Επιλεκτική μηδενική ανοχή: Είναι η Ελλάδα πραγματικά μια δημοκρατία πια;

To παρακάτω άρθρο δημοσιεύτηκε στο ΝEWSTATESMAN απο τον δημοσιογράφο Γιάννη Μπαμπούλια

Μετάφραση: Ελένη Τομπέα

“Η κακοποίηση που υπέστησαν οι τέσσερις νέοι αναρχικοί που συνελήφθησαν για μια ληστεία τράπεζας, στα χέρια της αστυνομίας αποδεικνύει ότι είναι ώρα να ονομάσουμε την κυβέρνηση συνασπισμού στην Ελλάδα αυτό που είναι πραγματικά- μια ακροδεξιά αυταρχική ομάδα.”

Νωρίτερα αυτό το έτος, ο Έλληνας υπουργός Προστασίας του Πολίτη δήλωσε ότι θα αναλάβει πρωτοβουλίες για την αποκατάσταση του νόμου και της τάξης στην πρωτεύουσα της χώρας που έχει πληγεί απο την κρίση. Ο  Νίκος Δένδιας ηγείται της προσπάθειας της κυβέρνησης συνασπισμού να δείξει ότι, ενώ τα δημόσια ταμεία είναι άδεια και οι άνθρωποι βλέπουν την ποιότητα της ζωής τους μειώνεται δραματικά, το κράτος είναι παρόν και μπορεί να τους παρέχει τουλάχιστον ακόμη την αίσθηση της ασφάλειας.

Ο “Ξένιος Δίας” ήταν μία από αυτές τις πρωτοβουλίες, καταστολή των «παράνομων μεταναστών» και η αποτυχία του (από τους 73.100 ανθρώπους που συνελήφθησαν, μόνο 4.352 κατηγορήθηκαν για το οτιδήποτε) ένα μεγάλο πρόβλημα για την κυβέρνηση. Ο κυβερνητικός συνασπισμός  αντιμετωπίζει επίσης κατηγορίες για ανοχή στην όλο και πιο  αυταρχική αστυνομική δύναμη που βασανίζει τους ανθρώπους με “συνεννόηση” της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής, παράλληλα και με το σκάνδαλο  της λίστας Lagarde και δύο πολύ δύσκολες κοινοβουλευτικές ψηφοφορίες.

Η πρώτη ψηφοφορία αφορά  ένα νέο φορολογικό κώδικα που θα βρεί πολλούς Έλληνες ανίκανους να πληρώσουν τη φορολογία τους μέσα στο 2013 και η δεύτερη μια έρευνα σχετικά με τα ονόματα που περιλαμβάνονται στη λίστα Lagarde (ο κατάλογος των περίπου 2.000 πιθανών Ελλήνων φοροφυγάδων με αδήλωτους ελβετικούς λογαριασμούς στην HSBC που δώθηκε από την Christine Lagarde το 2010 στην Ελληνική κυβέρνηση), με τουλάχιστον δύο ανώτερα στελέχη της κυβέρνησης που εμπλέκονται σε μια προσπάθεια να θάψουν τα αρχεία πριν από τη δημοσίευσή τους, πριν από τρεις μήνες.

Δεδομένου ότι η καταστολή της μετανάστευσης δεν λειτούργησε όπως ήλπιζε το υπουργείο, η επόμενη κίνησή τους ήταν να επιτεθούν  σε επαγγέλματα και χώρους που σχετίζονται με το αναρχικό κίνημα. Αυτό δεν θα πρέπει να προκαλεί έκπληξη, δεδομένου ότι είναι ακριβώς αυτές οι πολιτικές θέσεις που έχουν κινητοποιηθεί, συχνά με πολύ υψηλό κόστος, για να οργανώσουν πολλές γειτονιές και να σταθούν εναντίον των νεο-Ναζί συμμοριών που δρουν τώρα στους δρόμους της Αθήνας.

Αλλά ο τρόπος με τον οποίο η ατζέντα αυτή επιδιώκεται έχει αποκαλύψει κάτι περισσότερο: αυτή η κυβέρνηση βλέπει τώρα τους αναρχικούς, καθώς και τον ΣΥΡΙΖΑ, ως  αντιπάλους τους στην πολιτική σκηνή. Με την πάταξη των καταλήψεων, όπως αυτή στη Βίλα Αμαλίας πριν από ένα μήνα, η κυβέρνηση έχει κάνει μια χάρη στη Χρυσή Αυγή- που επιτίθεται σε ανθρώπους ανοιχτά χωρίς συνέπειες – μιας και ήταν ο αναρχικός χώρος που στάθηκε εμπόδιο στις συνεχώς αυξανόμενες δραστηριότητες των νεο-Ναζί. Είναι πλέον γνωστό πως έχουν βαφτίσει τους αναρχικούς ως εργαλεία του ΣΥΡΙΖΑ, ως τρομοκράτες που έχουν την υποστήριξη από το κόμμα της αντιπολίτευσης.

Αλλά είναι η σύλληψη των τεσσάρων νεαρών αναρχικών (ηλικίας μεταξύ 20 και 25) αυτό το Σαββατοκύριακο μετά από μια αποτυχημένη ληστεία τράπεζας που φέρνει πίσω τον πολιτικό χαρακτήρα της ατζέντας Δένδιας και των φασιστικών τάσεων της αστυνομίας. Δύο από τους συλληφθέντες, που καταζητούνταν ήδη ως ύποπτοι της τρομοκρατικής ομάδας “συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς” , συνελήφθησαν στην Κοζάνη ενώ  προσπάθησαν να εγκαταλείψουν την τράπεζα. Μάρτυρες του περιστατικού ισχυρίζονται ότι, όταν συνειδητοποίησαν πως δεν μπορούσαν να διαφύγουν, βγήκαν από το αυτοκίνητο και παραδόθηκαν ειρηνικά. Ωστόσο, οι εικόνες που δημοσιεύθηκαν από την αστυνομία τους δείχνουν να έχουν κακοποιηθεί σε μεγάλο βαθμό με τα πρόσωπά τους πρησμένα, στο σημείο η μητέρα του ενός να μην αναγνώρισε τον γιο της όταν αφέθηκε να τον δει.

Η δική του μαρτυρία δεν αφήνει καμία αμφιβολία ως προς το τι αποκαλύφθηκε. Ισχυρίζεται ότι τους τοποθετήθηκαν κουκούλες ενώ ήταν δεμένοι και τους χτυπούσαν  για ώρες μετά τη σύλληψή τους. Το γεγονός ότι η αστυνομία προσπάθησε ωμά να καλύψει τις μελανιές με photoshop  “για να γίνουν αναγνωρίσιμοι», όπως δήλωσε ο ίδιος ο Δένδιας επισημαίνει την έκταση της κακοποίησης. Η χρήση των βασανιστηρίων απαγορεύεται από το ελληνικό Σύνταγμα και παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα, ενώ παράλληλα υπενθυμίζει στουςΈλληνες την Χούντας των Συνταγματαρχών και τα συστηματικά βασανιστήρια των αντιφρονούντων τους.

Ένα βίντεο που δείχνει την μεταφορά των τεσσάρων δεν αφήνει καμία αμφιβολία ως προς την πολιτική τους θέση. Μπροστά από τις κάμερες, φώναζαν με περιφρόνηση σε μια χώρα που έχει ωθήσει τη νεολαία της στα άκρα με την απάθεια που επικρατεί πλέον στις ζωές μας, κάνοντας μας να  φοβόμστε να χάσουμε τα λίγα πράγματα που μας έχουν απομείνει. “Χάσαμε μόνο μια μάχη, όχι τον πόλεμο” και “Ζήτω η αναρχία”, φώναζαν, όχι στις κάμερες, αλλά και στα πρόσωπα εκείνων που στέκονται από αδράνεια. Ο Δένδιας δεν μπήκε καν στον κόπο να ξεκινήσει μια έρευνα σχετικά με τις συνθήκες υπό τις οποίες βασανίστηκαν παρά δηλώνοντας ότι “δεν υπάρχει καμία επιθυμία να καλύψει κανέναν και τίποτα».

Αλλά αυτό είναι το είδος της πολιτικής γραμμής, που βαδίζει η κυβέρνηση σήμερα. Ισχνή σε επιχειρηματολογία, ισχυρή στην προπαγάνδα, γεμάτη δηλητήριο και εκδίκηση εναντίον όλων όσων αντιτίθενται ολοκληρωτικά στα σχέδιά τους με οποιοδήποτε τρόπο. Ότι τα τέσσερα παιδιά συνελήφθησαν για ένοπλη ληστεία δεν δικαιολογεί τα βασανιστήρια, γιατί αυτό μας φέρνει ένα βήμα μακριά από τη νομιμοποίηση του βασανισμού των δεκαπέντε αντι-φασίστων τον περασμένο Οκτώβριο. Όλα αυτά φοράνε μόνο ένα χρώμα, και αυτό είναι το χρώμα του μίσους εναντίον εκείνων που δεν θα σταθούν υπερ των μελών των ακροδεξιών ομάδων.

Ένας από τους τέσσερις συλληφθέντες ήταν φίλος και παρόν στη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου από αστυνομικό το 2008, που προκάλεσε δύο εβδομάδες αναταραχής στην ελληνική πρωτεύουσα. Η ρεβιζιονιστική στάση που βλέπουμε απο τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αναφέροντας  πως ο Γρηγορόπουλος θα γινόταν τρομοκράτης, είναι ενδεικτική των προθέσεων της παρούσας κυβέρνησης. Είναι καθήκον δικό μας και της Ευρώπης να εκθέσουν και να σταματήσουν να συνεργάζονται με αυτούς που δεν θα διστάσουν να αγνοήσουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, θα αρνηθούν να μεταρρυθμίσουν μια καθαρά φασιστική αστυνομία και οι οποίοι δεν βλέπουν ρατσιστικά κίνητρα όταν υποστηρικτές της Χρυσής Αυγής δολοφονούν μετανάστες στο δρόμο.

Είναι καιρός να ζητήσει παραίτηση ο Νίκος Δένδιας και κάθε ομοϊδεάτης μέλος του υπουργικού συμβουλίου. Αν δεν θέλουμε να δούμε περισσότερα παιδιά να βράζουν με θυμό, να παίρνουν τα όπλα εναντίον ενός συστήματος που προτίθεται να τα μετατρέψει σε άβουλα όντα που δουλεύουν για ξεροκόμματα, βασανίζοντας τα όταν αρνούνται να συμμορφωθούν, τότε ήρθε η ώρα να μιλήσουμε και να αποκαλέσουμε την κυβέρνηση αυτό που είναι πραγματικά: μια αυταρχική ακροδεξιά ομάδα , ντυμένη με το λεπτό πέπλο του φιλοευρωπαϊκού φιλελευθερισμού. Η άρνηση να την αναγνωρίσει κάποιος οτιδήποτε άλλο εκτός απο αυτό, είναι μια υποχρέωση για κάθε έναν από εμάς.

newstatesman.com

Διαβάστε Επίσης  Διεθνής Ημέρα Μαιών 2020

There is one comment

Join the conversation

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*


error: Content is protected !!