμετοχή μπορεί να προκύψει σε διάφορα επίπεδα, όπου τα παιδιά μπορούν να προσφέρουν οπτικές που άλλοι δεν μπορούν να παρέχουν αυτόματα. Η παιδική συμμετοχή θα πρέπει να είναι συστηματική, δομημένη και με επαρκείς πόρους, για να είναι  ουσιαστική και αποτελεσματική. Το σημαντικότερο, οι απόψεις των παιδιών, ειδικότερα οι φωνές των πιο ευάλωτων παιδιών, θα πρέπει να ακούγονται και να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη για την ανάπτυξη αποτελεσματικών πολιτικών και στρατηγικών για την πρόληψη και την εξάλειψη της παιδικής φτώχειας.  Όταν τα παιδιά και οι νέοι άνθρωποι μαθαίνουν να επικοινωνούν τις απόψεις τους, να λαμβάνουν ευθύνη και να παίρνουν αποφάσεις, αναπτύσσουν την αίσθηση του ανήκειν, της δικαιοσύνης, της ευθύνης και της αλληλεγγύης.

“Πως μπορείς να προστατεύσεις τα δικαιώματα των παιδιών χωρίς να προστατεύσεις τα δικαιώματα των γονέων; Δεν μπορούμε να μιλάμε για τα παιδιά χωρίς να μιλάμε για τους γονείς τους και τις οικογένειες τους…Είναι σαν ένα δέντρο, οι γονείς είναι ο κορμός και τα παιδιά είναι τα κλαδιά. Πρέπει να φροντίσουμε τα παιδιά αλλά και για τους γονείς επίσης, έτσι ώστε ο κορμός να είναι γερός»  ATD Fourth World Montreal, Canada

 

Η συμμετοχή των παιδιών μπορεί να πραγματοποιηθεί πλήρως όταν το κράτος εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του, και οι οικογένειες και οι κοινότητες είναι ενδυναμωμένες επαρκώς μέσω αποτελεσματικών ευκαιριών και πρωτοβουλιών για την μείωση της φτώχειας, ώστε να τους δίνεται η δυνατότητα να δημιουργούν ένα ενθαρρυντικό και ασφαλές περιβάλλον όπου τα παιδιά μπορούν να αξιοποιήσουν πλήρως τις δυνατότητες τους και ασκήσουν ελεύθερα τα ανθρώπινα δικαιώματα τους. 

Το θέμα της φετινής Διεθνούς Ημέρας για την Εξάλειψη της φτώχειας, μας υπενθυμίζει πως οι προσπάθειες μας για να ξεπεράσουμε την φτώχεια, θα πρέπει να πραγματοποιήσουμε την εκπλήρωση όλων των δικαιωμάτων των παιδιών όπως αυτά εξηγούνται με λεπτομέρειες στη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού (UNCRC). Η παιδική ηλικία είναι μια ξεχωριστή περίοδος στις ζωές όλων. Είναι η περίοδος όπου τα παιδιά θα πρέπει να ενθαρρύνονται να μαθαίνουν, να παίζουν και να αναπτύσσονται σωματικά και πνευματικά από τις οικογένειες τους και από μια εκτεταμένη κοινότητα ενηλίκων, σε ένα ασφαλές και στοργικό περιβάλλον. Μια θετική παιδική εμπειρία αποτελεί απαραίτητο στοιχείο για την ανάπτυξη υγιών και παραγωγικών μελλοντικών γενεών. 

Όμως, η πραγματικότητα σήμερα για εκατομμύρια παιδιά είναι πως στερούνται μια ουσιαστική παιδική ηλικία. Χωρίς δική τους ευθύνη, τα παιδιά που ζουν στη φτώχεια στερούνται των δικαιωμάτων τους για επιβίωση, υγεία και διατροφή, εκπαίδευση, συμμετοχή και προστασία από βλάβες, εκμετάλλευση και διακρίσεις. Για αυτά τα εκατοντάδες εκατομμύρια παιδιά που υποφέρουν από τις καθημερινές στερήσεις της φτώχειας, η υπόσχεση για μια παιδική ηλικία καθορισμένη από την Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, δεν έχει επιτευχθεί πλήρως.  

Η Ατζέντα των Ηνωμένων Εθνών του 2030, θέτει τα θεμέλια για τη μείωση της φτώχειας και βεβαιώνει πως κανείς δεν θα μείνει πίσω. Αναπόσπαστο μέρος των προσπαθειών για την εξάλειψη της φτώχειας είναι η εφαρμογή συστημάτων κοινωνικής προστασίας τα οποία περιλαμβάνουν και καλύπτουν συγκεκριμένα τις ανάγκες, τα προβλήματα και τα δικαιώματα των παιδιών και των οικογενειών τους.  Επί του παρόντος,  τα περισσότερα παιδιά που ζουν στη φτώχεια δεν καλύπτονται από την κοινωνική προστασία. Για βγουν τα παιδιά και οι οικογένειες τους από τη φτώχεια και για να προαχθεί η κοινωνική ένταξη και ενδυνάμωση, θα πρέπει να διευρυνθεί η κάλυψη της κοινωνικής προστασίας, και να εξασφαλιστεί πως είναι καλά σχεδιασμένες,  κατάλληλα χρηματοδοτούμενες, προσβάσιμες σε όλους όσους έχουν ανάγκη, και επαρκείς ώστε να καλύπτουν τις βασικές ανάγκες. 

 

 

Όμως, οι κυβερνητικές πολιτικές από μόνες τους δεν μπορούν να δημιουργήσουν την κοινωνική ένταξη και τον κοινωνικό διάλογο που είναι θεμελιώδους σημασίας για να φτάσουν εκείνους που έχουν μείνει πολύ πίσω και για την εξάλειψη της φτώχειας σε όλες τις διαστάσεις της.  To Δίκτυο «The Tapori Children’s Network» , για παράδειγμα, παρουσιάζει τους σημαντικούς τρόπους  με τους οποίους τα παιδιά μπορούν να ενδυναμώσουν τους εαυτούς τους και να συμμετέχουν πιο ενεργά στις οικογένειες και τις κοινότητες τους ως φορείς αλλαγής. Τέτοιες πρωτοβουλίες θα πρέπει να υποστηρίζονται και να ενθαρρύνονται από τις κυβερνήσεις και τις κοινότητες ως δομικά στοιχεία για την κοινωνική ένταξη. Είναι κρίσιμης σημασίας, η συμμετοχή των παιδιών να αναγνωριστεί ως μια διαδικασία και όχι ως ένα μεμονωμένο γεγονός.  Πολύ συχνά η διαβούλευση θεωρείται λανθασμένα ως συμμετοχή. Ενώ η διαδικασία της διαβούλευσης συγκεντρώνει τις απόψεις των παιδιών πάνω σε συγκεκριμένα θέματα ή ερωτήσεις, συμμετοχή σημαίνει ότι τα παιδιά στην πραγματικότητα συμμετέχουν στη διαδικασία λήψης αποφάσεων.

Ο εορτασμός της 17ης Οκτωβρίου κάθε χρόνο παρουσιάζει πως μπορούμε να επιτύχουμε την μεγαλύτερη συμμετοχή επιτρέποντας στους ανθρώπους από όλα τα κοινωνικά στρώματα να ενωθούν και να σεβαστούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια των ανθρώπων που ζουν στη φτώχεια. Η συμμετοχή των παιδιών και των νέων ενθαρρυνόταν και υποστηριζόταν πάντα ως αναπόσπαστο μέρος των εκδηλώσεων για την 17η Οκτωβρίου στα Ηνωμένα Έθνη και σε ολόκληρο τον κόσμο. Αυτό αναγνωρίζει το σημαντικό ρόλο που μπορούν τα παιδιά να παίξουν διαμοιράζοντας και εφαρμόζοντας την πολύτιμη γνώση που έχουν αποκτήσει από τoν προσωπικό καθημερινό τους αγώνα να ξεπεράσουν τη φτώχεια. 

 

Πηγή: un.org

Απόδοση/Επιμέλεια: Τομπέα Ελένη

socialpolicy.gr

 

Διαβάστε Επίσης  Έναρξη Λειτουργίας των Υπηρεσιών Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας

There are no comments

Join the conversation

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*


error: Content is protected !!