Η πρόσφατη ανακοίνωση της ΔΥΠΑ δεν απαντά στις καταγγελίες. Τις επιβεβαιώνει ! Ομολογία ότι η Διοίκηση, ενώ αξιοποίησε επί σειρά ετών ένα εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό για την υλοποίηση των ενεργητικών πολιτικών απασχόλησης, επιλέγει σήμερα να το απομακρύνει μαζικά, κρυπτόμενη πίσω από τον τυπικό χαρακτήρα των συμβάσεων.
Η επίκληση ότι «οι συμβάσεις ήταν ορισμένου χρόνου» δεν απαντά στο πραγματικό ζήτημα. Δεν αμφισβητεί κανείς τη νομική μορφή των συμβάσεων. Αμφισβητείται η πολιτική επιλογή να καλύπτονται πάγιες και διαρκείς ανάγκες της ΔΥΠΑ με προσωρινό προσωπικό, το οποίο, αφού χρησιμοποιηθεί, απομακρύνεται. Στην πράξη, πάνω από 700 εργαζόμενοι οδηγούνται εκτός υπηρεσίας.
Εργαζόμενοι που αποτέλεσαν τον βασικό κορμό λειτουργίας των ΚΠΑ2, που στήριξαν την καθημερινή εξυπηρέτηση των ανέργων, που υλοποίησαν προγράμματα, που διαχειρίστηκαν αιτήματα επιχειρήσεων και που, σε πολλές περιπτώσεις, κράτησαν όρθιες υποστελεχωμένες υπηρεσίες.
Εργαζόμενοι που αξιοποιήθηκαν στο έπακρο, συχνά πέραν του ωραρίου τους, σε δράσεις όπως οι «Ημέρες Καριέρας», καλύπτοντας πραγματικές ανάγκες της αγοράς εργασίας, χωρίς επαρκή θεσμική και εργασιακή προστασία. Σήμερα, το ίδιο αυτό ανθρώπινο δυναμικό αντιμετωπίζεται ως αναλώσιμο.
Η ΔΥΠΑ ισχυρίζεται ότι «δεν πρόκειται για εκπαραθύρωση». Όταν, όμως, αποχωρούν μαζικά εκατοντάδες εργαζόμενοι που καλύπτουν κρίσιμες λειτουργίες, χωρίς κανένα σχέδιο θεσμικής συνέχειας, αυτό δεν είναι απλή λήξη σύμβασης. Είναι συνειδητή αποδόμηση του επιχειρησιακού μηχανισμού της ίδιας της υπηρεσίας.
Ακόμη πιο προκλητική είναι η επίκληση της «ίσης μεταχείρισης». Η Διοίκηση επιχειρεί να παρουσιάσει την αναγνώριση της εξειδικευμένης εμπειρίας ως δήθεν προνομιακή μεταχείριση. Στην πραγματικότητα, αρνείται να αναγνωρίσει την εμπειρία εργαζομένων που η ίδια εκπαίδευσε και αξιοποίησε, εξισώνοντάς την με άσχετη προϋπηρεσία. Αυτό δεν είναι ισότητα. Είναι απαξίωση και ισοπέδωση.
Την ίδια στιγμή, προωθείται πρόγραμμα 1.000 νέων θέσεων, το οποίο δεν διασφαλίζει τη συνέχεια του θεσμού, αλλά λειτουργεί ως μηχανισμός αντικατάστασης έμπειρου προσωπικού με νέο, προσωρινό δυναμικό. Η αντίφαση είναι προφανής και πολιτικά εκτεθειμένη: η Δ.ΥΠ.Α απομακρύνει τους εργαζόμενους που γνωρίζουν το αντικείμενο, για να προσλάβει άλλους που θα χρειαστούν εκ νέου εκπαίδευση.
Η πραγματικότητα, που επιβεβαιώνεται καθημερινά στις υπηρεσίες, είναι ότι τα ΚΠΑ2 λειτουργούν ήδη στα όρια της υποστελέχωσης. Η αποχώρηση εκατοντάδων εργασιακών συμβούλων δεν θα οδηγήσει σε «εξορθολογισμό». Θα οδηγήσει σε καθυστερήσεις, σε αδυναμία εξυπηρέτησης πολιτών και επιχειρήσεων, σε προβλήματα στην υλοποίηση προγραμμάτων και σε πλήγμα για την αξιοπιστία της δημόσιας υπηρεσίας απασχόλησης.
Σε μια περίοδο όπου, σύμφωνα με τον OECD, η Ελλάδα εμφανίζει ήδη μία από τις χειρότερες αναλογίες ανέργων ανά εργασιακό σύμβουλο στην Ευρώπη, η επιλογή απομάκρυνσης αυτού του προσωπικού δεν είναι απλώς λανθασμένη. Είναι αντίθετη σε κάθε έννοια ορθολογικής δημόσιας πολιτικής.
O ΠΑΝΣΥΠΟ δηλώνει ξεκάθαρα: οι εργαζόμενοι δεν είναι αναλώσιμοι, ούτε μπορούν να αντιμετωπίζονται ως προσωρινό εργαλείο διαχείρισης προγραμμάτων.
Η Δ.ΥΠ.Α οφείλει να απαντήσει επί της ουσίας: θα συνεχίσει να λειτουργεί με ένα μοντέλο διαρκούς ανακύκλωσης προσωπικού ή θα προχωρήσει σε ουσιαστική ενίσχυση και θεσμική κατοχύρωση του ανθρώπινου δυναμικού της;
Η επιλογή που γίνεται σήμερα δεν πλήττει μόνο τους εργαζόμενους.
Πλήττει την ίδια τη δυνατότητα της Δημόσιας Υπηρεσίας Απασχόλησης να επιτελέσει τον ρόλο της.
Και αυτό δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από καμία ανακοίνωση.
Discover more from socialpolicy.gr
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
