Βία κατά των γυναικών και ο ρόλος της ισότητας των φύλων: Προσεγγίσεις πολιτικής στις Ευρωπαϊκές χώρες

Μετάφραση/ Απόδοση: Ντούνης Ανδρέας

Μέρος Β’

— Επιπρόσθετα, παρότι ενισχύεται τα τελευταία χρόνια, εντούτοις λίγη προσοχή δίδεται στις εξειδικευμένες ανάγκες των δύσκολα προσεγγίσιμων ομάδων γυναικών όπως οι γυναίκες με αναπηρία, οι γυναίκες εθνοτικών μειονοτήτων και οι γυναίκες πρόσφυγες.

Πέραν της ελλιπούς διάχυσής τους, ειδικότερα στις νότιες και ανατολικές Ευρωπαϊκές χώρες, έτερες αδυναμίες και ελλείψεις στην παροχή των υπηρεσιών των καταφυγίων για γυναίκες και των κέντρων αντιμετώπισης κρίσεων (crisis centres) είναι: η συγκέντρωσή τους στις αστικές περιοχές, γεγονός που μειώνει σε μεγάλο βαθμό την προσβασιμότητα για τις γυναίκες που διαβιούν σε αγροτικές περιοχές ή περιοχές της περιφέρειας, η έλλειψη σταθερής χρηματοδότησης – που μειώνει τη συνέχεια των υπηρεσιών και αποτρέπει τον μακροπρόθεσμο προγραμματισμό, καθώς και η έλλειψη εθνικών κατευθυντήριων γραμμών αναφορικά με τα πρότυπα ποιότητας υπηρεσιών.

Στα μέτρα για την κοινωνική επανένταξη των γυναικών θυμάτων βίας συμπεριλαμβάνεται η υποστήριξη για την πρόσβαση σε οικονομικά προσιτή στέγαση και απασχόληση καθώς και σε υπηρεσίες εκπαίδευσης. Λιγότερα διαδεδομένες είναι οι παροχές εισοδηματικής στήριξης για γυναίκες που δεν διαθέτουν δικό τους εισόδημα/εισοδήματα.

Στις περισσότερες χώρες, οι υπηρεσίες επανένταξης παρέχονται συνήθως από τις περιφερειακές και τις τοπικές αρχές και τις ΜΚΟ. Οι κύριες αδυναμίες αυτών των παρεμβάσεων, είναι επίσης, η ανεπαρκής χρηματοδότηση (η οποία πολύ πιθανόν αναμένεται να μειωθεί ακόμη περισσότερο στο μέλλον, εξαιτίας της οικονομικής και χρηματοπιστωτικής ύφεσης) και η ελλιπής κάλυψη των αναγκών. Ο σχεδιασμός και η εφαρμογή μέτρων για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών περιλαμβάνει συνήθως διαφορετικούς δρώντες και φορείς με επενδεδυμένο συμφέρον (stakeholders): εθνικά και τοπικά δημόσια ιδρύματα, φορείς παροχής υπηρεσιών, ΜΚΟ και γυναικεία κινήματα. Οι ΜΚΟ επιτελούν έναν σημαντικό ρόλο στην δημιουργία και διαχείριση καταφυγίων, τηλεφωνικών γραμμών (άμεσης) υποστήριξης (hotlines), υπηρεσιών για την υποστήριξη θυμάτων και δημιουργία ομάδων πίεσης για νομοθετικά μέτρα και παρεμβάσεις.

Σε ορισμένες χώρες (όπως στην Κύπρο, τη Δημοκρατία της Τσεχίας και τη Λετονία) οι ΜΚΟ αποτελούν στην πραγματικότητα τους μοναδικούς φορείς παροχής υποστηρικτικών υπηρεσιών. Δοθείσης της μακρόχρονης εμπειρίας τους, οι ΜΚΟ και τα ιδρύματα των γυναικών εμπλέκονται επίσης σε πολλές χώρες στις διαδικασίες διαβούλευσης κατά την κατάρτιση προσχεδίων νομοθεσίας και σχεδίων δράσης.

Η ανάγκη υιοθέτησης μίας πολυπαραγοντικής προσέγγισης, συντονισμού και δικτύωσης τόσο εντός των δημόσιων ιδρυμάτων όσο και μεταξύ των δημόσιων ιδρυμάτων και των ΜΚΟ, αναγνωρίζεται ολοένα και περισσότερο. Σε όλες τις 26 χώρες που συμπεριελήφθησαν στη μελέτη, υφίσταται μία αυξανόμενη συνειδητοποίηση και πρόοδος στην ανάπτυξη ευρέων πλαισίων πολιτικής και πλαισίων πολιτικής πολλαπλών υπηρεσιών και συνεργασιών τόσο στο εθνικό όσο και στο τοπικό επίπεδο, με ορισμένες περιπτώσεις να εξατομικεύουν έναν φορέα συντονισμού για την εφαρμογή και την παρακολούθηση των πολιτικών.

Ενδιαφέρουσες μορφές διεθνών συνεργασιών μεταξύ Ευρωπαϊκών χωρών έχουν επίσης εφαρμοσθεί, που συχνά χρηματοδοτήθηκαν μέσω Ευρωπαϊκών πόρων και προγραμμάτων (όπως το Πρόγραμμα Daphne).

Πολλά προγράμματα σχετίζονται με μέτρα ενίσχυσης της επαγρύπνησης και με την μάχη κατά του trafficking. Τα συγκεκριμένα προγράμματα αναδεικνύονται ως πολύ σημαντικά για την υποστήριξη των καλών πρακτικών και της θεσμικής εκμάθησης αποτελώντας παράλληλα μία σημαντική πηγή οικονομικής υποστήριξης για τις ΜΚΟ που εργάζονται στο πεδίο της βίας κατά των γυναικών.

— Διαβάστε το Μέρος Α’

Πηγή: Πηγή: Violence against women and the role of gender equality, social inclusion and health strategies – Synthesis Report, EGGSI coordinating team / Chiara Crepaldi, Manuela Samek Lodovici, Marcella Corsi

In collaboration with: Sandra Naaf Expert Group on Gender Equality and Social Inclusion, Health and Long-Term Care Issues (EGGSI)/ European Commission Directorate-General for Employment, Social Affairs and Equal Opportunities Unit G1 Manuscript completed in September 2010.

socialpolicy.gr