Η κοινωνική πολιτική ως προαπαιτούμενο της συνεκτικής βιώσιμης ανάπτυξης

Author(s): Ilcheong Yi*

Μετάφραση / Απόδοση: Ντούνης Ανδρέας

Η Ατζέντα 2030 για την Βιώσιμη Ανάπτυξη είναι ευρέως γνωστή ως μία σειρά 17 Σκοπών και 169 Στόχων, αν και είναι αξιοσημείωτα “σιωπηλή” σχετικά με τους τρόπους που αυτοί θα επιτευχθούν. Ένα πράγμα είναι βέβαιο: η επίτευξη κάθε Σκοπού και Στόχου θα συμπεριλάβει τη δική της διακριτή δέσμη μεταξύ διαφορετικών ιδεών, θεσμών, πολιτικών και δρώντων/ φορέων. Μία στρατηγική η οποία θα αναγνωρίζει την αλληλεξάρτηση και τις διασυνδέσεις μεταξύ των Στόχων και θα ενσωματώνει πολιτικές ώστε να εκπληρωθούν οι κοινωνικές, οικονομικές και περιβαλλοντικές πτυχές της βιώσιμης ανάπτυξης θα πρέπει να αποτελέσει κεντρικό άξονα της προσέγγισης της αναπτυξιακής κοινότητας για τα επόμενα 14 έτη.

 Η κοινωνική πολιτική, μία συλλογική παρέμβαση στην οικονομία που στοχεύει στην βελτίωση της πρόσβασης σε επαρκείς και ασφαλείς συνθήκες διαβίωσης, εισοδήματος και κοινωνικών υπηρεσιών, μπορεί να αποτελέσει μία κρίσιμη θεμέλια λίθο ώστε να δημιουργηθεί μία συνεκτική στρατηγική για την βιώσιμη ανάπτυξη καθώς αποτελεί θεμελιωδώς μία “διατομεακή πρακτική”.

Οι πολλαπλές λειτουργίες της οδηγούν στον συγκερασμό οικονομικών και κοινωνικών λειτουργιών:

α) η παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών

β) η προστασία από τον φόβο και την ανάγκη

γ) η φροντίδα για τους ευάλωτους ανθρώπους και τους εξαρτώμενους ανθρώπους

δ) αναδιανομή πλούτου και εισοδήματος και

ε) κοινωνική συνοχή,

 

στοιχεία που είναι όλα κρίσιμα για την επίτευξη του κόσμου που όλοι μας επιθυμούμε.

Διαβάστε Επίσης  Ο αστυνομικός στη Μινεάπολη πρέπει να λογοδοτήσει για τη χρήση θανατηφόρας βίας

==> Καινοτομία για ριζική αλλαγή; 

Ιστορικά, οι κοινωνικές πολιτικές ήταν πάντα το αποτέλεσμα των ανταγωνιστικών αξιών, αρχών και πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων. Είτε σε ανεπτυγμένες είτε σε αναπτυσσόμενες χώρες, οι πολιτικές αλλάζουν καθώς τα συμφέροντα αυτά είναι ανταγωνιστικά, συγκρούονται και συμβιβάζονται μεταξύ τους αναφορικά με την φύση και τις μορφές της παραγωγής, της προστασίας, της φροντίδας, της αναδιανομής και της κοινωνικής συνοχής.

Οι καινοτομίες, είτε σε έννοιες, γνώση, πολιτικές, διαδικασίες ή τεχνολογία,  είναι αυτό που χρειάζεται ώστε να αποτελέσουν καταλύτης για την αλλαγή και φορείς νέων τάσεων στην κοινωνική πολιτική. Παρά τις φιλοδοξίες και τους αντίστοιχους ισχυρισμούς, όμως, δεν οδηγούν όλες οι καινοτομίες σε ριζικές αλλαγές (μετασχηματισμούς) υπό την έννοια των θεμελιωδών αλλαγών στις κοινωνικές σχέσεις και θεσμούς ώστε να τους καταστήσουν περισσότερο ενταξιακούς και ισόνομους, καθώς και για την αναδιανομή και την εκ νέου εξισορρόπηση της ισχύος και των οικονομικών πόρων. Επίσης, ορισμένες καινοτομίες μπορεί να είναι αρχικώς μετασχηματιστικές, αλλά εν συνεχεία γεννούν εμπόδια στην ενταξιακή και βιώσιμη ανάπτυξη, ή αντιστρόφως.

Η Ατζέντα 2030 εστιάζει στην ανάγκη μετασχηματιστικής αλλαγής με σκοπό να επιτευχθούν οι στόχοι της Βιώσιμης Ανάπτυξης – SDGs. Για να μπορέσει η αναπτυξιακή κοινότητα να καταστήσει πραγματικότητα αυτή την αλλαγή μέσω ενός ενταξιακού τρόπου, αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που θα πρέπει να θέσουμε:

  • Ποιές κοινωνικές πολιτικές διαθέτουμε επί του παρόντος; 
  • Ποιές καινοτομίες μπορούν να αναγνωριστούν;
  • Πώς αυτές σχηματοποιούν τις σχέσεις μεταξύ των πολλαπλών λειτουργιών της κοινωνικής πολιτικής; 
  • Ποιά μπορεί να είναι η συνεισφορά τους στη συνεκτική στρατηγική για βιώσιμη ανάπτυξη και τελικώς προς την επίτευξη των Στόχων για την Βιώσιμη Ανάπτυξη – SDGs;
  • Ποιές κοινωνικές πολιτικές μπορούν να μετασχηματίσουν αυτόν τον κόσμο σε έναν πιο ενταξιακό, δημοκρατικό και βιώσιμο κόσμο;
Διαβάστε Επίσης  Βασίλης Δημάκης - Η γνώση είναι δικαίωμα | Σύλλογος ΔΕΠ Παντείου

==> Θέτοντας τα σωστά ερωτήματα – και παρέχοντας απαντήσεις που θεμελιώνονται στην τεκμηριωμένη έρευνα

Ορισμένα από τα ερωτήματα αυτά απαντώνται μέσα από το Κεφάλαιο Περί Κοινωνικής Πολιτικής της πρόσφατης Βασικής Έκθεσης (Flagship Report) του UNRISD, η οποία βασίζεται σε ευρεία παρελθοντική και τρέχουσα έρευνα. Εξετάζει ποιές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις έχουν λάβει χώρα στην κοινωνική πολιτική σε τοπικό, εθνικό, περιφερειακό και διεθνές επίπεδο από την δεκαετία του ’90, και αναγνωρίζει ορισμένες καινοτομίες και νέες τάσεις στις κοινωνικές πολιτικές που συμπλέουν με την μετασχηματιστική αλλαγή.

Περιλαμβάνουν επίσης την αυξανόμενη τάση προς τις καθολικές κοινωνικές πολιτικές και παροχές (universalization), την ένταξη των εργαλείων πολιτικής μεταξύ των κοινωνικών, οικονομικών και περιβαλλοντικών πτυχών της ανάπτυξης, τις ενταξιακές μορφές συμμετοχής στον σχεδιασμό της κοινωνικής πολιτικής και στην εφαρμογή της, νέες μορφές συνεργασίας για την παροχή κοινωνικών υπηρεσιών, και την ανάδυση ενταξιακών μορφών παγκόσμιας και περιφερειακής κοινωνικής πολιτικής.

 

*ABOUT THE AUTHOR
Ilcheong Yi is Research Coordinator at UNRISD.

 

http://www.unrisd.org/flagshipblog-yi

socialpolicy.gr

There is one comment

Join the conversation

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*


error: Content is protected !!