Καμπάνια του Κέντρου Διοτίμα | Το δικό μου μήνυμα για την ένταξη

Ποιες είναι οι ανάγκες των επιζωσών έμφυλης βίας που έχουν εγκαταλείψει τη χώρα τους και βρίσκονται στην Ελλάδα; Τι τους λείπει; Πόσο δυσκολεύονται στην καθημερινότητα τους;

Έξι γυναίκες από τις ομάδες ενδυνάμωσης του Κέντρου Διοτίμα κατέγραψαν τις συνθήκες ζωής τους, μίλησαν για την επιθυμία τους να ενταχθούν στην ελληνική κοινωνία, οι ίδιες και τα παιδιά τους.

Με τις λέξεις τους το Κέντρο Διοτίμα δημιούργησε την ψηφιακή καμπάνια «Το δικό μου μήνυμα για την ένταξη», την εικαστική επιμέλεια της οποίας είχε η Δέσποινα Τερζοπούλου. Η καμπάνια δημοσιοποιήθηκε την Παγκόσμια Ημέρα Πρόσφυγα 2020.

 

Ιστορίες δύναμης

«Όλα ξεκίνησαν το φθινόπωρο του 2019» εξηγεί η Νατάσα Κεφαλληνού, υπεύθυνη επικοινωνίας του Κέντρου Διοτίμα. «Δουλέψαμε με τη γαλλόφωνη ομάδα ενδυνάμωσης, μια πολύ δυναμική και δεμένη ομάδα. Οκτώ ή και περισσότερες γυναίκες συναντιόμασταν μια φορά τον μήνα, για ένα εξάμηνο».

«Οι γυναίκες ενθαρρύνθηκαν να μιλήσουν για τη ζωή τους στην Ελλάδα και να χαρτογραφήσουν τις ανάγκες τους, καταγράφοντάς τες. Στόχος μας ήταν να ακουστεί η δική τους φωνή.  Πολλές λευκές κόλλες γέμισαν με δύσκολες, λυπητερές ιστορίες, αλλά και ιστορίες δύναμης».

 

Στο ερώτημα τι χρειάζονται για να ενταχθούν στην ελληνική κοινωνία οι περισσότερες αναφέρθηκαν στην έλλειψη στέγης, την οικονομική και υλική αποστέρηση, τα νομιμοποιητικά έγγραφα, τη γλώσσα, την επιθυμία τους να σπουδάσουν, να δουλέψουν, να ζήσουν σε μια κοινωνία χωρίς βία και ρατσισμό.

«Θέλω να κάνω οικογενειακή επανένωση. Τα παιδιά μου είναι στο Κονγκό. Μου λείπουν πολύ». «Θέλω να με σέβονται και να μην κοιτάνε το χρώμα του δέρματος μου».

«Θέλω χαρτιά. Θέλω να έχω μια ταυτότητα». «Έχω ανάγκη από σπίτι.  Είμαι στην Ελλάδα πάνω από έναν χρόνο μαζί με το μωρό μου. Αν και έλαβα καθεστώς πρόσφυγα, παραμένω άστεγη». Αυτά είναι μερικά από τα μηνύματα τους, που απομονώθηκαν μέσα από τις πολυσέλιδες αφηγήσεις τους.

«Όταν ολοκληρώσαμε ένιωσα ότι, παρά το τραύμα της έμφυλης βίας και της προσφυγιάς που κουβαλούσαν, αυτές ήταν που με ενδυνάμωσαν» λέει η Νατάσα.

Τη διαδικασία της συγγραφής ακολούθησε ένα δημιουργικό εργαστήρι. Εκεί οι γυναίκες έφτιαξαν  χρωματιστές πικέτες με τα μηνύματα τους, στα γαλλικά και τα ελληνικά. Μάλιστα κρατώντας τις πικέτες τους υπερήφανα, διαδηλώσαμε μαζί στις 8 Μάρτη, την Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα των Γυναικών.

Καταθέτοντας την ιστορία μπροστά σε κοινό

Η δουλειά που έγινε με την ομάδα όλους αυτούς τους μήνες παρουσιάστηκε στην εκδήλωση ‘’Sharing Experiences from the Field’’, που υλοποιήθηκε υπό την αιγίδα της Ολλανδικής Πρεσβείας σε συνεργασία με το Κέντρο Διοτίμα και τις οργανώσεις: Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού, Human Rights 360, Melissa Network, Zaatar – non-profit organization.

Εκεί, τέσσερις γυναίκες από την ομάδα διάβασαν τα κείμενα τους, μια μάλιστα στα ελληνικά. Οι τοποθετήσεις τους προκάλεσαν αίσθηση, ενώ η πρέσβειρα της Ολλανδίας τους απεύθυνε ερωτήσεις.  Ακολούθησαν εκπρόσωποι άλλων φορέων όπως και άλλες ωφελούμενες/οι, που κατέθεσαν τη δική τους εμπειρία, με στόχο την ευαισθητοποίηση γύρω από τα ανθρώπινα δικαιώματα και την έμφυλη βία.

Η εκδήλωση υλοποιήθηκε την Τρίτη 10 Δεκεμβρίου 2019, στο φιλόξενο χώρο της Μέλισσας, με αφορμή την Ημέρα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (10/12) και την ολοκλήρωση της καμπάνιας «16 ημέρες ακτιβισμού ενάντια στη έμφυλη βία» (25/11-10/12).

 

diotima.org.gr

 

Διαβάστε Επίσης  Πρόσκληση στον Κύκλο Εργαστηρίων URBANA.URBANO

Be the first to comment on "Καμπάνια του Κέντρου Διοτίμα | Το δικό μου μήνυμα για την ένταξη"

Leave a comment

Your email address will not be published.


*


error: Content is protected !!