Η Ευρώπη αποτυγχάνει να εκπληρώσει τη νομική και ηθική της υποχρέωση να σώζει ζωές στη θάλασσα
Τη Δευτέρα 31 Αυγούστου, το Oyvon, το σκάφος έρευνας και διάσωσης που διαχειρίζονται οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα διέσωσε 18 ανθρώπους που βρίσκονταν σε κίνδυνο. Οι περισσότεροι ήταν από την Ερυθραία, ενώ 12 ήταν ασυνόδευτοι ανήλικοι, μεταξύ των οποίων και ένα νεαρό κορίτσι.
Η διάσωση πραγματοποιήθηκε εντός της ζώνης έρευνας και διάσωσης της Μάλτας και οι διασωθέντες μεταφέρθηκαν την Τρίτη 1 Σεπτεμβρίου στο Trapani της Σικελίας, το οποίο έχει οριστεί από τις ιταλικές αρχές ως ασφαλής τόπος αποβίβασης.
«Οι άνθρωποι που διασώσαμε, πολλοί από τους οποίους ήταν παιδιά, είχαν φύγει από τη Λιβύη περισσότερες από 24 ώρες πριν. Όταν τους εντοπίσαμε, ήταν εξαντλημένοι, παρασύρονταν ακυβέρνητοι σε διεθνή ύδατα και είχαν ξεμείνει από καύσιμα», δήλωσε η Leah Kenny, Συντονίστρια Ανθρωπιστικών Υποθέσεων στο Oyvon.
Η διαδρομή της Μεσογείου εξακολουθεί να είναι θανατηφόρα για τους μετανάστες
Το θαλάσσιο ταξίδι μέσω της Κεντρικής Μεσογείου αποτελεί εδώ και περισσότερο από μία δεκαετία μία από τις πιο θανατηφόρες μεταναστευτικές διαδρομές στον κόσμο, σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης (ΔΟM).
«Από το 2015, περισσότεροι από 35.000 άνθρωποι έχουν καταγραφεί ως νεκροί ή αγνοούμενοι στη Μεσόγειο, και τα στοιχεία αυτά πιθανότατα υποτιμούν την πραγματική έκταση της τραγωδίας», προσθέτει η Kenny.
Οι επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης εξακολουθούν να είναι απαραίτητες. Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα πραγματοποιούν επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης στην Κεντρική Μεσόγειο από το 2015, έχοντας διασώσει περισσότερους από 94.000 ανθρώπους με τη χρήση εννέα διαφορετικών σκαφών.
«Οι άνθρωποι που βρίσκονται σε μετακίνηση αντιμετωπίζουν ολοένα και περισσότερη βία στη θάλασσα και κατά μήκος των μεταναστευτικών διαδρομών, συμπεριλαμβανομένων επικίνδυνων και βίαιων αναχαιτίσεων», εξηγεί η Claire San Filippo, εκπρόσωπος της αποστολής έρευνας και διάσωσης των Γιατρών Χωρίς Σύνορα.
«Τα ανθρωπιστικά σκάφη διάσωσης υφίστανται επίσης παρενόχληση, εκφοβισμό και ένοπλες επιθέσεις, συχνά από τις ακτοφυλακές της Λιβύης ή της Τυνησίας, οι οποίες χρηματοδοτούνται από την ΕΕ, θέτοντας σε κίνδυνο τόσο τους διασωθέντες όσο και τις ομάδες διάσωσης. Αυτό είναι απαράδεκτο.»
Πηγή: msf.gr
Discover more from socialpolicy.gr
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
