Κατανοώντας την επαγγελματική εξουθένωση

Η εργασία είναι κεντρικής σημασίας για τις ζωές μας και την ταυτότητα μας, όμως μπορεί επίσης να αποτελέσει την πηγή σοβαρού προβλήματος υγείας. Με όλο και περισσότερους ανθρώπους να έχουν κριθεί ακατάλληλοι να εργαστούν εξαιτίας του στρες, του άγχους και της κατάθλιψης, η ανάγκη για ανάληψη πρωτοβουλιών για καλές πρακτικές προαγωγής της ψυχικής υγείας κρίνεται επείγουσα.

Ενώ το burnout (η επαγγελματική εξουθένωση) μπορεί να είναι δύσκολο να οριστεί και να διαγνωστεί, είναι ευρέως γνωστό ως χρόνιο στρες που έχει ως αποτέλεσμα τη σωματική και ψυχική εξουθένωση και κατάρρευση, συχνά συνοδευόμενη από αποξένωση από τις δραστηριότητες του χώρου εργασίας και μειωμένη απόδοση. Ο εκπατρισμένος πληθυσμός δεν είναι απρόσβλητος, και οι μετανάστες είναι συχνά ευάλωτοι λόγω του στρες προσαρμογής σε μια άλλη χώρα, της έλλειψης της οικογένειας και των κοινωνικών δικτύων, και της συχνής εργασίας σε περιβάλλον υψηλής πίεσης.

Προειδοποιητικά σημάδια

Αίσθημα στεναχώριας ή κατάθλιψης

Θυμός και ευερεθιστότητα

Απώλεια αίσθησης σκοπού

Χαμηλή ενέργεια /εξουθένωση

Άγχος, ειδικότερα αίσθημα πανικού

Προβλήματα μνήμης και συγκέντρωσης 

Πεπτικά προβλήματα

Κοινωνική απόσυρση

Απώλεια ερωτικής επιθυμίας

Χρήση αλκοόλ ή ναρκωτικών 

Η ΜΚΟ Mental Health Europe (MHE) που έχει βάση τις Βρυξέλλες, είναι ηγετικός οργανισμός στην Ευρώπη που υποστηρίζει τα δικαιώματα των ανθρώπων που ζουν με προβλήματα ψυχικής υγείας και προωθεί το κοινωνικό και οικονομικό ζήτημα για καλή ψυχική υγεία στους χώρους εργασίας.

Η έρευνα της που βασίστηκε σε έρευνα μέτρησης από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία, καταδεικνύει πως το εργασιακό στρες αποτελεί το δεύτερο πιο συχνά αναφερόμενο πρόβλημα υγείας που σχετίζεται με την εργασία και αποτελεί πλέον μια από τις κύριες αιτίες που προκαλούν απουσιασμό από την εργασία και πρόωρη συνταξιοδότηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η έρευνα καταγράφει πως το 79% των διευθυντών στην Ευρώπη ανησυχούν για το εργασιακό άγχος, όμως λιγότερο από το 30% των χώρων εργασίας έχουν θέσει σε εφαρμογή σχετικές διαδικασίες για να το αντιμετωπίσουν.

Οι εργαζόμενοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση επισημαίνουν αμέτρητους παράγοντες που προκαλούν στρες, συμπεριλαμβάνοντας τον μη διαχειρίσιμο φόρτο εργασίας, τις μη ρεαλιστικές προσδοκίες, την ασάφεια για τον ρόλο τους, την χαμηλή ικανοποίηση από την εργασία και την προσωπική επιτυχία, την έλλειψη αναγνώρισης, την μη-υγιή ισορροπία μεταξύ προσωπικής και εργασιακής ζωής και την παρενόχληση στον χώρο εργασίας.

 

Δείτε επίσης: Το Δικαίωμα στην Ανάπαυση και σε Ελεύθερο Χρόνο

 

Η καμπάνια ευαισθητοποίησης της MHE προωθεί την θετική υγεία ενθαρρύνοντας τους εργοδότες να προασπιστούν την θετική ψυχική υγεία και δημιουργώντας μια κουλτούρα ανοιχτής στάσης απέναντι στην ψυχική υγεία ώστε να σταματήσει να αποτελεί ένα ζήτημα ταμπού. Εστιάζει στην στάση των διευθυντών ως τον πιο σημαντικό παράγοντα στην διαφύλαξη ενός θετικού χώρου εργασίας που σέβεται το άτομο, ενθαρρύνει αισθήματα δικαιοσύνης και ισορροπίας μεταξύ της επαγγελματικής και προσωπικής ζωής, και δίνει σημασία στις διαπροσωπικές σχέσεις.

 

Mental Health Infographic 

 

Η διευθύντρια επικοινωνίας του οργανισμού, Ophélie Martin επικαλείται τα στοιχεία τα οποία δείχνουν πως τα μη δαπανηρά προγράμματα ψυχικής υγείας στους χώρους εργασίας είναι οικονομικά αποδοτικά. Η ίδια ανέφερε: “Η ψυχική υγεία στην εργασία θα πρέπει να αντιμετωπίζεται μέσα από τη σκοπιά της δημόσιας υγείας: η θετική ψυχική υγεία θα ωφελήσει τους εργαζόμενους, τους εργοδότες και την κοινωνία ως σύνολο” .

Οι υπηρεσίες ψυχικής υγείας και η γραμμή βοήθειας της Βελγικής ΜΚΟ Community Help Service (CHS) είναι γνωστές εντός της διεθνούς κοινότητας. Μια από τις κλινικές ψυχολόγους της οργάνωσης, η Nicole Josephson, αναφέρει πως οι μετανάστες, οι νέοι και φιλόδοξοι επαγγελματίες αποτελούν κλασικά θύματα του burnout.  “Δίνουν τα πάντα στη δουλειά τους, και καθώς προέρχονται από μια άλλη χώρα, δεν έχουν ακόμα κοινωνικό κύκλο, κάτι το οποίο δυσκολεύει την διατήρηση της πολύ σημαντικής ισορροπίας μεταξύ προσωπικής και επαγγελματικής ζωής.”

Αναφέρει πως είναι πιο κοινωνικά αποδεκτό να παραδεχτεί κανείς την επαγγελματική εξουθένωση από το να αντιμετωπίσει νευρικό κλονισμό ή κατάθλιψη. “Στους παράγοντες της προσωπικότητας συμπεριλαμβάνεται να είναι κανείς αγχώδης, κάτι το οποίο σε οδηγεί να είσαι τελειομανής, σκληρά εργαζόμενος και φιλόδοξος. Το να έχει κανείς τη δυσκολία να εκφράσει την δυσφορία του και να του αρέσει να έχει τον έλεγχο τον καθιστά πιο επιρρεπή στην υπερβολική εργασία.”

 

Δείτε επίσης: Κακή ψυχική υγεία στο χώρο εργασίας: «Ας μην αφήσουμε το στιγματισμό να καθοδηγήσει τις δράσεις μας»

 

Η επαγγελματική εξουθένωση διαγνώστηκε αρχικά στον τομέα της υγείας και της κοινωνικής εργασίας, όμως σήμερα βιώνεται σχεδόν σε όλα τα επαγγέλματα και επίπεδα ευθύνης, συχνά εκεί όπου δεν υπάρχει η αίσθηση του ελέγχου. “Βοηθά όταν αισθάνεσαι πως μπορείς να λάβεις αποφάσεις μόνος /μόνη σου” αναφέρει η Josephson. Πιστεύει πως οι διευθυντές είναι πιo ευάλωτοι όταν έχουν να λογοδοτήσουν σε κάποιον άλλο ή όταν έχουν δυσκολία να διευθύνουν την εργασιακή τους ομάδα. “Έχω δει πολλούς ανθρώπους να εξουθενώνονται εάν η εξουσία τους αγνοείται, εάν αισθάνονται πως δεν μπορούν να καθοδηγήσουν το προσωπικό τους προς τη σωστή κατεύθυνση.”

 

Δείτε επίσης: Επαγγελματική Εξουθένωση των Επαγγελματιών Υγείας (BURNOUT)

 

Στις πιο σοβαρές περιπτώσεις, η ανάκαμψη από το burnout μπορεί να είναι μακροχρόνια “Ορισμένοι άνθρωποι μπορεί να το ξεπεράσουν σχετικά εύκολα, όμως άλλοι μπορεί να χρειαστούν τουλάχιστον έναν χρόνο, ιδιαίτερα εάν έχουν αγνοήσει τα δικά τους εσωτερικά μηνύματα πως τα πράγματα πηγαίνουν λάθος. Η ανάκαμψη μπορεί να είναι συντριπτική και από ψυχολογικής άποψης μπορεί να μοιάζει σαν να μαθαίνει κανείς να περπατά ξανά.”

Ενώ η Josephson πιστεύει πως το Βέλγιο άργησε να αναγνωρίσει πόσο σημαντική είναι η υποστήριξη των εργαζομένων, “αντικατοπτρίζοντας τις εθνικές προκαταλήψεις”, έχει διακρίνει μια αλλαγή νοοτροπίας. “Βλέπουμε όλο και περισσότερους ανθρώπους στο Βέλγιο να παίρνουν γονικές άδειες και να εργάζονται λιγότερες ώρες.  Συγκεκριμένα οι μιλλένιαλς αμφισβητούν την εργασιακή ηθική της παλαιότερης γενιάς και δείχνουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον στις παραδοσιακές αξίες και στην επιστροφή στη φύση, οπότε υπάρχει κάποια αισιοδοξία για το μέλλον.”

 

Δείτε επίσης: Προς μία νέα πολιτική του χρόνου

 

 

 

Πηγή: britishchamber.wordpress.com

Απόδοση: Τομπέα Ελένη

Επιμέλεια: Ντούνης Ανδρέας

 

socialpolicy.gr

 

Διαβάστε Επίσης  Πρόσκληση για συμμετοχή σε Κοινωνικές και Εκπαιδευτικές Έρευνες

There are no comments

Join the conversation

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*


error: Content is protected !!