Δαρβινισμός : Η θεωρία της εξέλιξης

Ο Δαρβινισμός ή Δαρβινική Θεωρία της Εξέλιξης (Εξελικτική) αποτελεί ένα δόγμα της ζωολογίας, με την έννοια ότι καθοδηγεί τις εξελίξεις στην έρευνα του επιστημονικού αυτού κλάδου και είναι μία στέρεα εδραιωμένη και παγιωμένη θεωρία.

Η θεωρία της Εξελικτικής θεμελιώθηκε από τον Κάρολο Δαρβίνο το 1859 με το έργο του Περί της προέλευσης των ειδών μέσω της φυσικής επιλογής. Οι πέντε κύριες θεωρίες του Δαρβινισμού είναι : α) η συνεχής αλλαγή, β) η κοινή καταγωγή, γ) ο πολλαπλασιασμός των ειδών, δ) ο διαβαθμισμός, ε) η φυσική επιλογή.

Σύμφωνα με την θεωρία της συνεχούς αλλαγής ο κόσμος και οι οργανισμοί που ζουν σε αυτόν συνεχώς αλλάζουν. Η τεκμηρίωση αυτής της θεωρίας προέρχεται από τα απολιθώματα τα οποία απορρίπτουν τους ισχυρισμούς της Δημιουργίας για μια πρόσφατη προέλευση όλων των έμβιων όντων. Επιπρόσθετα, οι ιδιότητες των οργανισμών δεν παραμένουν σταθερές διαχρονικά αλλά υφίστανται τροποποιήσεις στον χρόνο από γενιά σε γενιά.

Σύμφωνα με την θεωρία της κοινής καταγωγής όλες οι μορφές της ζωής προέρχονται από ένα κοινό πρόγονο μέσω της διακλάδωσης των εξελικτικών γραμμών. Έτσι, το δέντρο της ζωής αποτελεί την βάση για την ταξινόμηση των ζώων. Εν γένει η ιστορία της ζωής λαμβάνει την μορφή ενός διακλαδιζόμενου δέντρου, το οποίο αποκαλείται δέντρο της ζωής και διαγραμματικά ονομάζεται φυλογένεση.

Η θεωρία του πολλαπλασιασμού των ειδών αναφέρει ότι τα νέα είδη δημιουργούνται με το διαχωρισμό και τη μετατροπή των παλαιότερων ειδών.

Σύμφωνα με τον Δαρβίνο, οι μεγάλες διαφορές στα ανατομικά χαρακτηριστικά που χαρακτηρίζουν τα διαφορετικά είδη προέρχονται από τη συσσώρευση πολλών μικρών σταδιακών αλλαγών κατά τη διάρκεια του γεωλογικού χρόνου γεγονός που θεμελιώνει την θεωρία του διαβαθμισμού. Περιστασιακά οι συγκεκριμένες αλλαγές μπορούν να συμβούν ταχύτατα.

Μία από τις σημαντικότερες θεωρίες του Δαρβίνου είναι αυτή της φυσικής επιλογής. Σύμφωνα με αυτήν την θεωρία, ορισμένα χαρακτηριστικά προσφέρουν στους ιδιοκτήτες τους πλεονεκτήματα για την επιβίωση και την αναπαραγωγή σε σχέση με άλλα άτομα που δεν έχουν αυτά τα χαρακτηριστικά. Για να επιτευχθεί η φυσική επιλογή απαιτείται:

  • Ποικιλομορφία μέσα στο πληθυσμό.
  • Η ποικιλομορφία να είναι κληρονομήσιμη.
  • Οι οργανισμοί με ιδιαίτερη ποικιλομορφία θα δώσουν περισσότερους απογόνους

Επιπρόσθετα ο δαρβινισμός συνδέθηκε και με την έννοια της προσαρμογής.

Η φυσική επιλογή εξηγεί το γιατί οι οργανισμοί είναι κατασκευασμένοι με τέτοιο τρόπο ώστε να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του περιβάλλοντός τους. Η προσαρμογή αποτελεί το αναμενόμενο αποτέλεσμα μιας διαδικασίας η οποία συσσωρεύει τα πιο ευνοϊκά χαρακτηριστικά που παρατηρούνται στον πληθυσμό κατά τη διάρκεια μεγάλων περιόδων του εξελικτικού χρόνου.

Αδιαμφισβήτητα, οι θεωρίες του Δαρβίνου αποτελούν ένα κομβικό σημείο για την επιστημονική έρευνα της ζωολογίας αλλά παράλληλα δέχθηκαν πολλές επιθέσεις κατά καιρούς από ποικίλους διαφωνούντες.

Κατακρίθηκε ως αθεϊστική από την Εκκλησία, καθώς καταργεί την θεολογική θεωρία της προέλευσης του ανθρώπου από τον Θεό. Επίσης, κατακρίθηκε το παρακλάδι του κοινωνικού δαρβινισμού ως αντι-κοινωνικό από τους υπέρμαχους των κοινωνικών δικαιωμάτων. Σύμφωνα με τον κοινωνικό δαρβινισμό οι «καλύτεροι» είναι αυτοί που θα επιβιώσουν από τον έντονο κοινωνικό ανταγωνισμό κάθε εποχής.

Τέλος οι κοινωνικοί οικολόγοι κατηγορούν την υπεραπλούστευση της επεξήγησης  του κοινωνικού δαρβινισμού για την ερμηνεία της οικολογικής κρίσης. Σύμφωνα με τους κοινωνικούς οικολόγους ο υπερπληθυσμός δεν αποτελεί την αιτία για τα επαυξανόμενα περιβαλλοντικά προβλήματα αλλά τα περιβαλλοντικά προβλήματα αποτελούν ουσιαστικά κοινωνικά προβλήματα που πηγάζουν από τις εφαρμοζόμενες πολιτικές.

socialpolicy.gr

Κράτα το

Κράτα το

Διαβάστε Επίσης  Τι είναι η Ριζοσπαστική Κοινωνική Εργασία;

There are no comments

Join the conversation

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*


error: Content is protected !!