Οι Αγορές Κρίνουν Σωστά τη Φερεγγυότητα των Κρατών;

debt-197483_960x340Σύμφωνα με όσους πιστεύουν στην αποτελεσματικότητα των χρηματοοικονομικών αγορών, οι παράγοντες της αγοράς λαμβάνουν υπόψη την αντικειμενική δημοσιονομική κατάσταση για να υπολογίσουν τους κινδύνους που συνεπάγεται η εγγραφή τους σε ένα κρατικό δάνειο. Ας πάρουμε την περίπτωση του ελληνικού χρέους: οι παράγοντες της αγοράς και όσοι παίρνουν τις σχετικές αποφάσεις κρίνουν την κατάσταση με μόνο κριτήριο τις χρηματοοικονομικές εκτιμήσεις.

Έτσι, μιας και το επιτόκιο που απαιτείται από την Ελλάδα αυξήθηκε παραπάνω από 10%, όλοι συμπεραίνουν ότι ο κίνδυνος χρεοκοπίας επίκειται: εφόσον οι επενδυτές απαιτούν ένα τόσο μεγάλο ασφάλιστρο κινδύνου, τότε ο κίνδυνος πρέπει να είναι ιδιαίτερα υψηλός.

Να που έγκειται το χοντρό λάθος. Πρέπει να κατανοήσουμε την αληθινή φύση της χρηματοοικονομικής αγοράς που δεν είναι καθόλου αποτελεσματική και που παράγει συχνότατα τιμές εντελώς αποσυνδεδεμένες από τα θεμελιώδη οικονομικά μεγέθη. Σ’ αυτές τις συνθήκες είναι παράλογο να στηριζόμαστε αποκλειστικά και μόνο στις χρηματοοικονομικές εκτιμήσεις για να κρίνουμε μια κατάσταση. Η εκτίμηση της αξίας ενός χρηματοοικονομικού τίτλου δεν μετράται με αντικειμενικούς, ακριβείς και αδιαφιλονίκητους όρους, όπως π.χ. μετράται το βάρος ενός πράγματος. Ο χρηματοοικονομικός τίτλος είναι ένα δικαίωμα επί μελλοντικών εισοδημάτων: για να αποτιμηθεί, πρέπει να προβλεφθεί τι θα συμβεί στο μέλλον.

Πρόκειται δηλαδή για υπόθεση, όχι για αντικειμενική μέτρηση, εφόσον στη χρονική στιγμή t το μέλλον δεν είναι προκαθορισμένο. Ούτε στα dealing rooms μπορεί κανείς να είναι βέβαιος για το πώς θα διαμορφωθεί. Μια χρηματοοικονομική τιμή απορρέει από μια υπόθεση, μια πεποίθηση, ένα στοίχημα για το μέλλον: τίποτα όμως δεν εξασφαλίζει ότι η υπόθεση των αγορών είναι ανώτερη και πιο σίγουρη από άλλες υποθέσεις.

Προπάντων, η χρηματοοικονομική αποτίμηση δεν είναι καθόλου ουδέτερη: επηρεάζει το αντικείμενο που μετράται, δεσμεύει και χτίζει το μέλλον που φαντάζεται και “προβλέπει”. Έτσι, οι CRA, οι οίκοι αξιολόγησης, συμβάλλουν κατά πολύ στον καθορισμό των επιτοκίων στις αγορές ομολογιακών δανείων μέσω μιας βαθμολογίας η οποία είναι πέρα για πέρα υποκειμενική, ακόμη και ιδιοτελής, επιδιώκοντας την αστάθεια.

Η αστάθεια προσφέρει γόνιμο έδαφος στην κερδοσκοπία. Όταν λοιπόν οι οίκοι αξιολόγησης υποβαθμίζουν μια χώρα, οι αγορές απαιτούν υψηλότερα επιτόκια για να δεχθούν να αποκτήσουν τίτλους του δημόσιου χρέους αυτής της χώρας, και παράλληλα αυξάνουν τον κίνδυνο χρεοκοπίας τον οποίο οι ίδιες έχουν προαναγγείλει.

_____

Πηγή: Μανιφέστο των Ανήσυχων Οικονομολόγων – Με πρωτοβουλία των Philippe Askenazy, Thomas Coutrot, Andre Orlean, Henri Sterdyniak, Κρίση και χρέη στην Ευρώπη: 10 μύθοι και 22 μέτρα που προτείνουμε για να βγούμε από το αδιεξόδο, Μετάφραση Σώτη Τριανταφύλλου, Εκδόσεις Πόλις, σελ. 23-25

Διαβάστε Επίσης  Οι άδειες διαμονής σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης

There is one comment

Join the conversation

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*


error: Content is protected !!