Η παρούσα μελέτη εστιάζει σε τρία πεδία δικαιωμάτων που λειτουργούν ως βαρόμετρα: την ελευθερία έκφρασης (άρθρο 10 ΕΣΔΑ, άρθρο 11 ΧΘΔΕΕ), τη θρησκευτική ελευθερία (άρθρο 9 ΕΣΔΑ, άρθρα 10 και 21 ΧΘΔΕΕ) και το δικαίωμα στην ελευθερία και την ασφάλεια (άρθρο 5 ΕΣΔΑ). Η επιλογή τους δεν είναι αυθαίρετη. Το πρώτο δοκιμάζεται καθημερινά από την ψηφιακή παραπληροφόρηση και τις νέες μορφές λογοκρισίας. Το δεύτερο συγκρούεται με απαιτήσεις κοσμικότητας και με δικαιώματα μειονοτικών ομάδων. Το τρίτο αντιμετωπίζει προκλήσεις από διοικητικές κρατήσεις, αντιτρομοκρατική νομοθεσία και ψηφιακή επιτήρηση. Και τα τρία εντάσσονται σε ένα ευρύτερο ερώτημα που διατρέχει ολόκληρη τη μελέτη: γιατί δύο ευρωπαϊκά συστήματα που κατοχυρώνουν τα ίδια δικαιώματα προσφέρουν διαφορετική προστασία στον ίδιο πολίτη;
Η ασυμμετρία, αλλά και το έλλειμμα στην επιβολή του δικαίου προστασίας των θεμελιωδών ελευθεριών και δικαιωμάτων που χαρακτηρίζουν το πολυεπίπεδο ευρωπαϊκό σύστημα αποτελούν, όπως επιχειρεί να αναδείξει η παρούσα μελέτη, το μεγαλύτερο δομικό πρόβλημα του ευρωπαϊκού δικαίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων σήμερα. Η επιλογή αυτών των τριών δικαιωμάτων δεν είναι τυχαία, ούτε απλώς θεματική. Κάθε ένα από αυτά αντιπροσωπεύει έναν διαφορετικό τύπο ασυμμετρίας, και η ανάλυσή τους μαζί επιτρέπει να φωτιστεί το φαινόμενο από πολλές πλευρές, χωρίς να περιοριζόμαστε σε μία μόνο διάσταση.
Η εστίαση σε αυτά τα τρία δικαιώματα, λοιπόν, δεν εξαντλεί το πεδίο της ασυμμετρίας, αλλά το καλύπτει με τρόπο που αναδεικνύει την ποικιλία των προβλημάτων, δηλαδή την εξωτερική και εσωτερική ασυμμετρία, την ασυμμετρία μεταξύ προληπτικής και κατασταλτικής ρύθμισης, και την ασυμμετρία ανάλογα με το γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής.
Δείτε το βιβλίο στις Εκδόσεις Σάκκουλα
Discover more from socialpolicy.gr
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
