Ο Adorno και λοιποί (1950) υποστήριξαν ότι η προκατάληψη είναι τo αποτέλεσμα του τύπου προσωπικότητας ενός ατόμου. Δοκίμασαν και ανέπτυξαν ένα ερωτηματολόγιο, το οποίο ονόμασαν F-Scale (F for fascism). O Adorno υποστήριξε ότι βαθιά ριζωμένα χαρακτηριστικά προσωπικότητας, προδιέθεταν ορισμένα άτομα να είναι ιδιαίτερα επιρρεπή στις ολοκληρωτικές και αντιδημοκρατικές ιδέες και ως εκ τούτου ήταν επιρρεπείς στο να είναι ιδιαίτερα προκατειλημμένοι.
Τα ευρήματα της ερευνητικής ομάδας για την απόδειξη αυτού του συμπεράσματος, περιελάμβαναν:
- Περιπτωσιολογικές μελέτες, π.χ. Ναζί
- Ψυχομετρικά τεστ (χρήση της F-Scale)
- Κλινικές συνεντεύξεις που αποκάλυψαν πτυχές της παιδικής ηλικίας, όπως το γεγονός ότι οι συμμετέχοντες είχαν ανατραφεί από πολύ αυστηρούς γονείς ή κηδεμόνες, στοιχεία που βρέθηκαν σε εκείνους που είχαν μεγαλύτερη βαθμολογία στην κλίμακα F-Scale και που δεν βρέθηκαν πάντα στο υπόβαθρο εκείνων με χαμηλή βαθμολογία στο ερωτηματολόγιο F-Scale.
Όσοι είχαν αυταρχική προσωπικότητα έτειναν να είναι:
|
Ο Adorno κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα άτομα με αυταρχικές προσωπικότητες είχαν περισσότερες πιθανότητες να ταξινομήσουν τους ανθρώπους σε ομάδες όπως «εμείς» και «αυτοί», εκλαμβάνοντας τη δική τους ομάδα ως ανώτερη.
Ως εκ τούτου, η μελέτη έδειξε ότι τα άτομα με μια πολύ αυστηρή ανατροφή από επικριτικούς και σκληρούς γονείς ήταν πιο πιθανό να αναπτύξουν μια αυταρχική προσωπικότητα.
Ο Adorno πίστευε ότι αυτό συνέβαινε επειδή τα εν λόγω άτομα δεν ήταν σε θέση να εκφράσουν εχθρότητα απέναντι τους γονείς τους (που ήταν αυστηροί και επικριτικοί). Κατά συνέπεια, το άτομο θα μετατόπιζε στη συνέχεια αυτή την επιθετικότητα / εχθρότητα προς ευκολότερους στόχους, δηλαδή προς εκείνους που είναι πιο αδύναμοι, όπως είναι οι εθνοτικές μειονότητες.
Ο Adorno και λοιποί θεώρησαν πως τα αυταρχικά χαρακτηριστικά, όπως προσδιορίζονται από το ερωτηματολόγιο F-Scale, προδιαθέτουν ορισμένα άτομα για «φασιστικά» χαρακτηριστικά, όπως:
- Εθνοκεντρισμό, δηλαδή την τάση για εύνοια της δικής τους εθνοτικής ομάδας
- Εμμονή με την ιεραρχία και το status
- Σεβασμό και υποταγή στα άτομα με εξουσία
- Εμμονή με την εξουσία και την ισχύ
Κριτική Αξιολόγηση και επισημάνσεις
Υπάρχουν πολλές αδυναμίες στην επεξήγηση του Adorno για την προκατάληψη:
- Οι σκληροί τύποι γονέων δεν “δημιουργούν” πάντα παιδιά / άτομα με ροπή προς την προκατάληψη
- Οι άνθρωποι με προκαταλήψεις δεν έχουν πάντα αυταρχική προσωπικότητα
- Δεν παρέχει εξήγηση γιατί οι άνθρωποι είναι προκατειλημμένοι κατά ορισμένων ομάδων και όχι κατά κάποιων άλλων
Επιπλέον, η αυταρχική εξήγηση της προκατάληψης δεν εξηγεί πώς ολόκληρες κοινωνικές ομάδες (π.χ. οι Ναζί) μπορεί να φέρουν προκαταλήψεις. Αυτό θα σήμαινε ότι όλα τα μέλη μιας ομάδας (π.χ. οι Ναζί) θα έχουν αυταρχική προσωπικότητα, το οποίο είναι μάλλον απίθανο.
Οι πολιτιστικές ή κοινωνικές νόρμες φαίνεται να προσφέρουν μια καλύτερη εξήγηση αναφορικά με τις προκαταλήψεις και τις συγκρούσεις από ότι οι μεταβλητές της προσωπικότητας.
Επίσης, οι Hyman και Sheatsley (1954) διαπίστωσαν ότι το χαμηλότερο εκπαιδευτικό επίπεδο ήταν πιθανώς μια καλύτερη εξήγηση για τις υψηλές βαθμολογίες στο F-Scale από ό, τι μια αυταρχική προσωπικότητα.
References
Adorno, T. W., Frenkel-Brunswik, E., Levinson, D. J., & Sanford, R. N. (1950). The authoritarian personality. New York: Harper and Row (pp. 228).
Hyman, H. H., & Sheatsley, P. (1956). Attitudes Toward Desegregation. Scientific American, 195:35-39.
Shields, J. (1976). Heredity and environment. In A textbook of human psychology (pp. 145-160). Springer Netherlands.
Πηγή: McLeod, S. A. (2014). Theories of Personality. Retrieved from www.simplypsychology.org/personality-theories.html
Μετάφραση/Απόδοση: Τομπέα Ελένη
socialpolicy.gr
