κοινωνική θεωρία

Δράστης και Ηθική

Υπό την οπτική του συναινετικού πλαισίου, κατά τον Garofalo, «πραγματικό έγκλημα είναι η βλαβερή πράξη που καταστρέφει το υπάρχον σε μια δεδομένη κοινωνία κοινό ηθικό συναίσθημα της φιλαλληλίας», και κατά τον Durkheim, το έγκλημα «αποτελεί προσβολή των ισχυρών συναισθημάτων της συλλογικής συνείδησης».



Κοινωνική Αντίδραση: Αντιμετώπιση του Δράστη από τον ανεπίσημο κοινωνικό έλεγχο – τρόποι ανάδειξης τιμωρητικότητας ή επανένταξής του από την κοινή γνώμη

Το 2009 γράφτηκε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο από τον Shadd Maruna και την Anna King με θέμα την ανεπίσημη κοινωνική αντίδραση προς τον εγκληματία και μάλιστα διαμέσου μιας έρευνας που πραγματοποιήθηκε το 2001 σε πόλεις της Μ. Βρετανίας.



Ο ρόλος των ερευνών θυματοποίησης σε συνάρτηση με τις ανάγκες του θύματος εγκληματικής πράξης

Στο παρόν άρθρο θα εξεταστεί ο ρόλος των ερευνών θυματοποίησης σε συνάρτηση με τις ανάγκες του θύματος εγκληματικής πράξης για παροχή υπηρεσιών από το σύστημα απονομής ποινικής δικαιοσύνης.


Folk Devils and Moral Panics: Οι «Ηθικοί Πανικοί» και η Επίδραση των ΜΜΕ στην Κοινωνική Σύλληψη της Παραβατικότητας

Ο Cohen αναγνωρίζει στους ηθικούς πανικούς 4 παράγοντες: τα ΜΜΕ, τους “εργολάβους της ηθικής”, τον επίσημο κοινωνικό έλεγχο και τέλος την ίδια την κοινωνία


Τα ανθρώπινα δικαιώματα ως βασικός άξονας της Επιστήμης της Εγκληματολογίας

Επειδή ακριβώς το έγκλημα συνιστά παραβίαση ιδιωτικού χώρου και άλλο τόσο ηθική όσο και υλική προσβολή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για τον ίδιο τον δράστη και για το θύμα αλλά και για την κοινωνική ζωή όλων των ανθρώπων, την κοινωνία ολόκληρη, αυτοί οι δύο κλάδοι μελέτης (Εγκληματολογία και Ανθρώπινα Δικαιώματα) συναντώνται, κυρίως, στο χώρο της προανακριτικής και κύριας ανακριτικής διαδικασίας αλλά και της πρόληψης, αντιμετώπισης του εγκλήματος (αντεγκληματική πολιτική).


Η διαδικασία της (επανα)κοινωνικοποίησης βάσει της θεωρίας των «ενστικτωδών τρόπων σύνδεσης» του Ε. De Greeff

Οι αναλύσεις του αποσκοπούσαν στο να αφυπνίσει τον «μέσο άνθρωπο», να τον φτάσει στη συνειδητοποίηση της πνευματικότητας της ύπαρξής του για να μετουσιωθεί στην ηθικότητα της κοινωνικής ζωής.



Η επιρροή του θρησκευτικού στοιχείου στη δημιουργία του Ποινικού Δικαίου

Το Φυσικό Δίκαιο είναι υποχρεωτικό για τη συνείδηση ως πηγή κάθε καθήκοντος, ενώ, το ανθρώπινο Δίκαιο δεσμεύει τη συνείδηση μόνο εάν βρίσκεται σε συμφωνία με το Φυσικό Δίκαιο.


«Επανάσταση- Giorgio Agamben”

Χρέος όσων από εμάς επιζητούν την υπέρβαση αυτών των πλευρών και την συνολικοποίηση μιας διαφορετικής προσέγγισης σύμφωνης με την εποχή μας, που όμως το πρόσημο της είναι προς την πλευρά των ελευθεριακών πράξεων και ιδεών και των καταπιεσμένων κοινωνικών ομάδων και κοινοτήτων, είναι να συντελέσουν σε μια ριζική πολιτισμική πορεία-τομή πάνω στα όσα έχουν έως τώρα συμβεί και εγγραφεί στο κοινωνικό φαντασιακό.


O Νίτσε, ο Φουκώ, η Γενεαλογία

Πολλές κριτικές έχουν συνταχθεί όσο αναφορά τη σκέψη του Νίτσε και του Φουκώ πάνω στο γενεαλογικό υποκείμενο και αφορούσαν, είτε τη μέθοδο του Φουκώ βασισμένη στο νιτσεϊκό μοντέλο σκέψης, είτε τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει το ζήτημα της εξουσίας.


Ρατσισμός-Φυλετισμός-Δαρβινισμός και ο ιδεότυπος του σημερινού νέου ρατσισμού

Ο όρος ρατσισμός στην κυριολεκτική του χρήση σημαίνει το μίσος ή τον φόβο για άτομα που ανήκουν σε διαφορετικές φυλές από τη δική μας, καθώς και την εχθρική ή και υποτιμητική στάση απέναντί τους, τους συστηματικούς περιορισμούς και τις διακρίσεις εις βάρος τους. Τα παραπάνω συνδέονται με την πεποίθηση ότι οι φυλές από τις οποίες προέρχονται είναι κατώτερες από τη δική μας. Ο όρος ρατσισμός χρησιμοποιείται κατ’επέκταση και για τις ανάλογες αντιλήψεις και συμπεριφορές προς άτομα διαφορετικά από εμάς, όσον αφορά και άλλα διακριτικά γνωρίσματα πέρα από τη φυλή, π.χ. το φύλο, την εθνική/τοπική καταγωγή, την κοινωνική θέση, την κατάσταση υγείας.


Κοινωνική Θεωρία και Sex Working: Κλασικές και Σύγχρονες Θεωρήσεις

Το άρθρο αυτό επιχειρεί να αναλύσει την πορνεία ως κοινωνικό φαινόμενο που ιστορικά έχει εμφανιστεί σχεδόν σε κάθε κοινωνία αλλά παρόλα αυτά παραμένει θέμα ταμπού και εγείρει διάφορους προβληματισμούς.


Η θέση του Νικολό Μακιαβέλλι στην Ιστορία της Φιλοσοφίας μέσα από το κλασσικό έργο «Ο Ηγεμόνας»

Η θέση του Μακιαβέλλι στην Ιστορία της Φιλοσοφίας τοποθετείται από αρκετούς φιλοσόφους της Ιστορίας, εκείνης της εποχής κι όχι μόνο, σε ευνοϊκή θέση. Από τους πρώτους, οι πιο γνωστοί είναι ο Rousseau και Hegel.


Πιέρ Ζοζέφ Προυντόν και Αναρχισμός: η ελευθεριακή σκέψη του Προυντόν και το αναρχικό κίνημα.

Μεταξύ των αγγλόφωνων ελευθεριακών, ο P.J είναι γνωστός για τη δήλωσή του «η ιδιοκτησία είναι η κλοπή» και την καταδίκη της κυβέρνησης και λίγα άλλα. Όταν τελικά διάβασα τα έργα του, μακράν από το να μοιάζουν «ασυνεπή» ή «καθόλου αναρχικά», ο «σοφός της Besancon» είχε δημιουργήσει έναν πρακτικό και αντιουτοπικό αναρχισμό, έναν αναρχισμό βασισμένο σε μία δυναμική μέσα στην όντως υπάρχουσα κοινωνία και όχι ένα δόγμα ή ιδεολόγημα προς επιβολή από έξω. 


Προυντόν, Πιέρ-Ζοζέφ (1809-1865)

Ο Pierre-Joseph Proudhon ήταν Γάλλος συγγραφέας και αναρχικός. Ο Προυντόν θεωρείται ευρέως ως ο πρώτος συγγραφέας που περιγράφει τον εαυτό του ως αναρχικό, αν και πολλοί πριν από αυτόν είχαν εξετάσει τόσο τη δυνατότητα όσο και την επιθυμία να δομηθεί μια κοινωνία χωρίς κράτος.


Φαινομενολογία της έννοιας του εγκλήματος ως «κακόν»

Επί του παρόντος άρθρου θα εξεταστούν οι απόψεις της κοσμογονίας και της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας, καθώς και η οπτική της Χριστιανικής Θεολογίας για την έννοια του εγκλήματος ως «κακόν».


Η Ερμηνεία του Deleuze για τον Foucault | Γ: O Foucault ως «Χαρτογράφος”

Οι κοινωνίες μας ορίζονται ως «πειθαρχικές». Ο λειτουργισμός του Foucault συμπληρώνεται παρατηρεί ο Deleuze, από μια «σύγχρονη τοπολογία»: η εξουσία είναι τοπική διότι δεν είναι ποτέ σφαιρική, αλλά δεν είναι τοπική ή εντοπίσιμη διότι είναι διάχυτη.


Κοινωνιολογικές προσεγγίσεις της αυτοκτονίας: Η Διαντιδραστική Προσέγγιση του Douglas

Ο Douglas ασκεί κριτική στον Durkheim αναφέροντας πώς αγνοεί τα νοήματα που αποδίδονται στην πράξη, υποθέτοντας πώς η αυτοκτονία έχει ένα «δεδομένο» ή «σταθερό» νόημα. O Douglas σημειώνει, επίσης, πώς τα νοήματα της αυτοκτονίας ενδέχεται να διαφοροποιούνται σημαντικά μεταξύ πολιτισμών.


Zygmunt Bauman | Σπαταλημένες ζωές: Οι απόβλητοι της νεωτερικότητας

Χαλκιάς Παναγιώτης Ο Ζygmunt Bauman είναι γνωστός, δεν χρειάζεται συστάσεις. Το συγκεκριμένο έργο του αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα οπλοστάσια που μπορούν να χρησιμοποιηθούν από…



Φασισμός και Δικτατορία

του Σίμου Ανδρονίδη Το δοκίμιο του Νίκου Πουλαντζά, με τίτλο ‘Φασισμός και Δικτατορία/ Η Τρίτη Διεθνής αντιμέτωπη στον Φασισμό’, διαπερνά τους προσίδιους όρους ανάπτυξης του…


error: Content is protected !!