Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας 2016

 

Ο φετινός εορτασμός της Διεθνούς Ημέρας για την Εξάλειψη της Φτώχειας (IDEP) έχει έμφαση στο θέμα  “Η μετάβαση από την ταπείνωση και τον αποκλεισμό στη Συμμετοχή: Τερματισμός της φτώχειας σε όλες τις μορφές της”.

Ο Στόχος των Ηνωμένων Εθνών για “εξάλειψη της φτώχειας σε όλες τις μορφές και παντού” που αφορά την Βιώσιμη Ανάπτυξη, αναγνωρίζει ρητά ότι η φτώχεια δεν είναι αποτέλεσμα μόνο της έλλειψης ενός στοιχείου, αλλά είναι το αποτέλεσμα πολλών διαφορετικών και αλληλένδετων παραγόντων που επηρεάζουν τις ζωές των ανθρώπων που ζουν σε συνθήκες φτώχειας.

Αυτό σημαίνει ότι η φτώχεια θα πρέπει να αναγνωρίζεται πέρα από την έλλειψη εισοδήματος ή την έλλειψη των απαραίτητων για την υλική ευημερία – όπως τροφή, στέγαση, γη, και άλλα περιουσιακά στοιχεία – προκειμένου να κατανοείται πλήρως σε όλες της τις διαστάσεις.

Το θέμα της Διεθνούς Ημέρας για φέτος – που επιλέχθηκε σε διαβούλευση με ακτιβιστές, την κοινωνία των πολιτών και μη κυβερνητικών οργανώσεων – αναδεικνύει πόσο σημαντική είναι η αναγνώριση και η αντιμετώπιση της ταπείνωσης και του αποκλεισμού που υπομένουν πολλοί άνθρωποι που ζουν σε συνθήκες φτώχειας.

Η ταπείνωση είναι διάχυτη μεταξύ των αστέγων και των ατόμων που ζουν σε συνθήκες φτώχειας. Είναι μια αρνητική εμπειρία, διαπροσωπική στη φύση της. Ενώ η ντροπή είναι το αποτέλεσμα μιας προσωπικής κρίσης που αφορά την αποτυχία, η ταπείνωση τείνει να εμπλέξει την πεποίθηση του ατόμου πως αυτός ή αυτή δεν αξίζει την μεταχείριση που λαμβάνει.

Η ταπείνωση συνδέεται με την «αίσθηση» ή την κατάσταση μειωμένης αξιοπρέπειας ή υπερηφάνειας ή / και την αίσθηση πως το άτομο είναι το ασθενέστερο ή λιγότερο σημαντικό μέρος μιας άνισης σχέσης εξουσίας. Όταν οι άνθρωποι που ζουν σε συνθήκες φτώχειας αντιλαμβάνονται ότι αντιμετωπίζονται με υποτιμητικό ή μειωτικό τρόπο, αυτό οδηγεί σε αισθήματα μειωμένης αυτοεκτίμησης ή απώλειας της υπερηφάνειας.

Συχνά,  ταπεινωτικά επεισόδια ή εμπειρίες περιέχουν στοιχεία λεκτικών και σωματικών ενεργειών. Συχνά, τα «βλέμματα» που απευθύνονται προς άτομα που ζουν σε συνθήκες φτώχειας, γίνονται αντιληπτά από αυτούς ως επικριτικά, δημιουργώντας αισθήματα ταπείνωσης. Άτομα που ζουν σε συνθήκες φτώχειας είναι επίσης εκτεθειμένα στη γελοιοποίηση. Αισθάνονται ταπεινωμένα που βρίσκονται σε τέτοια θέση και αναγκάζονται να «ζητιανεύουν» για βοήθεια ή πρέπει να υπομένουν αγενή, μειωτική, συγκαταβατική ή επικριτική συμπεριφορά εκ μέρους του προσωπικού γραφείων κοινωνικής πρόνοιας.

Η ταπείνωση μπορεί να οδηγήσει σε απόλυτη στέρηση, διότι συχνά τα άτομα που αισθάνονται ταπεινωμένα ντρέπονται να εμφανιστούν δημόσια και, ως εκ τούτου, αποκλείονται κοινωνικά όταν δεν είναι σε θέση να συμμετέχουν στη ζωή της κοινότητας. Τέτοια κοινωνική απομόνωση και αποκλεισμός μπορεί να οδηγήσουν σε άλλες στερήσεις και περιορισμό άλλων ελευθεριών. Για παράδειγμα, η απομόνωση μπορεί να αποκλείσει έναν άνθρωπο από ευκαιρίες απασχόλησης, το οποίο στη συνέχεια μπορεί με τη σειρά του να οδηγήσει σε αποστέρηση αγοράς τροφίμων. Όταν οι άνθρωποι που ζουν σε συνθήκες φτώχειας αισθάνονται διακρίσεις ή φοβούνται καταχρηστική μεταχείριση στο πλαίσιο του συστήματος υγείας, μπορεί να αποφεύγουν να επιδιώκουν την ιατρική φροντίδα που χρειάζονται, με αποτέλεσμα αποστέρηση στην υγεία τους.

“Το χειρότερο πράγμα που αντιμετωπίζει κανείς όταν ζει σε συνθήκες ακραίας φτώχειας είναι η περιφρόνηση, ότι σε μεταχειρίζονται σαν να είσαι άχρηστος, ότι σε κοιτάζουν με αηδία και φόβο και ότι σε αντιμετωπίζουν ακόμη και σαν εχθρό. Εμείς και τα παιδιά μας το βιώνουμε αυτό κάθε μέρα, και αυτό μας πονάει, μας ταπεινώνει και μας κάνει να ζούμε με φόβο και με ντροπή. ” Edilberta Béjar, Ακτιβίστρια από το Περού

Όταν οι άνθρωποι μιλούν για τις εμπειρίες τους ζώντας με τις συνθήκες φτώχειας, αποκαλύπτουν αυτές τις σημαντικές ψυχολογικές πτυχές της φτώχειας. Οι άνθρωποι που ζουν σε συνθήκες φτώχειας έχουν πλήρη επίγνωση της έλλειψης της δύναμης, της “φωνής” και της ανεξαρτησίας, γεγονός που τους καθιστά ευάλωτους στην εκμετάλλευση, τις διακρίσεις και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Η φτώχεια τους καθιστά ευάλωτους στην αναξιοπρέπεια, την αγένεια, την ταπείνωση, και την απάνθρωπη μεταχείριση από τους ανθρώπους που εργάζονται στα θεσμικά όργανα και τους οργανισμούς από τους οποίους ζητούν βοήθεια. Οι άνθρωποι που ζουν σε συνθήκες φτώχειας υποφέρουν επίσης από τον “πόνο” της αδυναμίας για πλήρη συμμετοχή στη ζωή της κοινότητας, κάτι το οποίο οδηγεί σε μια διάλυση των κοινωνικών σχέσεων.

Ως εκ τούτου, προκειμένου να κατανοήσουμε πλήρως τη φτώχεια σε όλες τις διαστάσεις της, οι φορείς χάραξης πολιτικής πρέπει να επικεντρωθούν σε βασικές μη υλικές πτυχές της φτώχειας, όπως είναι η ντροπή, η ταπείνωση και ο κοινωνικός αποκλεισμός – που επηρεάζουν τη ζωή των ανθρώπων και την ανθρώπινη αξιοπρέπειά τους.

Τα βελτιωμένα στοιχεία, συμπεριλαμβανομένων των καλύτερων δεικτών, είναι αναγκαία, επειδή η μέτρηση και η κατανόηση της φτώχειας με ένα πολυδιάστατο τρόπο εμπλουτίζει την κατανόηση της και καθιστούν εφικτές περισσότερο αποτελεσματικές στρατηγικές και πολιτικές για την αντιμετώπιση της σε όλες τις μορφές της.

Η αποτελεσματική και ουσιαστική συμμετοχή δεν αποτελεί μονάχα δικαίωμα του κάθε ατόμου και ομάδας ώστε να συμμετάσχουν στις δημόσιες υποθέσεις, αλλά προωθεί επίσης την κοινωνική ένταξη και διασφαλίζει ότι οι πολιτικές για την καταπολέμηση της φτώχειας είναι βιώσιμες σε όλες τις μορφές της, και σέβονται τις πραγματικές ανάγκες και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια των ανθρώπων που βρίσκονται σε συνθήκες φτώχειας.

Πηγή: un.org

socialpolicy.gr

Διαβάστε Επίσης  Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζητά ισχυρότερα μέτρα για την καταπολέμηση της περιθωριοποίησης των Ρομά

Be the first to comment on "Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας 2016"

Leave a comment

Your email address will not be published.


*


error: Content is protected !!