Κοινωνική Θεωρία

Η συμβολή του έργου «ο Ηγεμόνας» του Νικολό Μακιαβέλλι, οι ιδεολογικές τάσεις της εποχής του και η Ιταλία του 15ου – 16ου αιώνα

Την εποχή της παρακμής του Μεσαίωνα, η σημαντικότερη, μεταξύ άλλων, ιστορική, κοινωνική και οικονομική μετατροπή ήταν η βαθιά ριζωμένη αλλαγή του οικονομικού συστήματος, από την φεουδαρχία στον πρώιμο καπιταλισμό. Η αλλαγή αυτή επηρέασε καθοριστικά τη νοοτροπία των ανθρώπων και τις μεταξύ τους σχέσεις.

Read More

Ο Emile Durkheim για την ποινική εξέλιξη των κοινωνιών

Για τον Γάλλο Κοινωνιολόγο, θεσμοί όπως το ποινικό σύστημα, η θρησκεία, το κράτος είναι δημιουργήματα «ατομικών συνειδήσεων» των ανθρώπων που ζουν στις κοινωνίες μέσα στις οποίες αναπτύσσονται (συμβολικά: τα άτομα εκπροσωπούν τις κοινωνίες τους ιστορικά) λόγω του «καταμερισμού της εργασίας».


Η επιρροή του θρησκευτικού στοιχείου στη δημιουργία του Ποινικού Δικαίου

Το Φυσικό Δίκαιο είναι υποχρεωτικό για τη συνείδηση ως πηγή κάθε καθήκοντος, ενώ, το ανθρώπινο Δίκαιο δεσμεύει τη συνείδηση μόνο εάν βρίσκεται σε συμφωνία με το Φυσικό Δίκαιο.


O Νίτσε, ο Φουκώ, η Γενεαλογία

Πολλές κριτικές έχουν συνταχθεί όσο αναφορά τη σκέψη του Νίτσε και του Φουκώ πάνω στο γενεαλογικό υποκείμενο και αφορούσαν, είτε τη μέθοδο του Φουκώ βασισμένη στο νιτσεϊκό μοντέλο σκέψης, είτε τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει το ζήτημα της εξουσίας.


Ρατσισμός-Φυλετισμός-Δαρβινισμός και ο ιδεότυπος του σημερινού νέου ρατσισμού

Ο όρος ρατσισμός στην κυριολεκτική του χρήση σημαίνει το μίσος ή τον φόβο για άτομα που ανήκουν σε διαφορετικές φυλές από τη δική μας, καθώς και την εχθρική ή και υποτιμητική στάση απέναντί τους, τους συστηματικούς περιορισμούς και τις διακρίσεις εις βάρος τους. Τα παραπάνω συνδέονται με την πεποίθηση ότι οι φυλές από τις οποίες προέρχονται είναι κατώτερες από τη δική μας. Ο όρος ρατσισμός χρησιμοποιείται κατ’επέκταση και για τις ανάλογες αντιλήψεις και συμπεριφορές προς άτομα διαφορετικά από εμάς, όσον αφορά και άλλα διακριτικά γνωρίσματα πέρα από τη φυλή, π.χ. το φύλο, την εθνική/τοπική καταγωγή, την κοινωνική θέση, την κατάσταση υγείας.


Η επίδραση των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης στην κοινή γνώμη για την εγκληματικότητα

Σχετικά με την εικόνα του δράστη, αυτή παρουσιάζεται συχνά παραμορφωτική παρομοιάζοντάς τον με «τέρας» που διακατέχεται από εκδικητικές τάσεις και που έχει ήδη βεβαρημένο ποινικό μητρώο στιγματίζοντάς τον και οδηγώντας τον στο περιθώριο προτού κατ’ αρχήν κριθεί.


Κοινωνική Θεωρία και Sex Working: Κλασικές και Σύγχρονες Θεωρήσεις

Το άρθρο αυτό επιχειρεί να αναλύσει την πορνεία ως κοινωνικό φαινόμενο που ιστορικά έχει εμφανιστεί σχεδόν σε κάθε κοινωνία αλλά παρόλα αυτά παραμένει θέμα ταμπού και εγείρει διάφορους προβληματισμούς.


Η θέση του Νικολό Μακιαβέλλι στην Ιστορία της Φιλοσοφίας μέσα από το κλασσικό έργο «Ο Ηγεμόνας»

Η θέση του Μακιαβέλλι στην Ιστορία της Φιλοσοφίας τοποθετείται από αρκετούς φιλοσόφους της Ιστορίας, εκείνης της εποχής κι όχι μόνο, σε ευνοϊκή θέση. Από τους πρώτους, οι πιο γνωστοί είναι ο Rousseau και Hegel.


Προυντόν, Πιέρ-Ζοζέφ (1809-1865)

Ο Pierre-Joseph Proudhon ήταν Γάλλος συγγραφέας και αναρχικός. Ο Προυντόν θεωρείται ευρέως ως ο πρώτος συγγραφέας που περιγράφει τον εαυτό του ως αναρχικό, αν και πολλοί πριν από αυτόν είχαν εξετάσει τόσο τη δυνατότητα όσο και την επιθυμία να δομηθεί μια κοινωνία χωρίς κράτος.


Φαινομενολογία της έννοιας του εγκλήματος ως «κακόν»

Επί του παρόντος άρθρου θα εξεταστούν οι απόψεις της κοσμογονίας και της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας, καθώς και η οπτική της Χριστιανικής Θεολογίας για την έννοια του εγκλήματος ως «κακόν».


Η Ερμηνεία του Deleuze για τον Foucault | Γ: O Foucault ως «Χαρτογράφος»

Οι κοινωνίες μας ορίζονται ως «πειθαρχικές». Ο λειτουργισμός του Foucault συμπληρώνεται παρατηρεί ο Deleuze, από μια «σύγχρονη τοπολογία»: η εξουσία είναι τοπική διότι δεν είναι ποτέ σφαιρική, αλλά δεν είναι τοπική ή εντοπίσιμη διότι είναι διάχυτη.


Κοινωνιολογικές προσεγγίσεις της αυτοκτονίας: Η Διαντιδραστική Προσέγγιση του Douglas

Ο Douglas ασκεί κριτική στον Durkheim αναφέροντας πώς αγνοεί τα νοήματα που αποδίδονται στην πράξη, υποθέτοντας πώς η αυτοκτονία έχει ένα «δεδομένο» ή «σταθερό» νόημα. O Douglas σημειώνει, επίσης, πώς τα νοήματα της αυτοκτονίας ενδέχεται να διαφοροποιούνται σημαντικά μεταξύ πολιτισμών.


Zygmunt Bauman | Σπαταλημένες ζωές: Οι απόβλητοι της νεωτερικότητας

Χαλκιάς Παναγιώτης Ο Ζygmunt Bauman είναι γνωστός, δεν χρειάζεται συστάσεις. Το συγκεκριμένο έργο του αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα οπλοστάσια που μπορούν να χρησιμοποιηθούν από…



Φασισμός και Δικτατορία

του Σίμου Ανδρονίδη Το δοκίμιο του Νίκου Πουλαντζά, με τίτλο ‘Φασισμός και Δικτατορία/ Η Τρίτη Διεθνής αντιμέτωπη στον Φασισμό’, διαπερνά τους προσίδιους όρους ανάπτυξης του…


error: Content is protected !!