εγκληματολογία

Γιατί η έρευνα σχετικά με την κατοχή όπλων χρειάζεται τους κοινωνιολόγους και το αντίθετο

Η συνεισφορά της Jennifer Carlson στη σειρά συζητήσεων “Κατανοώντας την ένοπλη βία” αφορά τους λόγους για τους οποίους είναι απαραίτητη η μελέτη της ένοπλης βίας για το ευρύ πεδίο των αναλύσεων των κοινωνικών επιστημών και η εργασία προς το ερώτημα της ένοπλης βίας καθώς και πως το ζήτημα καθεαυτό μπορεί να διευρύνει έννοιες των κοινωνικών επιστημών και ερευνητικά ερωτήματα.


Η «Τέχνη του Δρόμου» ως Φθορά Ξένης Ιδιοκτησίας σύμφωνα με το Ελληνικό Ποινικό Δίκαιο

Στο επίκεντρο του διαρκώς εξελισσόμενου διαλόγου με θέμα τη λεγόμενη «τέχνη του δρόμου», αλλιώς “street art”, εντοπίζονται συχνά ερωτήματα που αφορούν στο χαρακτήρα του συγκεκριμένου φαινομένου ως μορφής τέχνης ή ως βανδαλισμού.


Νομική προσέγγιση της Street Art – Τέχνης του δρόμου

Η «Τέχνη του δρόμου» και πιο συγκεκριμένα η “street art” αποτελεί κομμάτι της κοινωνικής, πολιτικής, καλλιτεχνικής αλλά και νομικής συνείδησης των εμπλεκομένων, καθώς οι προεκτάσεις της συγκεκριμένης μορφής εκδήλωσης συμπεριφοράς επιδρά σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινότητας μιας ζωντανής πόλης.


Ιστορική Αναδρομή Της “Street Art” (Συνέχεια Του Α’ Μέρους Της Β’ Ενότητας)

Εννοιολογική προσέγγιση του “Graffiti” και της “Street Art”: Τόσο το Graffiti όσο και η Street Art συνεχίζουν μέχρι και σήμερα να προβληματίζουν επιστήμονες θεωρητικούς, ειδικά σε παγκόσμιο επίπεδο, και κοινό, να μην υπόκεινται σε ταξινομήσεις και να εξαπλώνονται γοργά.


Ιστορική Αναδρομή Της “Street Art” – Α΄ Μέρος: Φαινομενολογία Του “Graffiti”

Οι εγκληματολογικές προσεγγίσεις του ηθικού πανικού, των σπασμένων παραθύρων και της θεωρίας της μίμησης δεν επαρκούν πλέον για να επεξηγήσουμε αυτό το φαινόμενο. Χρειάζεται μία νέα οπτική για τη “Street Art” από την επίσημη και ανεπίσημη κοινωνική αντίδραση, η οποία εντοπίζεται καλύτερα στην αλληλεπίδραση των ανθρώπων, στην καθημερινότητα, στη θεωρία της δυναμικής κοινωνικής επίδρασης και ευρύτερα, στα νοήματα που εκείνη φέρει κωδικοποιημένα προς τα έξω.


Θεωρητικές τάσεις στη Θυματολογία

Η θυματολογία που συμβάλλει στην κατανόηση των διαδικασιών της θυματοποίησης είναι η Κριτική Θυματολογία. Η τελευταία εξετάζει «τη διαδικασία του ετικετταρίσματος των θυμάτων» και την «καθημερινή κοινωνική διαδικασία του προσδιορισμού και της ονοματολογίας των θυματοποιητικών γεγονότων (“victimizing events”)»


Μερικοί θεωρητικοί ορισμοί του ηλεκτρονικού οικονομικού εγκλήματος και σχετικές εμπειρικές έρευνες

Εκείνος που εισήγαγε για τα κοινωνικά, πολιτικά, ιδεολογικά δεδομένα της εποχής του τη νέα διάσταση της οικονομικής εγκληματικότητας, ήταν ο Sutherland (1883 – 1950) με την «προσωποπαγή» θεωρία που ανέπτυξε για τους επιχειρηματίες εγκληματίες, θεωρία που έστρεψε το ενδιαφέρον, τα βλέμματα των συναδέλφων του και της κοινής γνώμης προς αυτήν την κατεύθυνση, στην ομιλία του στις 27 Δεκεμβρίου 1939.


«Εγκλήματα κατά της ζωής, παιδιά και ΜΜΕ: προβληματισμοί και προκλήσεις»

Λίγα λόγια για τη συζήτηση | Το Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος οργανώνει Στρογγυλό Τραπέζι για την ευαισθητοποίηση του κοινού και την ενημέρωση των ειδικών/ενδιαφερομένων σε θέματα εγκληματολογικού ενδιαφέροντος, με έμφαση στην προστασία της ανηλικότητας και στην καταπολέμηση του «στιγματιστικού λόγου» των ΜΜΕ.


Δράστης και Ηθική

Υπό την οπτική του συναινετικού πλαισίου, κατά τον Garofalo, «πραγματικό έγκλημα είναι η βλαβερή πράξη που καταστρέφει το υπάρχον σε μια δεδομένη κοινωνία κοινό ηθικό συναίσθημα της φιλαλληλίας», και κατά τον Durkheim, το έγκλημα «αποτελεί προσβολή των ισχυρών συναισθημάτων της συλλογικής συνείδησης».


Κοινωνική Αντίδραση: Αντιμετώπιση του Δράστη από τον ανεπίσημο κοινωνικό έλεγχο – τρόποι ανάδειξης τιμωρητικότητας ή επανένταξής του από την κοινή γνώμη

Το 2009 γράφτηκε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο από τον Shadd Maruna και την Anna King με θέμα την ανεπίσημη κοινωνική αντίδραση προς τον εγκληματία και μάλιστα διαμέσου μιας έρευνας που πραγματοποιήθηκε το 2001 σε πόλεις της Μ. Βρετανίας.


Ο ρόλος των ερευνών θυματοποίησης σε συνάρτηση με τις ανάγκες του θύματος εγκληματικής πράξης

Στο παρόν άρθρο θα εξεταστεί ο ρόλος των ερευνών θυματοποίησης σε συνάρτηση με τις ανάγκες του θύματος εγκληματικής πράξης για παροχή υπηρεσιών από το σύστημα απονομής ποινικής δικαιοσύνης.


Folk Devils and Moral Panics: Οι «Ηθικοί Πανικοί» και η Επίδραση των ΜΜΕ στην Κοινωνική Σύλληψη της Παραβατικότητας

Ο Cohen αναγνωρίζει στους ηθικούς πανικούς 4 παράγοντες: τα ΜΜΕ, τους “εργολάβους της ηθικής”, τον επίσημο κοινωνικό έλεγχο και τέλος την ίδια την κοινωνία


Τα ανθρώπινα δικαιώματα ως βασικός άξονας της Επιστήμης της Εγκληματολογίας

Επειδή ακριβώς το έγκλημα συνιστά παραβίαση ιδιωτικού χώρου και άλλο τόσο ηθική όσο και υλική προσβολή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για τον ίδιο τον δράστη και για το θύμα αλλά και για την κοινωνική ζωή όλων των ανθρώπων, την κοινωνία ολόκληρη, αυτοί οι δύο κλάδοι μελέτης (Εγκληματολογία και Ανθρώπινα Δικαιώματα) συναντώνται, κυρίως, στο χώρο της προανακριτικής και κύριας ανακριτικής διαδικασίας αλλά και της πρόληψης, αντιμετώπισης του εγκλήματος (αντεγκληματική πολιτική).


Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών Εγκληματολογία: Ακαδημαϊκό Έτος 2018-2019

Σκοπός του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών «Εγκληματολογία» του Τμήματος Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου είναι η μελέτη των κύριων μορφών εγκληματικότητας και της εξέλιξής τους στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και διεθνώς.


Ο Emile Durkheim για την ποινική εξέλιξη των κοινωνιών

Για τον Γάλλο Κοινωνιολόγο, θεσμοί όπως το ποινικό σύστημα, η θρησκεία, το κράτος είναι δημιουργήματα «ατομικών συνειδήσεων» των ανθρώπων που ζουν στις κοινωνίες μέσα στις οποίες αναπτύσσονται (συμβολικά: τα άτομα εκπροσωπούν τις κοινωνίες τους ιστορικά) λόγω του «καταμερισμού της εργασίας».



Η επιρροή των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας κατά την Ποινική Διαδικασία

Επιπρόσθετα προβλήματα από την προβολή της ποινικής διαδικασίας από τα ΜΜΕ είναι η επιλεκτικότητα των αποσπασμάτων δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση στην προσαγωγή των κατηγορουμένων για ανάκριση ή στην είσοδο και την έξοδό τους (από) στο δικαστήριο κατά τις οποίες οι δημοσιογράφοι επιδιώκουν να συλλέξουν πληροφορίες από τους εμπλεκομένους με οποιοδήποτε μέσο θέτοντας σε κίνδυνο την αξιοπιστία του Συστήματος Απονομής Ποινικής Δικαιοσύνης.


Οι παρεχόμενες υπηρεσίες προς το θύμα εγκληματικής πράξης έως το 2015: ο ρόλος των κυριότερων Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (Μ.Κ.Ο)

Ο ρόλος των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (Μ.Κ.Ο) είναι κομβικός κατά τη διάρκεια της ποινικής διαδικασίας και μετά από αυτή, στην παροχή δωρεάν, ως επί των πλείστων, υπηρεσιών προς τα θύματα εγκληματικών πράξεων.


Τα δικαιώματα του εγκληματία και οι συνέπειες της κράτησής του σε σωφρονιστικό επίπεδο

Υπογραμμίζεται πως, «η φυλάκιση … αποτελεί μια από τις κύριες μορφές της κοινωνικής αντίδρασης, προκαλεί ένα είδος «μόλυνσης» των εγκλείστων. Προσφέρει την ευκαιρία αναστροφής επαγγελματικής κατάρτισης, που παρέχουν οι υπότροποι στους πρωτο-εγκληματήσαντες ως προς τον τρόπο διάπραξης του εγκλήματος κι έτσι δημιουργούνται νέες αιτίες διάπραξης εγκλημάτων»


Μορφές ηλεκτρονικού οικονομικού εγκλήματος ανάλογα με το κίνητρο του χρήστη – εν δυνάμει δράστη

Της Κωνσταντίνας Κωνσταντίνου, Κοινωνιολόγος – Εγκληματολόγος Παντείου Πανεπιστημίου

[..] τα ηλεκτρονικά εγκλήματα με οικονομικό αντίκτυπο, διαχωρίζονται σε τρεις μεγάλες κατηγορίες, ανάλογα με το κίνητρο του χρήστη ή των χρηστών και τον τρόπο με τον οποίο θα επιθυμούσαν να χρησιμοποιήσουν τον Η/Υ: σε γνήσια ηλεκτρονικά εγκλήματα, εγκλήματα που τελούνται με χρήση Διαδικτύου και άλλες μορφές ηλεκτρονικού εγκλήματος με οικονομικό αντίκτυπο.


Τα δικαιώματα του «φερόμενου ως δράστη» κατά την ποινική διαδικασία

Η χρήση της έκφρασης «φερόμενος ως δράστης» υποδηλώνει την ύπαρξη της αμφιβολίας και της υποψίας, καθώς, κατά την πρώτη επαφή με τα αστυνομικά όργανα και μέχρι τη δικαστική απόφαση θεωρείται «ύποπτος» που σημαίνει πως τον προστατεύει η αρχή περί του τεκμηρίου της αθωότητας.


Η επίδραση των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης στην κοινή γνώμη για την εγκληματικότητα

Σχετικά με την εικόνα του δράστη, αυτή παρουσιάζεται συχνά παραμορφωτική παρομοιάζοντάς τον με «τέρας» που διακατέχεται από εκδικητικές τάσεις και που έχει ήδη βεβαρημένο ποινικό μητρώο στιγματίζοντάς τον και οδηγώντας τον στο περιθώριο προτού κατ’ αρχήν κριθεί.


Η επίδραση των ψυχολογικών παραγόντων στη μαρτυρική κατάθεση ποινικής δίκης

Κριτήριο για την ακριβή αντίληψη του μάρτυρα ποινικής δίκης αποτελεί η καλή λειτουργία των αισθητηρίων οργάνων του. Έτσι, για τη σωστή αντίληψη ενός συμβάντος παίζει σημαντικό ρόλο η προσοχή που θα αποδώσει σε αυτό.


error: Content is protected !!